கோழி சிலம்பச் சிலம்பும் குருகு எங்கும் - விடியற்காலத்தின் புனிதமான அழைப்பு
விடியற்காலத்தில் கோழிகள் சிலம்பச் சிலம்ப கூவுகின்றன. இது இறைவனை வழிபட வேண்டிய நேரம் வந்துவிட்டதை அறிவிக்கும் இயற்கையின் அழைப்பு.
குருகுகள் எங்கும் கீச்சிடுகின்றன. பறவைகளின் இனிய ஒலி விடியலின் வருகையை அறிவிக்கிறது.
ஏழு சுரங்களால் ஆன இசைக் கருவிகள் இயம்ப இயம்புகின்றன. இசையின் மூலம் இறைவனை வழிபடும் காலம் வந்துவிட்டது.
வெண்சங்கு எங்கும் ஒலிக்கிறது. இது கோயில்களில் வழிபாட்டின் தொடக்கத்தை அறிவிக்கும் புனிதமான ஒலி.
இசைக் கருவிகளுடன் சேர்ந்து வெண்சங்கின் ஒலி விடியற்காலத்தின் பக்தி நிறைந்த சூழலை உருவாக்குகிறது.
இந்த ஒலிகள் அனைத்தும் தூங்கும் தோழியை எழுப்பி இறைவனை வழிபட அழைக்கின்றன.
கேழில் பரஞ்சோதி - ஒப்பற்ற பரஞ்சோதியான பெருமானை பாடினோம். இறைவன் அனைத்து ஒளிகளுக்கும் மூலமான பரம ஒளி. அவரது தேஜஸ் எதனோடும் ஒப்பிட முடியாதது.
பரஞ்சோதி என்பது இருளை அகற்றி ஞானத்தை அளிக்கும் இறைவனின் திவ்ய ஒளி. இது உலக ஒளிகளைப் போன்றதல்ல, ஆன்மீக விழிப்புணர்வை தரும் ஒளி.
இறைவனின் கருணை எல்லையற்றது. அது எதனோடும் ஒப்பிட முடியாத பரங்கருணை.
அனைத்து உயிர்களுக்கும் அருள் புரியும் இறைவனின் இயல்பு.
பக்தர்களை எப்போதும் காத்து அருளும் இறைவனின் கருணை.
இறைவனின் கருணை தூய்மையானது, எந்த எதிர்பார்ப்பும் இல்லாதது.
கேழில் விழுப்பொருள்கள் - ஒப்பற்ற மேன்மையான சிவம் சார்ந்த பொருட்களையும் பாடினோம். இவை இறைவனின் திருவடிகள், திருக்கரங்கள், திருமுகம் போன்ற திவ்ய அங்கங்கள் மற்றும் அவரது குணங்கள்.

தோழியர் இறைவனின் பெருமைகளை இனிமையாக பாடுகிறார்கள்.
ஆனால் தூங்கும் தோழி இந்த இனிய பாடல்களை கேட்கவில்லை.
இவ்வளவு இனிமையான பாடல்களை கேட்காமல் இருப்பது எப்படி என்று வினவுகிறார்கள்.
"சொல்வாய்! இது என்ன உறக்கமோ? இவ்வளவு இனிமையான பாடல்களையும், இசையையும் கேட்காமல் தூங்குவது எப்படி?"
"வாய் திறவாய்! எழுந்து வா! இறைவனை வழிபட வேண்டிய நேரம் வந்துவிட்டது. இனி தாமதிக்காதே!"
ஆழியான் - சக்கரத்தை ஏந்திய திருமால். அவரது அன்புடைமை - திருமால் இறைவன் மீது கொண்ட பக்தி மிகவும் உயர்ந்தது.
திருமால் சிவபெருமானை எப்படி பக்தியுடன் வழிபடுகிறாரோ, அதுபோல நாமும் வழிபட வேண்டும் என்பது இங்கு குறிப்பிடப்படுகிறது.

திருமாலைப் போன்ற பெரியோர் பக்தி செய்யும் விதமும் இப்படித்தானோ என்று கேட்கிறார்கள் தோழியர்.
விடியற்காலத்தில் எழுந்து இறைவனை வழிபடுவதே உண்மையான பக்தி. தூங்கிக் கொண்டிருப்பது பக்தியல்ல.
திருமாலின் பக்தியை முன்மாதிரியாக கொண்டு நாமும் அதே போல் பக்தி செய்ய வேண்டும்.
ஊழிகள் எல்லாவற்றிற்கும் முன்னரே தொடங்கி அழிவின்றி நிற்கும் ஒருவனை - இறைவன் காலத்திற்கு அப்பாற்பட்டவர். அவர் எல்லா ஊழிகளுக்கும் முன்பே இருந்தவர், இப்போதும் இருப்பவர், எதிர்காலத்திலும் இருப்பவர்.
