பரமேஸ்வரி லலிதாம்பிகையின் ஆயிரம் திருநாமங்களில், ஒவ்வொரு நாமமும் அவளுடைய எண்ணற்ற குணங்களையும், வடிவங்களையும், சக்திகளையும் விவரிக்கிறது. இந்த புனித பயணத்தில், நாமங்கள் 401 முதல் 500 வரை, அன்னையின் அபரிமித மகிமையை நாம் உணர்வோம்.
விவிதாகாரா என்ற திருநாமம் அன்னை பராஶக்தியின் அளவற்ற வடிவங்களை குறிக்கிறது. அவள் ஒவ்வொரு உயிரிலும், ஒவ்வொரு படைப்பிலும் வெவ்வேறு வடிவங்களில் வெளிப்படுகிறாள். சூரியனின் ஒளியில், சந்திரனின் குளிர்ச்சியில், காற்றின் அசைவில், நீரின் பாய்ச்சலில் - எல்லாவற்றிலும் அவளது வடிவங்களை நாம் காணலாம்.
இந்த திருநாமம் நமக்கு கற்றுத் தருவது, இறைவன் ஒரே வடிவத்தில் மட்டும் அல்ல, பல லட்சம் வடிவங்களில் நம்மைச் சூழ்ந்திருக்கிறான் என்பதை. ஒவ்வொரு உயிரிலும் அவளைக் காண வேண்டும் என்ற பாடத்தை இது நமக்கு போதிக்கிறது. மாதா, பிதா, குரு, தெய்வம் என அனைத்து வடிவங்களிலும் அவளே வெளிப்படுகிறாள்.

அன்னை பரம ஞான ஸ்வரூபிணி. அவள் அனைத்து வித்யைகளுக்கும் அதிதேவதை. வேதங்கள், உபநிஷத்துக்கள், சாஸ்திரங்கள் அனைத்தும் அவளிடமிருந்தே உதித்தவை.
அதே சமயத்தில், உலக மாயையும் அவளே. அறியாமை, பிரமை, மோகம் என்று எல்லாமும் அவளது விளையாட்டு. இந்த முரண்பாட்டில்தான் அவளது மகத்துவம் விளங்குகிறது.
இந்த திருநாமம் ஆழமான தத்துவத்தை விளக்குகிறது. ஞானமும் அஞ்ஞானமும் இரண்டுமே அவளிடமிருந்து வந்தவை என்பதை இது காட்டுகிறது. பக்தர்கள் அவளை வணங்கும்போது அவித்யை நீங்கி, வித்யை பெறுகிறார்கள். இது அவளது கருணையின் விளக்கமாகும். மாயையின் வலையில் சிக்கித் தவிக்கும் உயிர்களை விடுவிப்பதும், அவர்களுக்கு ஞானத்தை அருள்வதும் அவளது திருவிளையாடல்களே.
இந்த அழகிய திருநாமம் சிவனுக்கும் சக்திக்கும் இடையேயான தெய்வீக காதலை விவரிக்கிறது. மஹாகாமேசன் என்பது சிவபெருமானின் பெயர். அவரது கண்களை நீலோத்பல மலர்களாக உருவகப்படுத்தி, அம்பிகையை அந்த மலர்களை மலரச்செய்யும் சந்திர ஒளியாக இந்த நாமம் வர்ணிக்கிறது.
சந்திரன் எப்படி தாமரை மலர்களை மலரச் செய்கிறதோ, அதே போல் அம்பிகையின் தரிசனம் சிவபெருமானுக்கு பேரானந்தத்தை அளிக்கிறது. இது தெய்வீக இணையரின் பரஸ்பர பக்தியையும், காதலையும் காட்டுகிறது. பிரபஞ்சத்தின் இரண்டு உச்ச சக்திகள் ஒன்றையொன்று எப்படி நிறைவு செய்கின்றன என்பதற்கு இது ஓர் உன்னத உதாரணம்.
"நீலோத்பலம் போல் இருக்கும் பரமசிவனின் கண்கள், அம்பிகையின் பார்வையால் மலர்ந்து பூரிப்படைகின்றன."

