ஸஹஸ்ரநாம ஸ்தோத்திரத்தின் மூன்றாம் நூறு நாமங்கள் தெய்வத்தின் அபரிமிதமான வடிவங்களையும், அவளது பரிபூரண சக்தியையும் வெளிப்படுத்துகின்றன.
மூன்று நூற்று ஒன்றாவது நாமம் ஹ்ரீங்காரி, அம்பிகை 'ஹ்ரீம்' என்ற பீஜாக்ஷரத்தின் சாக்ஷாத் வடிவமாக விளங்குகிறாள். இந்த மந்திரம் சகல சக்திகளின் மையமாக, பிரபஞ்சத்தின் படைப்பு, காப்பு, அழிப்பு ஆகிய முத்தொழில்களின் அடிப்படையாக இருக்கிறது.
ஹ்ரீமதி என்ற நாமம் அவளது தனித்துவமான பண்பான பணிவையும், கௌரவத்தையும் குறிப்பிடுகிறது. தெய்வீக அன்னை அசாதாரண சக்திகளைக் கொண்டிருந்தாலும், அவள் தன் பக்தர்களிடம் மிகுந்த பணிவுடனும், இரக்கத்துடனும் வருகிறாள். இது உண்மையான மகத்துவத்தின் அடையாளம்.
ஹ்ருத்யா என்ற மூன்றாவது நாமம் அவள் ஒவ்வொரு பக்தனின் இதயத்திலும் வசிப்பதைக் குறிக்கிறது. அம்பிகை தூரத்தில் இருக்கும் தெய்வமல்ல; அவள் நம் உள்ளத்தின் அந்தரங்க தோழி, நம் வாழ்வின் ஒவ்வொரு கணத்திலும் நம்முடன் இருப்பவள். இதயத்தில் அவளைத் தியானிப்பவர்களுக்கு அவள் எளிதில் அடையக்கூடியவள்.

நாலாவது நாமமான ஹேயோபாதேயவர்ஜிதா, தெய்வீக அன்னை எதையும் நிராகரிக்க வேண்டிய அல்லது ஏற்க வேண்டிய தேவையற்றவள் என்பதைக் குறிக்கிறது. அவள் பரிபூரணமானவள், முழுமையானவள். அவளுக்கு எந்த குறையும் இல்லை, எந்த ஆசையும் இல்லை. இது உண்மையான தெய்வீகத்தின் அடையாளம்.
ராஜாக்களின் ராஜாவால் வணங்கப்படுபவள். எல்லா அரசர்களும், தலைவர்களும் அவளுக்கு முன் தலை வணங்குகிறார்கள்.
ஈசுவரனின் அர்த்தாங்கினியாக, அனைத்து ராஜ்யங்களுக்கும் ராணியாக விளங்குபவள்.
மனத்திற்கு இன்பம் தரும் அழகிய வடிவம் கொண்டவள். அவளைக் காண்பதே ஆனந்தம்.
தாமரை போன்ற விரிந்த அழகிய கண்களைக் கொண்டவள். அவள் பார்வையே அருள்.
இந்த நாமங்கள் அம்பிகையின் உன்னத நிலையையும், அவளது அழகையும் விவரிக்கின்றன. ராஜராஜார்சிதா என்ற நாமம் மூலம், அவள் அனைத்து அரசாட்சிகளுக்கும் அப்பாற்பட்டவள், எல்லா அதிகாரங்களுக்கும் மூலாதாரம் என்பது தெளிவாகிறது. ராஜ்ஞீ என்ற நாமம் அவள் பரமசிவனின் சக்தியாக, அவருடன் இணைந்து பிரபஞ்சத்தை ஆட்சி செய்வதைக் குறிக்கிறது. ரம்யா மற்றும் ராஜீவலோசனா ஆகிய நாமங்கள் அவளது தெய்வீக அழகை விவரிக்கின்றன, அது பக்தர்களின் இதயங்களைக் கவர்ந்து, அவர்களை அவள் பால் ஈர்க்கிறது.
ரஞ்ஜனி என்ற நாமம் மனத்திற்கு மகிழ்ச்சி அளிப்பவள் என்று பொருள். ரமணி என்பது சந்தோஷம் தருபவள். ரஸ்யா என்பது அனுபவிக்கத்தக்கவள், அனுபவிப்பவள். இந்த மூன்று நாமங்களும் அம்பிகையின் ஆனந்த வடிவத்தை பல்வேறு கோணங்களில் விவரிக்கின்றன.
ரணத்கிங்கிணிமேகலா என்ற அற்புதமான நாமம் அவள் இடையில் அணிந்திருக்கும் மணிகள் பதித்த ஓட்டியாணத்தை குறிப்பிடுகிறது. அவள் நடக்கும்போது, அந்த மணிகளின் இனிய ஒலி பிரபஞ்சத்தின் இசையாக, வேத மந்திரங்களின் நாதமாக எதிரொலிக்கிறது. இது தெய்வீக அழகின் கேட்புணர்வு வெளிப்பாடு.

"அம்பிகையின் முகம் கண்டு பூரண சந்திரனே தன் ஒளியை இழக்கிறது"
ரமா என்ற நாமம் மூலம், தெய்வீக அன்னை ஐஸ்வரியத்தின் தேவதையான லக்ஷ்மியாகவும், கலை மற்றும் கல்வியின் தேவதையான சரஸ்வதியாகவும் வெளிப்படுகிறாள். ராகேந்துவதனா என்ற நாமம் அவளது முகத்தின் அழகை பௌர்ணமி நிலவுடன் ஒப்பிடுகிறது - குளிர்ச்சியானது, அமைதியானது, ஆனால் பிரகாசமானது. ரதிரூபா மற்றும் ரதிப்ரியா ஆகிய நாமங்கள் அவளது காதல் மற்றும் அன்பின் அம்சங்களை வெளிப்படுத்துகின்றன.
தன் பக்தர்களைக் காப்பாற்றும் பாதுகாவலர். ஒவ்வொரு அபாயத்திலிருந்தும் அவள் நம்மைக் காக்கிறாள்.
அரக்கர்களின் இனத்தையே அழிக்கும் சக்தி வாய்ந்தவள். தீமையை முழுமையாக அழிப்பவள்.
