கி.பி. 6-ஆம் நூற்றாண்டு முதல் 9-ஆம் நூற்றாண்டு வரையிலான காலகட்டத்தில், பல்லவ அரசர்கள் உருவாக்கிய சிற்பங்களும் கோயில்களும் இந்திய கலை வரலாற்றில் ஒரு புதிய அத்தியாயத்தை எழுதின. அவர்களது கலைப்படைப்புகள் வெறும் மதக் கட்டிடங்களாக மட்டுமல்லாமல், சமூக, அரசியல் மற்றும் கலாச்சார வாழ்வின் பிரதிபலிப்புகளாகவும் விளங்கின.

பல்லவக் கலைஞர்களின் சிற்பத் திறமை உலகளவில் புகழ்பெற்றது. அவர்கள் கல்லுக்கு உயிர் கொடுத்தனர். கடினமான கிரானைட் பாறைகளில் நுட்பமான உணர்வுகளையும், சிக்கலான வடிவங்களையும் செதுக்கும் திறன் அவர்களுக்கு இருந்தது. இது வெறும் தொழில்நுட்பம் மட்டுமல்ல - இது ஒரு ஆன்மீக அனுபவம். ஒவ்வொரு உளியடியும் ஒரு பிரார்த்தனை, ஒவ்வொரு வளைவும் ஒரு பக்தி செயல்.

1500 ஆண்டுகளுக்கு மேல் பழமையான இந்த சிற்பங்கள் இன்றும் உயிரோட்டமாக உள்ளன. ஆனால் இன்னும் ஆச்சரியமான விஷயம் என்னவென்றால் - இந்த சிற்பக் கலை பாரம்பரியம் இன்னும் தொடர்கிறது. மகாபலிபுரத்தில் இன்றும் நூற்றுக்கணக்கான கல் சிற்பிகள் வேலை செய்கிறார்கள்.

ஒவ்வொரு ஆண்டும், உலகின் பல்வேறு மூலைகளிலிருந்து லட்சக்கணக்கான மக்கள் மகாபலிபுரத்திற்கு வருகிறார்கள். சிலர் சுற்றுலாப் பயணிகள், சிலர் கலை ஆர்வலர்கள், சிலர் ஆன்மீக தேடுபவர்கள், சிலர் வரலாற்று ஆராய்ச்சியாளர்கள். ஆனால் அனைவரும் ஒரே விஷயத்தை பகிர்ந்துகொள்கிறார்கள் - பல்லவர்களின் கலைக்கான பிரமிப்பு.

பதினைந்து நூற்றாண்டுகள் பழமையான கல் சிற்பங்களை பராமரிப்பது எளிதான வேலை அல்ல. காலநிலை மாற்றம், மாசுபாடு, கடல் அலைகள், மற்றும் மனித செயல்பாடுகள் - இவை அனைத்தும் இந்த பண்டைய கலைப்படைப்புகளுக்கு அச்சுறுத்தல்கள். ஆனால் பல்வேறு அமைப்புகள் இந்த பாரம்பரியத்தை பாதுகாக்க கடினமாக உழைக்கின்றன.