அம்பிகை தன் பக்தர்களின் இதயத்தில் குடிகொண்டிருக்கும் அறியாமையின் இருளை அகற்றும் சூரிய ஒளிக் கதிர்கள் போன்றவள். மனித இதயத்தில் அஞ்ஞானம், மோகம், பயம், கவலை என்று பல இருட்கள் குடிகொண்டிருக்கின்றன.
அன்னையின் பக்தி என்னும் ஒளி இந்த இருட்களை அகற்றி, ஞானத்தை விளைவிக்கிறது. சூரிய உதயத்தின்போது இருள் மறைவது போல், அம்பிகையின் அருள் வந்தவுடன் மனதின் இருள்கள் நீங்குகின்றன. இந்த திருநாமம் பக்தர்களுக்கு நம்பிக்கையின் செய்தியை அளிக்கிறது.
அம்பிகை சிவனின் செய்திகளை உலகுக்கு கொண்டு வருபவள். அவளது ஒவ்வொரு செயலும் சிவனின் விருப்பத்தின் வெளிப்பாடு.
சிவனுக்கும் உலகுக்கும் இடையே அம்பிகை பாலமாக விளங்குகிறாள். அவளது கருணை மூலமாகவே சிவனை அடைய முடியும்.
சிவதூதியாக இருந்து, அவள் பக்தர்களுக்கு சிவனின் அருளை வழங்குகிறாள். அவளே சிவசக்திகளின் முழுமையான வெளிப்பாடு.
இந்த திருநாமம் மிக ஆழமான தத்துவத்தை வெளிப்படுத்துகிறது. பிரபஞ்சத்தின் அதிபதியான சிவபெருமானே அம்பிகையை வணங்குகிறார் என்பது எவ்வளவு மகத்தான உண்மை! இது சக்தியின் உன்னத நிலையை விளக்குகிறது. சிவம் சக்தியின்றி செயலற்றது என்ற சித்தாந்தத்தை இந்த நாமம் உறுதிப்படுத்துகிறது.
பராசக்தி சிவனின் அர்த்தாங்கினி மட்டுமல்ல, அவரால் வணங்கப்படும் பரம்பொருளும் கூட. இது சிவசக்தி அத்வைத தத்துவத்தின் அடிப்படை. அர்த்தநாரீஸ்வர வடிவத்தில் இருவரும் ஒன்றாக இருந்தாலும், சிவன் சக்தியின் மகிமையை உணர்ந்து அவளை ஆராதிக்கிறார். இது உண்மையான பக்தியின் சிறந்த உதாரணம். இந்த திருநாமத்தை தியானிப்பவர்கள் பரமசிவனின் அருளையும், அம்பிகையின் கருணையையும் ஒரே நேரத்தில் பெறுகிறார்கள்.
அம்பிகை சிவனின் வடிவமாகவே விளங்குகிறாள். அவள் சிவனிடமிருந்து பிரிக்க முடியாதவள்.
அனைத்து நலன்களையும், மங்களங்களையும் அளிப்பவள். பக்தர்களை சிவனாகவே மாற்றும் சக்தி படைத்தவள்.
சிவபெருமானுக்கு மிகவும் பிரியமானவள். அவளது ஒவ்வொரு செயலும் சிவனுக்காகவே.
சிவனையே தனது பரம லட்சியமாகக் கொண்டவள். அவனையே எப்போதும் நினைத்துக் கொண்டிருப்பவள்.
சிஷ்டர்கள் என்பவர்கள் தர்மத்தில் நிலைத்திருப்பவர்கள், நல்வழியில் நடப்பவர்கள், சத்தியத்தை போற்றுபவர்கள். அத்தகைய நல்லோரால் விரும்பப்படுபவள், வணங்கப்படுபவள் பராசக்தி. அவள் நல்லவர்களின் இதயத்தில் குடிகொள்பவள். தீயவர்கள் அவளை அணுக முடியாது, அவர்களது பக்தியும் அவளுக்கு ஏற்புடையதல்ല.
சிஷ்டபூஜிதா என்ற அடுத்த நாமம் இதையே மேலும் வலியுறுத்துகிறது. நல்லோரால் எப்போதும் வணங்கப்படுபவள் அம்பிகை. அவர்களது பூஜையும், பக்தியும், ஸ்தோத்திரமும் அவளுக்கு மிகவும் பிரியமானவை. நல்வழியில் நடப்பவர்களுக்கு அவள் உடனே கைகொடுத்து உதவுகிறாள். இது தர்மத்தின் வழியில் நடக்க நம்மை ஊக்குவிக்கிறது.