மகிழ்ச்சி அளிப்பவள். அழித்த பின்னர் சந்தோஷத்தையும், அமைதியையும் தருபவள்.
தன் இதயத்தின் நாயகனான பரமசிவனை பூரணமாக சமர்ப்பித்தவள். அவரது அன்பிற்காக அர்ப்பணிப்புள்ளவள்.
இந்த நாமங்கள் தெய்வீக அன்னையின் இரட்டை இயல்பை - பாதுகாப்பும் அழிவும் - தெளிவாக காட்டுகின்றன. ரக்ஷாகரீ என்ற நாமம் மூலம், அவள் தன் பக்தர்களுக்கு எப்போதும் கவசமாக இருக்கிறாள். ஒவ்வொரு துன்பத்திலிருந்தும், ஒவ்வொரு ஆபத்திலிருந்தும் அவள் நம்மைக் காப்பாற்றுகிறாள். உலக வாழ்வின் பயணத்தில் நாம் எதிர்கொள்ளும் அனைத்து சவால்களிலும் அவள் நம்முடன் நிற்கிறாள்.
ராக்ஷஸக்னீ என்ற நாமம் அவளது வீரத்தையும், சக்தியையும் வெளிப்படுத்துகிறது. தீமைக்கு எதிரான போராட்டத்தில் அவள் எவ்வளவு கொடூரமானவளாக இருக்கிறாள் என்பதை இது காட்டுகிறது. ஆனால் இந்த கொடூரம் நன்மையின் பக்கத்தில் உள்ளது. அரக்கர்கள் என்பது வெறும் உருவங்கள் மட்டுமல்ல; அவை நமது உள்ளத்தில் இருக்கும் எதிர்மறை குணங்களையும் குறிக்கின்றன - ஆத்திரம், பொறாமை, பேராசை, அஹங்காரம். இவையெல்லாம் அம்பிகையின் அருளால் அழிக்கப்படுகின்றன.
ராமா என்ற நாமம் அழித்த பின்னர் வரும் அமைதியையும், மகிழ்ச்சியையும் குறிக்கிறது. ரமணலம்பதா என்ற நாமம் அவளது பரமசிவனிடம் கொண்டிருக்கும் ஆழ்ந்த அன்பையும், அர்ப்பணிப்பையும் விளக்குகிறது. இதுவே உண்மையான அன்பின் வடிவம் - முழுமையான சமர்ப்பணம், முழுமையான நம்பிக்கை.
காம்யா என்ற நாமம் அவள் விரும்பத்தக்கவள் என்று பொருள். ஒவ்வொரு பக்தனின் இதயமும் அவளை நோக்கி ஏங்குகிறது. காமகலாரூபா என்ற ஆழமான நாமம் அவள் காமகலை என்ற ரகசிய ஸ்ரீவித்யா உபாசனையின் மையப்புள்ளி என்பதைக் குறிக்கிறது. காமகலை என்பது இச்சா, ஜ்ஞான, கிரியா சக்திகளின் ஒருங்கிணைப்பு.
கதம்பகுஸுமப்ரியா என்ற நாமம் மூலம் அவள் கதம்ப மலர்களை விசேஷமாக விரும்புவதை அறிகிறோம். கதம்ப மரம் அவளுக்கு புனிதமானது. அதன் வட்டமான, மஞ்சள் நிற மலர்கள் அவளது அழகிய கூந்தலுக்கு அணியப்படும். பூஜையில் கதம்ப மலர்களைப் பயன்படுத்துவது மிகவும் விசேஷமானதாகக் கருதப்படுகிறது.

மங்கலத்தை அளிப்பவள். அவளது பூஜை செய்யும் இல்லத்தில் எல்லா நன்மைகளும் பெருகும்.
உலகத்தின் மூலவேர். எல்லாமே அவளிடமிருந்து தோன்றுகிறது, அவளிடமே மீண்டும் செல்கிறது.
இரக்கம் என்ற சாகரம். அளவில்லா கருணை கொண்டவள். அவளது கருணையின் கடல் எல்லையற்றது.
அறுபத்து நான்கு கலைகளின் உருவம். இசை, நடனம், ஓவியம் - அனைத்து கலைகளும் அவளது அருளால் விளங்குகின்றன.
காதம்பரீப்ரியா என்ற நாமம் மூலம், அம்பிகை மது போன்ற இனிமையான பானங்களை விரும்புவதை அறிகிறோம். இது வைதிக பூஜைகளில் பயன்படுத்தப்படும் ஸோம ரஸம் போன்ற அமிர்தத்தைக் குறிக்கிறது. கருணாரஸஸாகரா என்ற நாமம் மிகவும் அர்த்தமுள்ளது - அவள் கருணை என்ற கடல், அதன் ஆழம் அளவிட முடியாதது, அதன் விஸ்தாரம் எல்லையற்றது.
வரதா என்ற நாமம் தெய்வீக அன்னை வரங்களை தாராளமாக அளிப்பவள் என்பதைக் குறிக்கிறது. அவளிடம் பிரார்த்தனை செய்யும் ஒவ்வொரு பக்தனுக்கும் அவள் வரங்களை அளிக்க தயாராக இருக்கிறாள். வாமனயனா என்ற அழகிய நாமம் அவளது கண்களின் அழகை விவரிக்கிறது - அவை மான் கண்கள் போல் விரிந்தவை, அன்பு நிறைந்தவை.
வாருணி என்ற அமிர்த பானத்தால் போதையுற்றவள். இது தெய்வீக ஆனந்த நிலையைக் குறிக்கிறது. அவள் எப்போதும் பரமானந்தத்தில் திளைத்திருக்கிறாள்.
பிரபஞ்சத்தை கடந்தவள். இந்த உலகம் அவளுக்குள் இருந்தாலும், அவள் இந்த உலகத்திற்கு அப்பாற்பட்டவள். இது அவளது அபரிமிதத்தை காட்டுகிறது.
வேதங்கள் மூலம் அறியப்படுபவள். ரிக், யஜுர், சாம, அதர்வண வேதங்கள் அனைத்தும் அவளையே வெளிப்படுத்துகின்றன. வேத அறிவின் இறுதி இலக்கு அவளே.
