நாலடியார் தமிழ் இலக்கியத்தின் பதினெண்கீழ்க்கணக்கு நூல்களில் ஒன்றாகும். இந்த ஐந்தாவது பாடல் மனித வாழ்வின் நிலையாமையையும், செல்வத்தின் தற்காலிக தன்மையையும் அழகாக விளக்குகிறது.
என்னானும் ஒன்றுதம் கையுறப் பெற்றக்கால்
பின்னாவ தென்று பிடித்திரா – முன்னே
கொடுத்தார் உயப்போவர் கோடில்தீக் கூற்றம்
கொடுத்தாறு செல்லும் சுரம்
எந்த ஒரு பொருளையும் நம் கைக்குள் பெற்றவுடன், அது நிலையானது என்று நினைத்து பற்றிக்கொள்ளாதீர்கள். ஏனெனில், கொடிய மரணம் என்னும் கூற்றுவன் தான் விரும்பிய வழியில் நம்மை அழைத்துச் செல்வான்.
நாம் பெறும் எந்த செல்வமும், எந்த பொருளும் நிலையானவை அல்ல. அவை தற்காலிகமானவை என்பதை உணர வேண்டும்.
வாழ்க்கை என்பது விரைவாக கடந்து செல்லும் ஒன்று. மரணம் எப்போது வேண்டுமானாலும் வரலாம் என்பதை மறந்துவிடக்கூடாது.
முன்னதாகவே பிறருக்கு கொடுத்து உதவியவர்கள் உயர்ந்த நிலையை அடைவார்கள். தானம் செய்வதே சிறந்த வழி.
பொருள்களின் மீது அதிக பற்று வைக்காமல் இருத்தல் வேண்டும். எல்லாம் தற்காலிகமானவை என்பதை உணர்ந்து வாழ வேண்டும்.
நம்மிடம் உள்ளவற்றை பிறருக்கு கொடுத்து உதவுவதே சிறந்த செயல். இதுவே நிலையான புகழையும் மகிழ்ச்சியையும் தரும்.
வாழ்க்கையின் நிலையாமையை எப்போதும் நினைவில் கொண்டு, அர்த்தமுள்ள வாழ்க்கை வாழ வேண்டும்.
நாலடியார் என்பது 400 பாடல்களைக் கொண்ட ஒரு சிறந்த நீதி நூலாகும். இது சங்க காலத்திற்குப் பிந்தைய காலத்தில் எழுதப்பட்டது. ஒவ்வொரு பாடலும் நான்கு அடிகளைக் கொண்டது, அதனால் இதற்கு நாலடியார் என்ற பெயர் வந்தது. இந்த நூல் வாழ்க்கையின் பல்வேறு அம்சங்களைப் பற்றி பேசுகிறது - அறம், பொருள், இன்பம், வீடு என்ற நான்கு புருஷார்த்தங்களையும் விளக்குகிறது.
இந்த ஐந்தாவது பாடல் குறிப்பாக வாழ்க்கையின் நிலையாமையையும், செல்வத்தின் தற்காலிக தன்மையையும் வலியுறுத்துகிறது. மரணம் என்பது தவிர்க்க முடியாதது என்பதையும், அதற்கு முன்பாக நல்லது செய்ய வேண்டும் என்பதையும் இந்த பாடல் நமக்கு நினைவூட்டுகிறது. கொடுத்து உதவுபவர்களே உண்மையில் உயர்ந்தவர்கள் என்ற செய்தியை இந்த பாடல் தெளிவாக கூறுகிறது.
நாலடியார் பாடல் 5 - வாழ்வின் நிலையாமை