அம்பிகையை கண்களால் காண முடியாது, காதுகளால் கேட்க முடியாது, நாவால் சுவைக்க முடியாது, மூக்கால் முகர முடியாது, தோலால் தொட முடியாது. அவள் ஐந்து புலன்களுக்கும் அப்பாற்பட்டவள்.
இந்த திருநாமம் பராசக்தியின் மெய்ஞ்ஞான ஸ்வரூபத்தை விளக்குகிறது. அவளை அளவிட முடியாது, புரிந்துகொள்ள முடியாது, வார்த்தைகளால் விவரிக்க முடியாது. நம்முடைய சாதாரண ஞானேந்திரியங்கள் அவளை அடைய இயலாது. அவள் அளவுக்கு அப்பாற்பட்டவள், எல்லையற்றவள், பரம்பொருள்.
ஸ்வப்ரகாசா என்ற அடுத்த நாமம் கூறுகிறது - அவள் தன்னிலேயே ஒளிரும் தன்மை கொண்டவள். அவளுக்கு வெளி ஒளி தேவையில்லை. மனோ வாசாம் அகோசரா - மனத்துக்கும், வாக்குக்கும் எட்டாதவள் அவள். இந்த மூன்று நாமங்களும் சேர்ந்து அம்பிகையின் அப்ரமேய தத்வத்தை முழுமையாக விளக்குகின்றன.
சைதன்ய சக்தி. அனைத்து உயிர்களிலும் உள்ள உணர்வு சக்தி அம்பிகையே.
தூய சைதன்யத்தின் வடிவம். அறிவின், உணர்வின் பரம ஸ்வரூபம்.
மாயா சக்தியாக மாறி, படைப்பின் சக்தியாக செயல்படுபவள்.
ஜட உலகத்தின் வடிவமாக இருப்பவள். பஞ்சபூதங்கள் அனைத்தும் அவளே.
இந்த நான்கு திருநாமங்களும் அம்பிகையின் இரட்டை தன்மையை விளக்குகின்றன. ஒருபுறம் அவள் சைதன்ய ஸ்வரூபிணி - பரம சைதன்யம், தூய உணர்வு. மறுபுறம் அவளே ஜட உலகமாகவும் மாறி இருக்கிறாள். இது ஸ்ருஷ்டியின் ரகசியம்.
அம்பிகை காயத்ரீ மந்திரத்தின் வடிவம். மிக புனிதமான, மிக சக்தி வாய்ந்த இந்த மந்திரம் வேதங்களின் ஹ்ருதயம் என அழைக்கப்படுகிறது. "ஓம் பூர்புவ ஸ்வஹ தத்ஸவிதுர் வரேண்யம் பர்கோ தேவஸ்ய தீமஹி திய்யோ யோ ந: ப்ரசோதயாத்" என்ற இந்த மந்திரத்தில் பராசக்தியே குடிகொண்டிருக்கிறாள்.
பூ:, புவ:, ஸ்வ: என்ற வ்யாஹ்ருதிகளும் அவளே. வாக்கின் சக்திக்கு அவளே அதிபதி. சந்த்யா வந்தனத்தில் அவள் சந்த்யா தேவதையாக வணங்கப்படுகிறாள். இரவும் பகலும் சந்திக்கும் புனித வேளையில் அவளை துதிப்பது சிறப்பு.

த்விஜ வ்ருந்த நிஷேவிதா - இருபிறப்பாளர்களால் வணங்கப்படுபவள். பிராமணர்கள், க்ஷத்திரியர்கள், வைசியர்கள் என்று உபநயன சம்ஸ்காரம் செய்து கொண்ட அனைவரும் அவளை சந்த்யா வந்தனத்தில் வழிபடுகிறார்கள். இது வேத பாரம்பரியத்தின் தொடர்ச்சியாகும்.
பராசக்தி 36 தத்வங்களுக்கும் ஆசனமாக விளங்குகிறாள். சாங்க்ய தரிசனத்தின்படி, பிரக்ருதியிலிருந்து உருவாகும் 24 தத்வங்களும், சைவ சித்தாந்தத்தின்படி அதன்மேல் உள்ள 12 தத்வங்களும் அம்பிகையின் ஆசனம் மீது தான் அமர்ந்திருக்கின்றன. அவள் இல்லாமல் எந்த தத்வமும் இயங்க முடியாது.