விந்த்யாசலநிவாஸினீ என்ற நாமம் அவள் விந்திய மலைத்தொடரில் வசிப்பதைக் குறிக்கிறது. விந்திய மலைகள் அவளுக்கு புனிதமான இடம், அங்கு அவள் விந்த்யவாஸினீ தேவியாக வணங்கப்படுகிறாள். விதாத்ரீ என்ற நாமம் அவள் படைப்பவளும், பராமரிப்பவளும் என்பதை தெளிவுபடுத்துகிறது. இந்த பிரபஞ்சம் அனைத்தும் அவளது படைப்பு, அவளது விளையாட்டு.
வேதஜனனீ என்ற அற்புதமான நாமம் மூலம், அவள் வேதங்களின் தாயாக விளங்குகிறாள். வேதங்கள் அவளிடமிருந்தே தோன்றின. விஷ்ணுமாயா என்ற நாமம் அவள் விஷ்ணுவின் மாயா சக்தி என்பதைக் காட்டுகிறது. விலாஸினீ என்ற நாமம் அவளது விளையாட்டு தனத்தை, அவளது லீலைகளை குறிக்கிறது. பிரபஞ்சம் முழுவதும் அவளது தெய்வீக விளையாட்டு.

க்ஷேத்ரஸ்வரூபா என்ற நாமம் மூலம், தெய்வீக அன்னை பௌதீக உடலின் வடிவமாக இருக்கிறாள். க்ஷேத்ரம் என்பது வயல் என்று பொருள், ஆனால் இங்கு அது உடலைக் குறிக்கிறது - கர்மங்கள் விதைக்கப்படும் வயல். க்ஷேத்ரேசீ என்ற நாமம் அவள் க்ஷேத்ரத்தின் தலைவனான சிவனின் துணைவி.
க்ஷேத்ரக்ஷேத்ரஜ்ஞபாலினீ என்ற ஆழமான நாமம் அவள் க்ஷேத்ரம் (உடல்) மற்றும் க்ஷேத்ரஜ்ஞன் (ஆன்மா) இரண்டையும் காப்பவள் என்பதை வெளிப்படுத்துகிறது. இது பகவத் கீதையின் முதல் அத்தியாயத்தின் கருத்தை நினைவூட்டுகிறது.
வளர்ச்சி மற்றும் அழிவிலிருந்து விடுபட்டவள். அவள் காலத்திற்கு அப்பாற்பட்டவள், மாற்றத்திற்கு அப்பாற்பட்டவள். எப்போதும் நிலையானவள்.
க்ஷேத்ரபாலரால் வணங்கப்படுபவள். க்ஷேத்ரபாலர் என்பது சிவபெருமான் குழந்தை வடிவத்தில், அவர் கூட அவளை வணங்குகிறார்.
இந்த நாமங்கள் அத்வைத தத்துவத்தின் ஆழமான கருத்துக்களை வெளிப்படுத்துகின்றன. உடல் மற்றும் ஆன்மா, பொருள் மற்றும் உணர்வு, க்ஷேத்ரம் மற்றும் க்ஷேத்ரஜ்ஞன் - இந்த இரட்டைகளின் மேல் தெய்வீக அன்னை அதிபதியாக நிற்கிறாள். க்ஷயவ்ருத்திவிநிர்முக்தா என்ற நாமம் அவள் நித்யமானவள் என்பதை உறுதிப்படுத்துகிறது. இந்த உலகில் எல்லாம் வளர்ந்து அழிகிறது, ஆனால் அவள் மட்டும் என்றும் மாறாதவள், என்றும் உள்ளவள். க்ஷேத்ரபாலஸமர்சிதா என்ற நாமம் மூலம், பரமசிவன் கூட அவளை குழந்தை வடிவத்தில் வணங்குகிறார் என்பது அவளது மேன்மையை காட்டுகிறது.
என்றும் வெற்றி பெறுபவள். அவள் எந்த போரிலும் தோற்பதில்லை. தர்மம் எப்போதும் வெற்றி பெறும், ஏனெனில் அவள் தர்மத்தின் பக்கத்தில் நிற்கிறாள்.
எந்த அசுத்தமும் இல்லாதவள். முழுமையான தூய்மை கொண்டவள். அவளை தொடுவதே மனதை தூய்மைப்படுத்துகிறது.
வணக்கத்திற்குரியவள். அனைவராலும் வணங்கத்தக்கவள். தேவர்கள், மனிதர்கள், அனைவரும் அவளை வணங்குகிறார்கள்.
விஜயா என்ற நாமம் தெய்வீக அன்னையின் அசாத்திய வெற்றியை குறிக்கிறது. அவள் எப்போதும் வெற்றியாளர், எந்த சூழ்நிலையிலும் அவள் தோல்வியடைவதில்லை. தீமையுடன் நன்மை மோதும்போது, அவள் நன்மையின் பக்கம் நின்று வெற்றியை உறுதி செய்கிறாள். தர்ம யுத்தத்தில் அவள் எப்போதும் தர்மத்துடன் இருக்கிறாள்.
விமலா என்ற நாமம் அவளது முழுமையான தூய்மையை விவரிக்கிறது. அவளிடம் எந்த குற்றமும் இல்லை, எந்த தோஷமும் இல்லை. அவள் படிகம் போல் தெளிவானவள், தங்கம் போல் சுத்தமானவள். அவளை தியானிப்பவர்களின் மனமும் தூய்மைப்படுகிறது, அவர்களது பாவங்கள் அகன்றுவிடுகின்றன. வந்த்யா என்ற நாமம் அவள் வணங்கத்தக்கவள், ஆராதிக்கத்தக்கவள் என்பதை உறுதிப்படுத்துகிறது.
வந்தாருஜனவத்ஸலா என்ற இனிமையான நாமம் அவள் தன்னை வணங்குபவர்களிடம் கொண்டிருக்கும் தாய்மை அன்பை விவரிக்கிறது. ஒரு தாய் தன் குழந்தையை எப்படி நேசிக்கிறாளோ, அதைவிட அதிகமாக அம்பிகை தன் பக்தர்களை நேசிக்கிறாள். அவர்களது துன்பங்களை அவள் உணர்கிறாள், அவர்களது சந்தோஷங்களில் அவள் மகிழ்கிறாள். இதுவே உண்மையான தெய்வீக அன்பு.
