பஞ்ச பூத ஸ்தலங்களின் புனித நீர் தலமான திருவானைக்காவல், தமிழ்நாட்டின் ஆன்மீக பெருமையின் சிகரம்
திருச்சிராப்பள்ளி நகரின் மையத்தில் காவேரி நதிக்கரையில் அமைந்துள்ள இந்த புனிதத் தலம், பஞ்ச பூத ஸ்தலங்களில் நீர் மூலக்கூறான "அப்ப" பூத ஸ்தலமாக திகழ்கிறது. இந்த கோயில் கி.பி. 2ஆம் நூற்றாண்டிலேயே கட்டப்பட்டு, 2,500 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக தெய்வீக பிரசன்னத்துடன் விளங்குகிறது.
ஜம்புகேஶ்வரர் என்ற பெயரில் ஶிவபெருமானும், அகிலாண்டேஶ்வரி என்ற திருநாமத்தில் பார்வதி தேவியும் இங்கு எழுந்தருளி பக்தர்களுக்கு அருள்பாலிக்கின்றனர். இந்த தலம் மிகவும் சிறப்பு வாய்ந்தது என்பதற்கு காரணம், கருவறையில் நிலத்தடி நீரோடை தொடர்ந்து ஓடிக்கொண்டிருப்பதுதான்.
சிவலிங்கம் எப்போதும் நீரில் மூழ்கியிருப்பதால் இது "அப் லிங்கம்" என்று அழைக்கப்படுகிறது. இந்த நீர் ஊற்று எந்த காலத்திலும் வற்றாமல், வெள்ளப் பெருக்கின்போதும் தன் இயல்பான நிலையில் இருப்பது மகத்தான அற்புதமாகும். கருவறைக்குள் நுழையும் பக்தர்கள் இந்த தெய்வீக நீரோடையின் சப்தத்தைக் கேட்கலாம்.
பஞ்ச பூத ஸ்தலங்களாவன: காஞ்சிபுரம் (பூமி), திருவானைக்காவல் (நீர்), திருவண்ணாமலை (நெருப்பு), கலகஸ்தி (காற்று), சிதம்பரம் (ஆகாயம்). இவற்றில் நீர் தலமான திருவானைக்காவல் மிகவும் தனித்துவமானது.
கோச்செங்க சோழன் 2,500 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு இந்த கோயிலை கட்டினார். அவருடைய கட்டிடக்கலை நுணுக்கங்கள் இன்றும் உலகை வியக்க வைக்கின்றன.
ஜம்பு முனிவர் இந்த தலத்தில் தவம் செய்தபோது, புனிதமான வெண் நாவல் மரத்தின் கீழ் சிவலிங்கத்தை கண்டெடுத்தார். அந்த மரம் இன்றும் கோயில் வளாகத்தில் உள்ளது.
இந்த லிங்கம் தானாகவே தோன்றிய "ஸ்வயம்பு" லிங்கமாகும். மனித கரங்களால் செதுக்கப்படாத இந்த லிங்கம் பூமியின் உள்ளே இருந்து தன்னால் தோன்றியது என்பது புராண வரலாறு.
ஜம்புகேஶ்வரர் என்ற திருநாமம் "ஜம்பு" (நாவல் மரம்) மற்றும் "ஈஶ்வரர்" (கடவுள்) என்ற சொற்களின் இணைப்பிலிருந்து வந்தது. இந்த கோயிலின் சிறப்பு என்னவென்றால், சிவபெருமான் இங்கு குருவாகவும், பார்வதி சீடராகவும் காட்சி தருகின்றனர். இது மிகவும் அரிதான தெய்வீக காட்சியாகும், ஏனெனில் பெரும்பாலான கோயில்களில் சிவன் மேற்கு நோக்கியும், பார்வதி கிழக்கு நோக்கியும் அமர்ந்திருப்பார்கள். ஆனால் இங்கு சிவன் கிழக்கு நோக்கியும், அகிலாண்டேஶ்வரி மேற்கு நோக்கியும் எழுந்தருளியிருக்கின்றனர். இது சிவபெருமான் பார்வதிக்கு ஞான உபதேசம் செய்யும் காட்சியை குறிக்கிறது.