தத் - அந்த பரம்பொருள். த்வம் - நீ, ஆத்மா. அயி - ஓ தாயே! இந்த மூன்று திருநாமங்களும் ஒன்றாக சேர்ந்து "தத் த்வம் அசி" என்ற மஹாவாக்யத்தை நமக்கு நினைவுபடுத்துகின்றன. "அந்த பரப்ரஹ்மமே நீ" என்ற இந்த அத்வைத சித்தாந்தத்தின் மிக உயர்ந்த உபதேசம் இந்த மூன்று நாமங்களில் அடங்கியுள்ளது. அம்பிகை பரப்ரஹ்மம், அவளை வணங்கும் பக்தனும் ஆத்ம ஸ்வரூபத்தில் அதே பரப்ரஹ்மமே என்ற உண்மையை இது வெளிப்படுத்துகிறது.
உடல், உணவால் உருவானது. நமது ஸ்தூல சரீரம்.
பிராண சக்தி நிறைந்த உறை. உயிர் சக்தியின் இருப்பிடம்.
மனம் மற்றும் புலன்களின் உறை. எண்ணங்களின் களம்.
அறிவின் உறை. புத்தியின் இருப்பிடம்.
பேரானந்த உறை. பரமாத்மாவுக்கு மிக நெருக்கமானது.
இந்த ஐந்து உறைகளுக்கும் உள்ளே, மிக ஆழத்தில், பராசக்தி வசிக்கிறாள். அவளே உண்மையான "நான்". இந்த ஐந்து உறைகளையும் கடந்து, அவளை அடைவதே மோக்ஷம். இந்த திருநாமம் நமக்குள் இருக்கும் தெய்வத்தை கண்டுபிடிக்க வழிகாட்டுகிறது.

நிஃஸீம மஹிமா - அளவற்ற மகிமை கொண்டவள். அம்பிகையின் மகத்துவத்தை எல்லையிட்டு சொல்ல இயலாது. அவளது பெருமை எல்லையற்றது, அளவிட முடியாதது. பிரபஞ்சம் முழுவதும் அவளது மகிமையால் நிறைந்திருக்கிறது.
நித்ய யௌவனா - என்றும் இளமையுடன் விளங்குபவள். காலம் அவளை தொடுவதில்லை. மூப்பு, சாவு போன்றவை அவளுக்கு இல்லை. அவள் என்றும் பதினாறு வயது இளமைப் பருவத்தில் இருக்கிறாள். இதுவே அவளது லலிதா ரூபம். அழகும், இளமையும், ஒளியும் என்றென்றும் அவளிடம் இருக்கும்.
மதசாலினீ - போதையில் இருப்பவள். இது சாதாரண மதம் அல்ல, பரமானந்த மதம். இறை அருளின் போதையில், பிரம்ம ஞானத்தின் போதையில் அவள் இருக்கிறாள். இந்த திவ்ய மதம் அவளது கண்களில், அவளது நடையில், அவளது சிரிப்பில் வெளிப்படுகிறது.
பரமானந்த போதையால் சிவந்த கண்கள் கொண்டவள். அந்த கண்கள் உள்நோக்கியவை, அகமுகமானவை. இறை அனுபவத்தில் சுழலும் கண்கள்.
மத பாடல கண்ட பூ: - பேரானந்த போதையால் ரோஸ நிறத்தில் பொலிவுடன் மின்னும் கன்னங்கள் கொண்டவள். இந்த சிவப்பு நிறம் அவளது தெய்வீக சக்தியின் வெளிப்பாடு.
சந்தன த்ரவ திக்தாங்கீ - சந்தனக் குழம்பு பூசப்பட்ட உடல் கொண்டவள். இந்த பரிமளம் அவளது பக்தர்களின் உள்ளத்தையும் குளிர்விக்கிறது.
அம்பிகைக்கு செம்பக மலர் மிகவும் பிரியமானது. இந்த மஞ்சள் நிற மலர் அவளது பூஜைக்கு மிக விசேஷமானது. செம்பக மலர்கள் நறுமணம் மிக்கவை, அழகானவை. இவற்றை அம்பிகைக்கு சமர்ப்பிப்பது மிகச் சிறந்த பக்தி.