வாக்வாதினீ என்ற நாமம் அம்பிகை பேசுபவள் என்று பொருள். அனைத்து மொழிகளும், அனைத்து வார்த்தைகளும் அவளிடமிருந்தே தோன்றுகின்றன. வாக் தேவதையே அவளது ஒரு அம்சம். வாமகேசீ என்ற நாமம் அவளது அழகிய கூந்தலை விவரிக்கிறது - நீண்ட, கருமையான, வெள்ளம் போல் பாயும் கூந்தல்.
வஹ்னிமண்டலவாஸினீ என்ற நாமம் அவள் அக்னி மண்டலத்தில் வசிப்பதைக் குறிக்கிறது. இது ஸ்ரீசக்ரத்தின் அக்னி கோணத்தையும், மணிபூர சக்ரத்தையும் குறிக்கலாம். அக்னி என்பது பரிசுத்தத்தின் சின்னம், அறிவின் சின்னம். அம்பிகை அக்னியில் வசிப்பதால், அவள் தூய்மையின் உருவம், அறிவின் சுடர்.

தன் பக்தர்களுக்கு கல்பக விருக்ஷம் போன்றவள். கல்பக விருக்ஷம் விரும்பியதை எல்லாம் தரும் தெய்வீக மரம். அதுபோல் அம்பிகையும் தன் பக்தர்களின் விருப்பங்களை நிறைவேற்றுகிறாள். அவளது அருள் வெல்ல முடியாதது.
அறியாமையின் கட்டுகளிலிருந்து விடுவிப்பவள். பசு என்றால் உயிர், பாசம் என்றால் கட்டு. நாம் அறியாமை, ஆசை, கர்வம் போன்ற பாசங்களால் கட்டுண்டு கிடக்கிறோம். அம்பிகை இந்த கட்டுகளை அறுத்து நம்மை மோக்ஷத்திற்கு அழைத்துச் செல்கிறாள். இதுவே உண்மையான விடுதலை.
ஸம்ஹ்ருதாசேஷபாஷண்டா என்ற சக்தி வாய்ந்த நாமம் அவள் அனைத்து மதவிரோதிகளையும் அழிப்பவள் என்பதை குறிக்கிறது. பாஷண்டம் என்றால் தவறான கொள்கைகள், வேத விரோத கோட்பாடுகள். இவை சமூகத்தை குழப்புகின்றன, மக்களை தவறான வழியில் செலுத்துகின்றன. தெய்வீக அன்னை இந்த தவறான கொள்கைகளை அழித்து, சத்திய மார்க்கத்தை நிலைநாட்டுகிறாள்.
ஸதாசாரப்ரவர்த்திகா என்ற நாமம் தெய்வீக அன்னை நல்லொழுக்கத்தை ஊக்குவிப்பவள் என்பதை குறிக்கிறது. அவள் தானே நல்ல நடத்தையின் உதாரணம், அதில் ஆழ்ந்து இருப்பவள். மற்றவர்களையும் சரியான வழியில் நடக்க தூண்டுபவள். அவளது வாழ்க்கையே நமக்கு வழிகாட்டி.
மூன்று விதமான துன்பங்கள் - ஆதிதைவிகம் (இயற்கையால்), ஆதிபௌதிகம் (மற்றவர்களால்), ஆத்யாத்மிகம் (தன்னால்)
அம்பிகையின் சந்திர ஒளி மூன்று துன்பங்களையும் முழுமையாக அகற்றி, முழுமையான அமைதியை தருகிறது
தாபத்ரயாக்நிஸந்தப்தஸமாஹ்லாதனசந்த்ரிகா என்ற நீண்ட மற்றும் அர்த்தமுள்ள நாமம் மிகவும் அழகாக அம்பிகையின் கருணையை விவரிக்கிறது. தாபத்ரய என்றால் மூன்று விதமான துன்பங்கள் - ஆதிதைவிகம் (தெய்வங்களால், இயற்கை சீற்றங்களால்), ஆதிபௌதிகம் (மற்ற உயிர்களால்), ஆத்யாத்மிகம் (தன்னுடைய உடல் மற்றும் மன நோய்களால்). இந்த மூன்று துன்பங்களும் உயிர்களை எரிக்கும் நெருப்பு போன்றவை.
அம்பிகை இந்த துன்ப அக்னியால் எரிக்கப்படும் உயிர்களுக்கு சந்திர ஒளி போன்றவள். சந்திரனின் குளிர்ச்சியான ஒளி எவ்வாறு பகலின் வெப்பத்தால் களைத்தவர்களுக்கு ஆறுதல் தருகிறதோ, அதுபோல் அம்பிகையின் அருள் துன்பத்தால் வாடியவர்களுக்கு சாந்தியை தருகிறது. தருணீ என்ற நாமம் அவள் என்றும் இளமையானவள் என்பதை குறிக்கிறது. காலம் அவளை தொடுவதில்லை.
தபஸாராத்யா என்ற நாமம் அவள் தவசிகளால் வணங்கப்படுபவள் என்பதை காட்டுகிறது. உண்மையான தவம் செய்பவர்கள் அவளையே தங்கள் இலக்காக கொண்டிருக்கிறார்கள். தனுமத்யா என்ற நாமம் அவளது மெல்லிய இடையை விவரிக்கிறது - பாம்பின் இடை போன்ற மெல்லிய இடை. தமோபஹா என்ற நாமம் அவள் அறியாமையான இருளை நீக்குபவள் என்பதை தெளிவுபடுத்துகிறது.
சித் அல்லது சிதிஃ என்ற நாமம் அம்பிகை தூய உணர்வின் வடிவம் என்பதை குறிக்கிறது. இது அத்வைத வேதாந்தத்தின் மையக் கருத்து. ப்ரஹ்மம் 'ஸத்-சித்-ஆனந்த ஸ்வரூபம்' - உள்ளமை, உணர்வு, ஆனந்தம். இந்த சித் அம்சமே அம்பிகை.