அகிலாண்டேஶ்வரி என்ற திருநாமம் மூன்று தமிழ் சொற்களின் அழகிய சங்கமம். "அகிலா" என்றால் குறைவில்லாமல் அனைத்து இடங்களிலும் நிறைந்திருப்பவள். "அண்டம்" என்றால் உலகம் அல்லது பிரபஞ்சம். "ஈஶ்வரி" என்றால் ஆட்சி செய்பவள், ஆளுமை உள்ளவள். ஆக, முழு பிரபஞ்சத்தையும் தன் அன்பினால் ஆட்கொண்டவள் என்பது இந்த திருநாமத்தின் பொருள்.
தேவாரத்தில் திருஞானசம்பந்தர் இந்த தலத்தைப் பற்றி பாடிய பதிகங்கள் மிகவும் புகழ்பெற்றவை. அவர் அகிலாண்டேஶ்வரியின் கருணையையும் அழகையும் வர்ணித்துள்ளார்.
அப்பர் எனப்படும் திருநாவுக்கரசர் இந்த கோயிலைப் பற்றி பல பதிகங்கள் பாடியுள்ளார். ஜம்புகேஶ்வரரின் மஹிமையை அவர் அற்புதமாக விவரித்துள்ளார்.
சுந்தரமூர்த்தி நாயனார் இந்த தலத்தை வழிபட்டு பாடிய பதிகங்கள் சைவ சமயத்தின் அரிய பொக்கிஷங்களாக திகழ்கின்றன.
பார்வதி தேவி இங்கு மனித வடிவில் பூமிக்கு வந்து, கடுமையான தவம் செய்து சிவபெருமானிடம் ஞான உபதேசம் பெற்றார். இதனால் அகிலாண்டேஶ்வரி "ஞான நாயகி" என்றும் அழைக்கப்படுகிறாள். இவள் அபிராமி, காமாக்ஷி போன்ற திருநாமங்களுடனும் தொடர்புடையவள். சக்தி வழிபாட்டில் அகிலாண்டேஶ்வரிக்கு மிக முக்கியமான இடம் உண்டு. இவளை வழிபடுவதால் பக்தர்களுக்கு ஞானம், செல்வம், குழந்தை பாக்கியம், திருமண வாழ்வில் நல்லிணக்கம் போன்ற அனைத்து நலன்களும் கிடைக்கும் என்பது நம்பிக்கை.
"நீரின் இதயத்தில் நிலைத்து நிற்கும் லிங்கம், காலத்தின் அலைகளையும் தாண்டி பக்தர்களின் பிரார்த்தனைகளை ஏற்கும் தெய்வீக சக்தி"
கோயிலின் புனித வெண் நாவல் மரம் ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக தெய்வீக சாட்சியாக நிற்கிறது. இந்த மரத்தின் கீழ்தான் ஸ்வயம்பு லிங்கம் தோன்றியது என்று புராணங்கள் கூறுகின்றன.
ஒரு சமயம் கைலாயத்தில் சிவபெருமான் ஆழ்ந்த தியானத்தில் இருந்தபோது, பார்வதி தேவி விளையாட்டாக அவரது கண்களை மூடினாள். அந்த சிறு நொடியில் மூன்று உலகமும் இருளில் மூழ்கியது.
இந்த செயலுக்காக சிவபெருமான் பார்வதிக்கு பூமிக்குச் சென்று தவம் செய்ய வேண்டும் என்று தண்டனை வழங்கினார். இது தெய்வீக லீலையின் ஒரு பகுதி என்றாலும், அது மனித குலத்திற்கு ஒரு பாடமாக அமைந்தது.