ஊழி என்பது மிக நீண்ட காலம். பல ஊழிகள் வந்து போயினும் இறைவன் மாறாமல் நிலைத்திருக்கிறார். இதுவே அவரது நித்தியத்தன்மை.
ஏழை - பெண், சக்தி. பங்காளன் - பாதி உடலில் இருப்பவன். பார்வதி தேவியை தனது இடப்பாகத்தில் கொண்ட சிவபெருமான்.
ஆண்-பெண் இருமையின் ஒருமையை காட்டும் திருக்கோலம். சிவமும் சக்தியும் ஒன்றே என்பதை உணர்த்துகிறது.
முதலில் தூக்கத்தை விட்டு எழுந்திரு. விடியற்காலம் வந்துவிட்டது.
இறைவனின் பெருமைகளை கேள். அவரது திருநாமங்களை செவியுறு.
மாதொருபாகனை பாடு. அவரது மகிமைகளை பாடல்களால் போற்று.
பக்தியுடன் இறைவனை வழிபடு. இதுவே நோன்பின் நோக்கம்.
ஆன்மீக வாழ்வில் விழிப்புணர்வு மிக முக்கியம். தூக்கம் என்பது அறியாமையின் அடையாளம்.
இறைவனின் ஒளி, கருணை, மேன்மை ஆகியவற்றை உணர்ந்து வழிபட வேண்டும்.
பெரியோர்களின் பக்தியை முன்மாதிரியாக கொண்டு நாமும் வழிபட வேண்டும்.
விடியற்காலம் பிரம்ம முகூர்த்தம் எனப்படும். இது வழிபாட்டிற்கு மிகவும் உகந்த நேரம்.
விடியற்காலத்தில் மனம் தூய்மையாகவும் அமைதியாகவும் இருக்கும். இறைவனை நினைக்க ஏற்ற நேரம்.
பறவைகளின் ஒலி, இசைக் கருவிகள், சங்கு ஆகியவை இறைவனை வழிபட அழைக்கின்றன.
ஏழு சுரங்களால் ஆன இசைக் கருவிகள் இறைவனை வழிபடும் ஒரு சிறந்த வழி. இசை மனதை தூய்மைப்படுத்துகிறது.
தாளத்துடன் கூடிய இசை பக்தியை ஆழப்படுத்துகிறது. இறைவனின் திருநாமங்களை தாளத்துடன் பாடுதல்.
இறைவனின் பெருமைகளை பாடல்களாக பாடுவது பக்தியின் உயர்ந்த வடிவம். இது மனதை இறைவனில் ஒருமுகப்படுத்துகிறது.
திருமால் சிவபெருமானை மிகுந்த பக்தியுடன் வழிபடுகிறார். இது இறைவனின் பெருமையை உணர்த்துகிறது. திருமாலே இப்படி பக்தி செய்யும்போது, நாம் எவ்வளவு அதிக பக்தியுடன் வழிபட வேண்டும் என்பது புரிகிறது.
ஆண்-பெண் சக்திகளின் சமநிலை. இருமையின் ஒருமை.
சிவமும் சக்தியும் வேறல்ல, ஒன்றே என்ற தத்துவம்.
சிவமும் சக்தியும் சேர்ந்தே படைப்பு நடக்கிறது.
எதிர்நிலைகளின் இணக்கம் மற்றும் ஒருங்கிணைப்பு.
இருபாலும் சேர்ந்தே முழுமையான இறைவன்.
விடியற்காலத்தில் எழுவது ஒழுக்கத்தை வளர்க்கிறது. இது ஆன்மீக வாழ்வின் அடிப்படை.
இறைவனை தினமும் வழிபடுவது பக்தியை ஆழப்படுத்துகிறது. இது நோன்பின் முக்கிய நோக்கம்.
தொடர்ந்த வழிபாடு மூலம் ஆன்மீக ஞானம் பெறுதல். இதுவே இறுதி இலக்கு.
ஆன்மீக வாழ்வில் விழித்திருத்தல் அவசியம். அறியாமை என்ற தூக்கத்தை விட்டு எழ வேண்டும்.
ஒப்பற்ற ஒளி, கருணை, மேன்மை கொண்ட இறைவனை பாடி வழிபட வேண்டும்.
திருமாலைப் போன்ற பெரியோர்களின் பக்தியை முன்மாதிரியாக கொண்டு வழிபட வேண்டும்.
காலத்திற்கு அப்பாற்பட்ட, மாதொருபாகனான சிவபெருமானை பாடுதல் நோன்பின் நோக்கம்.
இவ்வாறு எட்டாம் பாசுரம் விடியற்காலத்தின் புனிதத்தையும், இறைவனின் பெருமையையும், பக்தியின் முக்கியத்துவத்தையும் அழகாக விளக்குகிறது.
திருவெம்பாவை எட்டாம் பாசுரம்