தத்பதலக்ஷ்யார்த்தா என்ற ஆழமான நாமம் அவள் 'தத்' என்ற வார்த்தையால் குறிக்கப்படும் உண்மையின் உருவம் என்பதை விளக்குகிறது. 'தத்த்வமஸி' - நீயே அது - என்ற மஹாவாக்கியத்தில் உள்ள 'தத்' அவளையே குறிக்கிறது. சிதேகரஸரூபிணீ என்ற நாமம் அவள் தூய உணர்வின் ஒரே சாரமாக இருப்பதை உறுதிப்படுத்துகிறது.

ஸ்வாத்மானந்தலவீபூதப்ரஹ்மாத்யானந்தஸந்ததிஃ என்ற மிக நீண்ட மற்றும் ஆழமான நாமம் அம்பிகையின் ஆனந்தத்தின் பெருமையை வெளிப்படுத்துகிறது. இந்த நாமம் கூறுவது என்னவென்றால், ப்ரஹ்மா, விஷ்ணு, ருத்ரன் போன்ற மூர்த்திகளின் ஆனந்தம் கூட அம்பிகையின் சுய ஆனந்தத்துடன் ஒப்பிடும்போது மிகவும் சிறியது, முக்கியமற்றது.
இந்த நாமம் நமக்கு ஒரு முக்கியமான உண்மையை உணர்த்துகிறது - தெய்வீக அன்னையின் ஆனந்தம் எல்லா ஆனந்தங்களுக்கும் மூலம். ப்ரஹ்மா, விஷ்ணு, சிவன் போன்ற தேவர்கள் அனுபவிக்கும் பேரானந்தம் கூட அவளது ஆனந்தத்தின் ஒரு சிறிய துளி மட்டுமே. அவளது ஆனந்தம் எல்லை இல்லாதது, அளவிட முடியாதது. இதுவே பரமானந்தம், இதுவே மோக்ஷானந்தம்.
வெளிப்படையான, கேட்கக்கூடிய ஒலி. நாம் பேசும் வார்த்தைகள், எழுதும் எழுத்துக்கள்.
மனதில் உருவாகும் எண்ணங்கள், சொற்களாக மாறும் முன்பு. அனாஹத சக்ரத்தில் உள்ள நிலை.
பார்க்கும் நிலை, உணரும் நிலை. மணிபூர சக்ரத்தில் இருக்கும் ஒலியின் வடிவம்.
மூலாதார சக்ரத்தில் உள்ள, வெளிப்படாத, ஆதிநிலை. எல்லா ஒலிகளுக்கும் மூலம்.
பரா என்ற நாமம் அம்பிகை பரமானவள், எல்லாவற்றையும் கடந்தவள் என்பதை குறிக்கிறது. அவள் வாக்கின் மூல நிலையான பரா நிலையில் இருக்கிறாள். இது ஸ்ரீவித்யா உபாசனையின் மிக ரகசியமான கருத்து. வாக்கிற்கு நான்கு நிலைகள் உண்டு - பரா, பச்யந்தீ, மத்யமா, வைகரீ. இவை ஒலியின் நான்கு பரிணாம நிலைகள்.
பரா என்பது மூலாதார சக்ரத்தில் உள்ள, வெளிப்படாத, அமைதியான நிலை. இங்கு ஒலி இன்னும் சொல்லாக உருவாகவில்லை, எண்ணமாக கூட வெளிப்படவில்லை. பச்யந்தீ என்பது மணிபூர சக்ரத்தில் உள்ள நிலை, இங்கு ஒலி ஒரு பார்வையாக, உணர்வாக இருக்கிறது. மத்யமா என்பது அனாஹத சக்ரத்தில் உள்ள நிலை, இங்கு ஒலி மன அளவில் உருவாகிறது. வைகரீ என்பது விசுத்தி சக்ரத்தில் உள்ள நிலை, இங்கு ஒலி வெளிப்படையாக, கேட்கக்கூடியதாக மாறுகிறது.
பரதேவதா என்ற நாமம் அவள் பரா என்ற மூல நிலையின் தேவதை என்பதை தெளிவுபடுத்துகிறது. பக்தமானஸஹம்ஸிகா என்ற அழகிய நாமம் அவள் தன் பக்தர்களின் மனங்களில் உள்ள அன்னம் என்று பொருள். அன்னம் என்பது விவேகத்தின் சின்னம், தூய்மையின் சின்னம். பாலும் நீரும் கலந்திருந்தால் அன்னம் பாலை மட்டும் குடிக்கும் - இதுபோல் நல்லதையும் கெட்டதையும் வேறுபடுத்தி அறியும் சக்தி விவேகம்.

காமேச்வரப்ராணநாடீ என்ற இனிமையான நாமம் அம்பிகை காமேச்வரனின் (சிவபெருமானின்) உயிர் நாடி என்பதை குறிக்கிறது. அவள் இல்லாமல் அவர் இல்லை, அவர் இல்லாமல் அவள் இல்லை. இது அர்த்தநாரீஸ்வர வடிவத்தின் ஆழமான உண்மை.
க்ருதஜ்ஞா என்ற நாமம் அவள் நாம் செய்யும் அனைத்து செயல்களையும் அறிபவள் என்பதை குறிக்கிறது. நம்முடைய ஒவ்வொரு செயலும், ஒவ்வொரு எண்ணமும் கூட அவளுக்குத் தெரியும். எதையும் அவளிடமிருந்து மறைக்க முடியாது. காமபூஜிதா என்ற நாமம் அவள் காம தேவனால் வணங்கப்படுபவள் என்பதைக் காட்டுகிறது.
ஸ்ருங்கார ரஸத்தால் முழுமையாக நிரம்பியவள். காதலின், அன்பின் சாரம் கொண்டவள். அவள் பரம காதல் வடிவம்.
ஸ்ருங்காரரஸஸம்பூர்ணா என்ற அற்புதமான நாமம் அம்பிகை காதல் என்ற ரஸத்தால் முழுமையாக நிரம்பியவள் என்பதை குறிக்கிறது. ஸ்ருங்கார ரஸம் என்பது நவரஸங்களில் மிக முக்கியமானது, இனிமையானது. இது காதலையும், அன்பையும், அழகையும் குறிக்கிறது. அம்பிகை இந்த ரஸத்தின் சாக்ஷாத் வடிவம். அவள் பரமசிவனிடம் கொண்டிருக்கும் தெய்வீக காதல் பிரபஞ்சத்தின் மூல சக்தி.