பார்வதி தேவி பூமிக்கு வந்து திருவானைக்காவல் காட்டில் காவேரி நதிக்கரையில் தவம் ஆரம்பித்தாள். அவள் மணலால் சிவலிங்கம் உருவாக்கி, நீரில் பூஜை செய்தாள்.
பார்வதியின் தவத்தால் மகிழ்ந்த சிவபெருமான் கிழக்கு திசையில் எழுந்தருளி, மேற்கு நோக்கி அமர்ந்திருந்த பார்வதிக்கு பஞ்சாட்சர மந்திரமும் சிவஞானமும் உபதேசித்தார். இந்த தலத்தில் மட்டுமே இந்த அரிய காட்சியைக் காண முடியும்.
இந்த புராணக் கதை பக்தர்களுக்கு பல முக்கியமான படிப்பினைகளை வழங்குகிறது. தெய்வங்களும் கூட தங்கள் செயல்களுக்கு பொறுப்பேற்க வேண்டும் என்பதும், தவத்தின் சக்தி எவ்வளவு பெரியது என்பதும், குரு-சீடர் உறவின் புனிதத்துவமும் இந்த கதையின் மூலம் நமக்கு கிடைக்கும் அறிவுரைகள். சிவபெருமான் தானே குருவாகி பார்வதிக்கு உபதேசம் செய்தார் என்பது, ஞானத்தின் முன் எல்லாரும் சமம் என்பதை உணர்த்துகிறது.
மால்யவான் என்ற புழுவும் புஷ்பதந்தா என்ற யானையும் சிவபெருமானின் அருமையான காவலர்களாக கைலாயத்தில் பணியாற்றினர். ஒரு நாள் இருவருக்கும் இடையே யார் பெரியவர் என்ற வாதம் எழுந்தது. யானை தன் பெருமையாலும், புழு தன் அர்ப்பணிப்பாலும் தங்களை உயர்த்திக் கொண்டனர்.
இந்த சண்டை சிவபெருமானுக்கு வருத்தத்தை அளித்தது. அவர் இருவருக்கும் பூமியில் பிறந்து தங்கள் பக்தியை நிரூபிக்க வேண்டும் என்று சாபம் இட்டார். இது தண்டனை அல்ல, மாறாக அவர்களை மேலும் உயர்த்த சிவபெருமான் அளித்த வாய்ப்பாகும்.
யானையாக பிறந்த புஷ்பதந்தா தினமும் காவேரி நதியில் இருந்து தன் தும்பலால் நீர் எடுத்து வந்து சிவலிங்கத்திற்கு அபிஷேகம் செய்தது. அதன் பக்தி மிகவும் உண்மையானதாக இருந்தது.
புழுவாக பிறந்த மால்யவான் தன் நூல் வலையால் சிவலிங்கத்தை சுற்றி பாதுகாப்பு வளையம் அமைத்தது. இது யானை உள்ளே வராமல் தடுக்கவும், லிங்கத்தை பாதுகாக்கவும் செய்யப்பட்டது. ஆனால் யானை தினமும் இந்த வலையை தன் தும்பலால் உடைத்துவிட்டு உள்ளே சென்று பூஜை செய்தது.
பக்தியுடன் இரவு முழுவதும் வலை பின்னுதல்
காலையில் வந்து வலையை உடைத்தல்
தன் உழைப்பு வீணாவதால் வருத்தம்
இருவரும் சிவபெருமானை அடைதல்
ஒரு நாள் புழு பொறுமை இழந்து, யானையின் தும்பலை கடித்தது. யானையும் கோபத்தில் தன் கால்களால் புழுவை நசுக்கியது. இருவரும் உடனடியாக உயிரிழந்தனர். ஆனால் அவர்களின் தெய-பக்தி சிவபெருமானை மிகவும் மகிழ்வித்தது. அவர் தோன்றி இருவருக்கும் மோக்ஷம் அளித்தார். இது பக்தியில் பெருமை அல்ல, அன்பும் அர்ப்பணிப்பும் முக்கியம் என்பதை உணர்த்தும் கதை.