குசலா - திறமையானவள், திறன் மிக்கவள். அம்பிகை எல்லா கலைகளிலும் வல்லவள். அவள் எதையும் சரியாகவும், அழகாகவும் செய்யும் கலையை அறிந்தவள். அவளது ஒவ்வொரு செயலும் கலைநயம் மிக்கது.

கோமலாகாரா - மென்மையான வடிவம் கொண்டவள். அம்பிகையின் அங்கம் தாமரை இதழ்கள் போல மிருதுவானது. அவளது ஒவ்வொரு அசைவும், ஒவ்வொரு சைகையும் மென்மையும் அழகும் நிறைந்தது. இந்த மெல்லிய தன்மை அவளது கருணையின் வெளிப்பாடு.
குருவிந்த மாணிக்கக் கல்லில் வாசம் செய்யும் சக்தி. சிவந்த நிறம் கொண்ட இந்த தேவதை மிகவும் சக்திவாய்ந்தவள்.
குல முழுவதற்கும் அதிபதி. அறிபவன், அறியப்படுவது, அறிவு என்ற மூன்றையும் ஆள்பவள்.
மூலாதார சக்ரத்தின் நடுவில் உள்ள பிந்து என்னும் குலகுண்டத்தில் வாசம் செய்பவள். இங்கிருந்தே குண்டலினி சக்தி எழுகிறது.
கௌல மார்க தத்பர சேவிதா - கௌல மார்க்கத்தில் அர்ப்பணிப்புடன் சாதனை செய்பவர்களால் வணங்கப்படுபவள். தந்திர சாஸ்திரத்தின் கௌல பரம்பரையில் அம்பிகை மிக முக்கியமான தேவதை. இந்த ரகசிய உபாசனா முறையில் அவள் பரமாத்மாவாக வணங்கப்படுகிறாள்.
அம்பிகை குமாரனுக்கும் கணேசனுக்கும் அன்னை. குமாரன் என்பது சுப்பிரமண்யர், முருகப்பெருமான். கணநாதன் என்பது விநாயகர், கணபதி. இந்த இரண்டு தெய்வீக குழந்தைகளும் பராசக்தியின் புதல்வர்கள். அவர்களது வளர்ப்பு, அவர்களது சக்திகள், அவர்களது பெருமைகள் அனைத்தும் அன்னை அம்பிகையின் அருளால் வந்தவை.
குமாரன் தேவசேனாபதியாக, தேவர்களின் தளபதியாக விளங்குகிறார். விநாயகர் விக்னேஸ்வரராக, எல்லா தடைகளையும் நீக்குபவராக இருக்கிறார். இந்த இரண்டு மகன்களும் அம்பிகையின் சக்தியின் வெவ்வேறு வெளிப்பாடுகள். அவள் பிள்ளைகளை உலகின் நலனுக்காக படைத்து, அவர்களுக்கு பேரளவு சக்திகளை அருளியுள்ளாள். தாயின் அன்பும், சக்தியும் பிள்ளைகள் மூலமாக உலகுக்கு பரவுகிறது.
என்றும் திருப்தியடைந்திருப்பவள்.
ஊட்டச்சத்தியின் சக்தி.
புத்தியாக வெளிப்படுபவள்.
மன உறுதியின் வடிவம்.
நிம்மதியின் ஸ்வரூபம்.
பரம மங்களமாக இருப்பவள்.
காந்தி, நந்தினீ - ஒளியும் ஆனந்தமும் அளிப்பவள். விக்ன நாசினீ - எல்லா தடைகளையும் அழிப்பவள். தேஜோவதீ - பேரொளி படைத்தவள். இந்த அனைத்து குணங்களும் ஒரே தேவதையில் இருப்பதே அம்பிகையின் சிறப்பு. அவள் மனித வாழ்க்கைக்கு தேவையான அனைத்து சக்திகளின் ஊற்றுக்கண். அவளை வணங்குவோர் இந்த எல்லா குணங்களையும் பெறுகிறார்கள்.
லலிதா ஸஹஸ்ரநாமம்: தெய்வீக குணங்களின் பயணம்