ஜயா என்ற நாமம் அவள் எப்போதும் வெற்றி பெறுபவள் என்பதை மீண்டும் வலியுறுத்துகிறது. ஜாலந்தரஸ்திதா என்ற நாமம் அவள் ஜாலந்தர பீடத்தில் வசிப்பதைக் குறிக்கிறது. இது தொண்டை பகுதியில் உள்ள ஆன்மீக மையம். ஸ்ரீவித்யா உபாசனையில் மூன்று முக்கிய பீடங்கள் உள்ளன - காமரூபம் (மூலாதாரம்), பூர்ணகிரி (அனாஹதம்), ஜாலந்தரம் (விசுத்தி). அம்பிகை இந்த மூன்று இடங்களிலும் வசிக்கிறாள், ஆனால் ஜாலந்தர பீடம் விசேஷமானது.
ஓட்யாணபீடநிலயா என்ற நாமம் அம்பிகை ஓட்யாண பீடத்தில் வசிப்பதைக் குறிக்கிறது. இது ஆஜ்ஞா சக்ரத்தில் உள்ள மையம், புருவ மத்தியில் இருக்கும் மிக முக்கியமான ஆன்மீக மையம். இங்கு குரு சீடனுக்கு உபதேசம் செய்கிறார். பிந்துமண்டலவாஸினீ என்ற நாமம் அவள் ஸ்ரீசக்ரத்தின் பிந்து மண்டலத்தில் வசிப்பதை குறிக்கிறது.
ரகசிய யாகங்கள் மூலம் வணங்கப்படுபவள். ஸ்ரீவித்யா உபாசனை மிக ரகசியமானது, குரு முகமாக மட்டுமே கற்கக்கூடியது.
ரகசிய பூஜை முறைகளால் திருப்தியடைபவள். வெளிப்படையான பூஜையை விட உள் பூஜை அவளுக்கு மிகவும் பிரியம்.
ரஹோயாகக்ரமாராத்யா மற்றும் ரஹஸ்தர்பணதர்பிதா ஆகிய இரண்டு நாமங்களும் அம்பிகையின் ரகசிய வழிபாட்டை குறிக்கின்றன. ஸ்ரீவித்யா உபாசனை மிக ரகசியமானது, இதை யாருக்கு வேண்டுமானாலும் கற்றுத் தர முடியாது. இது குரு சீடனுக்கு நேரடியாக, ரகசியமாக உபதேசிக்கப்படுகிறது. இந்த உபாசனையில் செய்யப்படும் யாகங்கள் மற்றும் தர்பணங்கள் மிக ரகசியமானவை, அவை உலகத்திற்கு வெளியே காட்டப்படுவதில்லை.
ஸத்யஃப்ரஸாதினீ என்ற நாமம் அவள் உடனடியாக அருள் புரிபவள் என்பதை குறிக்கிறது. மற்ற தெய்வங்களை வணங்கினால் பல ஜென்மங்களுக்குப் பிறகு பலன் கிடைக்கலாம், ஆனால் அம்பிகையை உண்மையான பக்தியுடன் வணங்கினால் உடனே அருள் கிடைக்கிறது. விச்வஸாக்ஷிணீ என்ற நாமம் அவள் பிரபஞ்சம் முழுவதற்கும் சாட்சி என்பதை குறிக்கிறது. எதுவும் அவளைத் தவிர்த்து நடக்காது.
ஸாக்ஷிவர்ஜிதா என்ற ஆழமான நாமம் அவளுக்கு வேறு எந்த சாட்சியும் இல்லை என்பதை குறிக்கிறது. அனைவருக்கும் அவள் சாட்சி, ஆனால் அவளுக்கு சாட்சி என்று யாரும் இல்லை. அவள் தானே தனக்குத் தானே சாட்சி. இது பரம அத்வைத நிலை.
ஷடங்கதேவதாயுக்தா என்ற நாமம் அம்பிகை ஆறு அங்கங்களின் தேவதைகளுடன் சேர்ந்திருப்பதைக் குறிக்கிறது. இந்த ஆறு அங்கங்கள் - ஹ்ருதயம் (இதயம்), சிரஸ் (தலை), சிகா (கூந்தல் முடிச்சு), கவசம் (கவசம்), நேத்ரம் (கண்கள்), அஸ்த்ரம் (ஆயுதங்கள்).
ஷாட்குண்யபரிபூரிதா என்ற நாமம் அவள் ஆறு நல்ல குணங்களால் முழுமையாக நிரம்பியவள் என்பதைக் குறிக்கிறது. இந்த ஆறு குணங்கள் - ஐஸ்வர்யம் (செல்வம்), வீர்யம் (வீரம்), யசஸ் (புகழ்), ஸ்ரீ (செல்வாக்கு), ஜ்ஞானம் (அறிவு), வைராக்யம் (வைராக்கியம்).

நித்யாக்களில் முதலாமவள், அம்பிகையின் காம அம்சம்
மாலைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டவள்
என்றும் கருணையால் நனைந்தவள்
பேருண்டா, வஹ்நிவாஸினீ, மற்றும் பதினொரு நித்யாக்கள்
நித்யக்லின்னா என்ற நாமம் அவள் என்றும் கருணையால் நனைந்தவள் என்பதை குறிக்கிறது. அவளது இதயம் எப்போதும் தன் பக்தர்களின் துன்பங்களைக் கண்டு உருகுகிறது. நிருபமா என்ற நாமம் அவள் ஒப்பற்றவள், அவளுடன் யாரையும் ஒப்பிட முடியாது என்பதை தெளிவுபடுத்துகிறது. நிர்வாண ஸுகதாயினீ என்ற நாமம் அவள் மோக்ஷத்தின் பேரானந்தத்தை தருபவள் என்பதை குறிக்கிறது.
நித்யா-ஷோடசிகாரூபா என்ற நாமம் மிக முக்கியமானது. அம்பிகை பதினாறு நித்யா தேவதைகளின் வடிவத்தில் இருக்கிறாள். இந்த பதினாறு நித்யாக்களும் சந்திர கலைகளுடன் தொடர்புடையவை. ஒவ்வொரு நித்யாவும் அம்பிகையின் ஒரு குறிப்பிட்ட சக்தியை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. ஸ்ரீகண்டார்த்தசரீரிணீ என்ற நாமம் அவள் ஸ்ரீகண்டனின் (சிவனின்) பாதி உடலைக் கொண்டவள் என்பதை குறிக்கிறது - இது அர்த்தநாரீஸ்வர வடிவம்.
