தமிழ் இலக்கியத்தின் முத்துக்களில் ஒன்றான நாலடியார், வாழ்க்கையின் ஆழமான உண்மைகளை நான்கு அடிகளில் விளக்கும் அற்புதமான படைப்பு. இந்த இரண்டாவது பாடல், செல்வத்தின் நிலையாமையை சக்கரத்தின் சுழற்சியுடன் ஒப்பிட்டு விளக்குகிறது.
செல்வம் என்பது தூசி கலந்த நீரைப் போன்றது என்று பாடல் தொடங்குகிறது. இது செல்வத்தின் தற்காலிக தன்மையையும், அதன் நிலையற்ற இயல்பையும் சுட்டிக்காட்டுகிறது. தூசி நீரில் கலந்திருப்பதுபோல, செல்வம் நம் வாழ்வில் தற்காலிகமாக தங்கியிருக்கிறது.
பழங்கால தமிழர்களின் பகுத்தறிவு சிந்தனை இங்கே வெளிப்படுகிறது. செல்வம் வந்தபோது, அதை பலருடன் பகிர்ந்து உண்ணவேண்டும் என்ற சமூக நீதி உணர்வு இப்பாடலில் ஊறிப்பாய்கிறது. "பகடு நடந்தகூழ் பல்லாரோடுண்க" என்ற வரிகள், செல்வம் வந்தவுடன் எருதுகள் நடந்து வரும் தூரத்தில் இருக்கும் அனைவரையும் அழைத்து உணவளிக்க வேண்டும் என்று வலியுறுத்துகிறது.
"சகடக்கால் போல வரும்" - வண்டிச் சக்கரம் போல செல்வம் சுழன்று வரும் என்ற இந்த உருவகம் மிகவும் ஆழமானது. சக்கரம் சுழலும்போது, கீழே இருந்த பகுதி மேலே வருகிறது, மேலே இருந்த பகுதி கீழே செல்கிறது. இதுபோல செல்வமும் ஒருவரிடம் நிலையாக நிற்காது, சுழன்று சுழன்று பலரிடம் செல்கிறது.
செல்வம் தூசி கலந்த நீர் போல தற்காலிகமானது
வந்த செல்வத்தை பலருடன் பகிர்ந்து மகிழ்க
சக்கரம் போல் செல்வம் சுழன்று வரும் இயல்பு
எதிர்பாராத வகையில் செல்வம் வந்து சேரும் தருணம்
வந்த செல்வத்தை உடனடியாக பலருடன் பகிர்ந்து கொள்ளுதல்
சக்கரம் சுழல்வது போல் செல்வம் மாறி மாறி வருதல்
"அகடுற யார்மாட்டும் நில்லாது செல்வம்" - எவ்வளவு பெரியதாக இருந்தாலும், எவரிடமும் செல்வம் நிலையாக நிற்காது என்ற இந்த உண்மை, இன்றைய உலகில் கூட மிகவும் பொருத்தமானது.
இன்றைய பொருளாதார உலகில், செல்வத்தின் ஏற்ற இறக்கங்களை நாம் அடிக்கடி காண்கிறோம். பெரிய நிறுவனங்கள் திடீரென்று வீழ்ச்சியடைவதும், சாதாரண மக்கள் திடீரென்று உயர்வதும் இந்த பாடலின் உண்மையை நிரூபிக்கின்றன. ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு தமிழ் முனிவர்கள் உணர்ந்த இந்த பொருளாதார சுழற்சி, இன்றும் அப்படியே செல்லுபடியாகிறது.
பகிர்வின் முக்கியத்துவத்தை வலியுறுத்தும் இந்த பாடல், செல்வம் வரும்போது அதை சுயநலமின்றி பகிர்ந்து கொள்ளவேண்டும் என்ற சமூக நீதி உணர்வை வளர்க்கிறது. "பகடு நடந்தகூழ்" என்ற சொற்றொடர், அன்றைய சமுதாயத்தில் செல்வந்தர்கள் எவ்வளவு தூரம் வரை தங்கள் கொடைத்தன்மையை விரிவுபடுத்த வேண்டும் என்பதை குறிப்பிடுகிறது.
நாலடியார் பாடல் 2: செல்வத்தின் அநித்தியத்தன்மை