மால்யவான் புழுவாக வாழ்ந்தபோதும், அதன் பக்தி சிவபெருமானை மிகவும் மகிழ்வித்தது. அதனால் அவர் புழுவுக்கு ஒரு சிறந்த மறுபிறப்பை அருளினார் - ஒரு மாபெரும் சோழ அரசனாக.
கோச்செங்க சோழன் என்ற பெயரில் பிறந்த அந்த மாமன்னன், தான் முற்பிறவியில் புழுவாக இருந்ததையும், யானையுடன் நடந்த சம்பவத்தையும் நினைவில் கொண்டிருந்தான். அவனது முழு வாழ்க்கையும் சிவபெருமானுக்காக அர்ப்பணிக்கப்பட்டது.
கோச்செங்க சோழன் தன் ஆட்சிக் காலத்தில் 70 சிவன் கோயில்களை கட்டினான். இவை அனைத்தும் அற்புதமான கட்டிடக்கலை சிறப்புடன் விளங்குகின்றன. ஒவ்வொரு கோயிலும் அவனது பக்தியின் சான்றாக நிற்கின்றன.
அனைத்து கோயில்களிலும் திருவானைக்காவல் ஜம்புகேஶ்வரர் கோயில்தான் அவன் கட்டிய முதல் மற்றும் மிக முக்கியமான கோயிலாகும். இது அவனது முற்பிறவி தொடர்பை நினைவுபடுத்தும் புனித தலமாகும்.
கோச்செங்க சோழன் கருவறை வாயிலை வேண்டுமென்றே குறுகலாக வடிவமைத்தான், ஏனெனில் யானை உள்ளே நுழைய முடியாமல் இருக்க வேண்டும் என்பதே அவனது விருப்பம். இது அவன் முற்பிறவியில் புழுவாக இருந்தபோதுள்ள அனுபவத்தின் விளைவு.
இந்த கதை மறுபிறவி நம்பிக்கையின் ஆழமான தத்துவத்தை விளக்குகிறது. ஒரு சிறிய புழுவாக இருந்தாலும், உண்மையான பக்தி ஒருவரை மாபெரும் அரசனாக உயர்த்தும் சக்தி கொண்டது. கோச்செங்க சோழனின் வாழ்க்கை நமக்கு கற்றுத்தரும் பாடம் - பக்தியும் கடவுள் நம்பிக்கையும் நம்மை எவ்வளவு உயரத்திற்கும் கொண்டு செல்லும்.
திருவானைக்காவல் கோயில் சுமார் 18 ஏக்கர் பரப்பளவில் கம்பீரமாக விரிந்து கிடக்கிறது. இது தமிழ்நாட்டின் மிகப்பெரிய கோயில்களில் ஒன்றாகும். கோயில் வடக்கு காவேரி நதிக்கரையில் அமைந்துள்ளதால், பக்தர்கள் முதலில் நதியில் நீராடி, பின்னர் கோயிலுக்கு வருவது வழக்கம்.
கோயிலில் 7 பெரிய கோபுரங்கள் உள்ளன, அவை ஒவ்வொன்றும் சோழர் கால கட்டிடக்கலையின் அற்புதமான எடுத்துக்காட்டுகளாகும். இந்த கோபுரங்கள் தெய்வங்கள், ரிஷிகள், புராண காட்சிகள் போன்றவற்றின் அழகிய சிற்பங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளன.
கோயிலில் 5 பெரிய சுற்றுப்பாதைகள் (பிரகாரங்கள்) உள்ளன. ஒவ்வொரு பிரகாரமும் வெவ்வேறு தெய்வங்களுக்கும் சன்னிதிகளுக்கும் இடமாக அமைந்துள்ளன. பக்தர்கள் இந்த பிரகாரங்களை சுற்றி வலம் வருவது மிகவும் புண்ணியமானதாக கருதப்படுகிறது.