உச்சத்தில் உள்ள ஒரே இறைவி, எல்லா சக்திகளுக்கும் மூலம்
பிரபஞ்சத்தின் மூல காரணம், எல்லையற்ற சக்தி
ப்ரபாவதீ என்ற நாமம் அவள் ஒளி வீசுபவள் என்பதை குறிக்கிறது. அவளிடமிருந்தே எல்லா ஒளியும் தோன்றுகிறது. ப்ரபாரூபா என்ற நாமம் அவளே ஒளி என்பதை தெளிவுபடுத்துகிறது - அவள் வெறும் ஒளியை வீசுபவள் மட்டுமல்ல, அவளே ஒளியின் மூலம், ஒளியின் வடிவம். ப்ரஸித்தா என்ற நாமம் அவள் புகழ் பெற்றவள், அனைவராலும் கொண்டாடப்படுபவள் என்பதைக் காட்டுகிறது.
பரமேச்வரீ என்ற மகத்தான நாமம் அவள் உச்ச இறையாண்மை கொண்டவள் என்பதை வலியுறுத்துகிறது. அனைத்து தேவர்களுக்கும், அனைத்து இறைவர்களுக்கும் மேலானவள் அவள். ப்ரஹ்மா, விஷ்ணு, சிவன் - இவர்கள் எல்லாம் அவளது சக்தியால் தான் தங்கள் பணிகளை செய்கிறார்கள். அவள் இல்லாமல் அவர்கள் ஒன்றும் செய்ய முடியாது. இது ஆதி சங்கரர் 'சௌந்தர்ய லஹரி'யில் அழகாக வெளிப்படுத்தியுள்ளார் - "சிவனும் சக்தியுடன் சேர்ந்தால் மட்டுமே சிவமாக இருக்க முடியும்".
மூலப்ரக்ருதிஃ என்ற ஆழமான நாமம் அம்பிகை பிரபஞ்சத்தின் முதல் காரணம் என்பதை குறிக்கிறது. ஸாங்க்ய தரிசனத்தில் பிரக்ருதி என்பது உலகத்தின் மூல காரணம். இந்த மூல பிரக்ருதியிலிருந்து தான் மஹத், அஹங்காரம், பஞ்ச தன்மாத்திரைகள், பஞ்ச மஹாபூதங்கள், பதினோரு இந்திரியங்கள் - இவை எல்லாம் தோன்றுகின்றன. அம்பிகையே இந்த மூல பிரக்ருதி, எல்லாவற்றின் மூலம்.
அவ்யக்தா என்ற நாமம் அவள் வெளிப்படாதவள் என்பதை குறிக்கிறது. இது படைப்பிற்கு முன்பான நிலை, எல்லாம் சக்தியின் வடிவத்தில் மட்டும் இருக்கும் நிலை. வ்யக்தாவ்யக்தஸ்வரூபீணி என்ற நாமம் அவள் வெளிப்பட்ட மற்றும் வெளிப்படாத இரு வடிவங்களிலும் இருப்பதைக் காட்டுகிறது.
இந்த நாமங்கள் அம்பிகையின் இரட்டை தன்மையை வெளிப்படுத்துகின்றன. ஒரு புறம் அவள் அவ்யக்தா - வெளிப்படாதவள், மனத்தால் அறிய முடியாதவள், வார்த்தைகளால் விவரிக்க முடியாதவள். இந்த நிலையில் அவள் நிர்குண ப்ரஹ்மம், குணங்களற்ற முழுமுதல் ஆற்றல்.

வெளிப்படாதவள், மூல நிலை
வெளிப்பட்டவள், படைப்பின் வடிவம்
இரண்டையும் கடந்தவள்
எங்கும் பரவியுள்ளவள்
அவளிடமிருந்து தோன்றுவது
எல்லாவற்றின் மையம் அவளே
மறுபுறம் அவள் வ்யக்தா - வெளிப்பட்டவள். இந்த பிரபஞ்சத்தில் நாம் காணும் எல்லாமே அவள் தான். ஒவ்வொரு மரமும், ஒவ்வொரு பறவையும், ஒவ்வொரு உயிரும் - எல்லாமே அவளது வெளிப்பாடு. இந்த நிலையில் அவள் ஸகுண ப்ரஹ்மம், குணங்களுடன் கூடிய, வடிவம் கொண்ட தெய்வம். ஆனால் உண்மையில் அவள் இந்த இரண்டையும் கடந்தவள் - வ்யக்தாவ்யக்தஸ்வரூபீணி.
வ்யாபினீ என்ற இறுதி நாமம் மிகவும் அர்த்தமுள்ளது. இது அவள் எங்கும் பரவியுள்ளவள் என்பதைக் குறிக்கிறது. விண்ணிலும், மண்ணிலும், கடலிலும், காற்றிலும் - எங்கும் அவள் இருக்கிறாள். பிரபஞ்சத்தின் ஒவ்வொரு அணுவிலும் அவள் வியாபித்து இருக்கிறாள். இதுவே உண்மையான சர்வ வ்யாபகத்வம். ஒரு சிறிய பூவிலிருந்து பெரிய பூமி வரை, எல்லாவற்றிலும் அவள் நிறைந்திருக்கிறாள். இதை உணர்ந்தவனே உண்மையான பக்தன், இதை அறிந்தவனே உண்மையான ஞானி.
மூன்று நூற்று ஒன்றாம் நாமம் முதல் நானூறாம் நாமம் வரை நாம் பார்த்த தெய்வீக அம்பிகையின் பல்வேறு அம்சங்கள் நமக்கு அவளது அபரிமிதமான மகத்துவத்தை உணர்த்துகின்றன. ஹ்ரீங்காரியாக அவள் பீஜாக்ஷரத்தின் வடிவம், ராஜ்ஞீயாக அவள் பிரபஞ்சத்தின் ராணி, க்ஷேத்ரஸ்வரூபாவாக அவள் உடலின் வடிவம், விஜயாவாக அவள் என்றும் வெற்றி பெறுபவள், பரமேச்வரீயாக அவள் உச்ச இறையாண்மை கொண்டவள், வ்யாபினீயாக அவள் எங்கும் பரவியுள்ளவள்.
"ஸர்வம் தேவீ மயம் ஜகத்" - இந்த உலகம் முழுவதும் தேவியின் வடிவம்
இந்த நூறு நாமங்களில் ஒவ்வொன்றும் ஒரு தனித்துவமான உண்மையை வெளிப்படுத்துகிறது. சில நாமங்கள் அவளது அழகை விவரிக்கின்றன, சில அவளது சக்தியை, சில அவளது கருணையை, சில அவளது ஞானத்தை. ஆனால் அனைத்தும் ஒன்றையே சுட்டிக்காட்டுகின்றன - அவள் அனைத்தும் ஆனவள், அனைத்திற்கும் அப்பாற்பட்டவள்.
இந்த நாமங்களை தினமும் ஜபிப்பதால் மனதில் தூய்மை, வாழ்வில் அமைதி, இதயத்தில் பக்தி வளர்கிறது.
ஒவ்வொரு நாமத்தின் அர்த்தத்தையும் புரிந்து கொண்டு ஜபிப்பது மிகவும் விசேஷம். அது மனதை அம்பிகையின் பால் செலுத்துகிறது.
நாமங்களை ஜபிக்கும்போது அவளது குணங்களை நம் வாழ்வில் பிரதிபலிக்க முயல்வது உண்மையான பக்தி.
ஸஹஸ்ரநாம ஜபத்தின் நோக்கம் வெறும் வார்த்தைகளை உச்சரிப்பது மட்டுமல்ل, ஒவ்வொரு நாமத்தின் ஆழமான அர்த்தத்தையும் புரிந்து கொண்டு, அதை உணர்ந்து, அதில் நம்மை இழந்து, இறுதியில் அம்பிகையுடன் ஒன்றாவதே. ஒவ்வொரு நாமமும் ஒரு படி, அவளை நோக்கிச் செல்லும் யாத்திரையின் ஒரு கட்டம். இந்த நூறு நாமங்களை நாம் பார்த்தோம், இன்னும் ஒன்பது நூறு நாமங்கள் நமக்கு காத்திருக்கின்றன. ஒவ்வொன்றும் ஒரு புதிய உண்மையை, ஒரு புதிய பரிமாணத்தை வெளிப்படுத்தும்.
இந்த நூறு நாமங்களின் பயணம் நமக்கு அம்பிகையின் மகத்துவத்தின் ஒரு சிறிய பார்வையை மட்டுமே தந்துள்ளது. அவள் எல்லையற்றவள், அளவிட முடியாதவள். ஆயிரம் நாமங்கள் கொண்டு கூட அவளை முழுமையாக விவரிக்க முடியாது. ஏனெனில் அவள் எல்லா விவரணைகளுக்கும் அப்பாற்பட்டவள். ஆனாலும் இந்த நாமங்கள் நமது பக்தியை ஆழமாக்குகின்றன, நமது ஞானத்தை விரிவுபடுத்துகின்றன.
"ஓம் ஹ்ரீம் ஶ்ரீம் க்லீம் பரமேஶ்வரி ஸர்வானந்தமயீ ஸதா ஸௌபாக்யம் தேஹி மே தேவீ வித்ய வித்யாம் புரஸ்வரி"
அம்பிகையின் நாமங்களை ஜபிப்பது என்பது ஒரு ஆன்மீக சாதனை. இது மனதை தூய்மைப்படுத்துகிறது, இதயத்தை அன்பால் நிரப்புகிறது, வாழ்க்கையை அர்த்தமுள்ளதாக மாற்றுகிறது. ஒவ்வொரு நாமத்தையும் ஜபிக்கும்போது, நாம் அம்பிகையை நம் உள்ளத்தில் அழைக்கிறோம். அவள் நம் ஜபத்தை கேட்கிறாள், நம் பக்தியை ஏற்றுக்கொள்கிறாள், நமக்கு அருள் புரிகிறாள். இதுவே ஸஹஸ்ரநாம பாராயணத்தின் சக்தி.
நாம் பார்த்த இந்த நூறு நாமங்கள் தெய்வீக அம்பிகையின் பல பரிமாணங்களை வெளிப்படுத்தியுள்ளன - அவளது அழகு, சக்தி, கருணை, ஞானம், வைராக்கியம், காதல், விளையாட்டு, தூய்மை, வெற்றி, இறையாண்மை. ஒவ்வொரு நாமத்திலும் அவளது ஒரு அம்சம் மின்னுகிறது. இந்த அனைத்து அம்சங்களையும் சேர்த்தாலும் அவளது முழுமையை உணர முடியாது, ஏனெனில் அவள் அனைத்தும் ஆனவள், அனைத்திற்கும் அப்பாற்பட்டவள்.
அம்பிகையின் திருவடிகளில் நாம் சரணடைகிறோம். அவளது நாமங்களை ஜபிப்பதே நமது ஆன்மீக பயணம். ஒவ்வொரு நாமமும் நம்மை அவளுக்கு நெருக்கமாக கொண்டு செல்கிறது. இறுதியில், நாமும் அவளும் ஒன்றாக, அத்வைதமாக மாறுவதே இலக்கு.
ஓம் சாந்திஃ சாந்திஃ சாந்திஃ
அம்பிகையின் அருளால் உலகம் முழுவதும் அமைதி நிலவட்டும்.
எல்லா உயிர்களும் சுகமாக வாழட்டும்.
எல்லோரும் நன்மையை காணட்டும்.
யாருக்கும் துன்பம் வரவேண்டாம்.
இவ்வாறு மூன்று நூற்று ஒன்றாம் நாமம் முதல் நானூறாம் நாமம் வரையிலான தெய்வீக அம்பிகையின் நூறு நாமங்களின் விளக்கம் முடிகிறது. ஜெய ஜெய சங்கரி! ஜெய ஜெய லலிதாம்பிகே!
ஹ்ரீங்காரி முதல் வ்யாபினி வரை - தெய்வீக நாமங்களின் பயணம்