கோயிலின் மிகப்பெரிய சிறப்பம்சம் 796 நெறி தூண்கள் கொண்ட மண்டபமாகும். இந்த மண்டபம் கட்டிடக்கலை அதிசயம் என்றே சொல்லலாம். ஒவ்வொரு தூணிலும் அழகிய சிற்பங்கள் செதுக்கப்பட்டுள்ளன.
இந்த தூண்கள் எந்த ஒரு நவீன கணக்கீடும் இல்லாமல், பழங்கால பொறியாளர்களின் திறமையால் மட்டுமே அமைக்கப்பட்டவை. ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக இந்த மண்டபம் உறுதியாக நிற்கிறது.
கோயில் மொத்த பரப்பளவு
பெரிய கட்டிட அம்சங்கள்
சுற்றுப்பாதைகள்
மண்டபத்தில் நெறி தூண்கள்
திருவானைக்காவல் தலம் ஞான உபதேசத்தின் புனித தலமாகும். இங்குதான் சிவபெருமான் பார்வதிக்கு பஞ்சாட்சர மந்திரத்தையும் சிவ தத்துவத்தையும் உபதேசித்தார். இந்த உபதேசம் வெறும் மந்திர உச்சாடனம் மட்டுமல்ல, மாறாக ஆழமான ஆன்மீக ஞானத்தின் பரிமாற்றமாகும்.
ॐ नमः शिवाय
"ஓம் நம: ஶிவாய" என்ற ஐந்தெழுத்து மந்திரம் ஆன்மீக விடுதலைக்கான வழி. இந்த மந்திரத்தின் ஒவ்வொரு எழுத்தும் பஞ்ச பூதங்களையும் குறிக்கிறது.
ந - பூமி, ம - நீர், சி - நெருப்பு, வா - காற்று, ய - ஆகாயம். இந்த மந்திரத்தை தொடர்ந்து ஜபிப்பவர்களுக்கு சிவபெருமானின் அருள் கிடைக்கும்.
சிவபெருமான் பார்வதிக்கு அளித்த ஞானம் மிகவும் ஆழமானது. இந்த உபதேசம் பிரபஞ்சத்தின் தோற்றம், நிலைத்திருத்தல், அழிவு ஆகியவற்றை விளக்குகிறது. ஆத்மா-பரமாத்மா உறவு, மாயையின் இயல்பு, முக்தியடைதல் போன்ற தத்துவங்களும் இதில் அடங்கும்.
இந்த ஞானம் சைவ சித்தாந்தத்தின் அடிப்படையாக விளங்குகிறது.
கர்நாடக சங்கீத மும்மூர்த்திகளில் ஒருவரான திக்ஷிதர், அகிலாண்டேஶ்வரியைப் பற்றி அற்புதமான கீர்த்தனைகளை இயற்றியுள்ளார். அவரது "அகிலாண்டநாயகி" கீர்த்தனை மிகவும் புகழ்பெற்றது.
பல பழமையான சமஸ்கிருத நூல்களில் திருவானைக்காவல் மஹிமை விவரிக்கப்பட்டுள்ளது. ஸ்கந்த புராணம், ஶிவ புராணம் போன்ற நூல்களில் இந்த தலத்தின் புனிதத்துவம் விளக்கப்பட்டுள்ளது.
மூவரும் (சம்பந்தர், அப்பர், சுந்தரர்) இந்த தலத்தைப் பற்றி பல பதிகங்கள் பாடியுள்ளனர். இந்த பதிகங்கள் சைவ கோயில்களில் இன்றும் பாடப்படுகின்றன.
திருவானைக்காவல் ஜம்புகேஶ்வரர் & அகிலாண்டேஶ்வரி கோயில் மஹிமைகள்