காவிரியின் கரையில் ஜம்பு முனிவர் ஆயிரம் ஆண்டுகள் கடுந்தவம் புரிந்தார். அவரது தவ வலிமையால் சிவபெருமான் அவர் முன் தோன்றி, கேட்ட வரங்களை அன்புடன் அருளினார்.

சிவபெருமான் முனிவருக்கு அமரத்துவம் மற்றும் மோட்சம் அருளினார். அந்த தவபூமியே பின்னாளில் திருவானைக்காவல் ஆக மாறியது. முனிவரின் பெயரிலேயே ஜம்புகேஸ்வரர் என்ற திருநாமம் சிவனுக்கு வழங்கப்பட்டது.

பிரம்மாவும் விஷ்ணுவும் சிவனின் லிங்கோத்பவ வடிவத்தின் எல்லையைக் காண முயன்றனர். ஆயிரக்கணக்கான யோஜனை தூரம் பறந்தும் காண இயலவில்லை. இதன் மூலம் சிவனின் எல்லையற்ற தன்மை வெளிப்பட்டது.

லிங்கோத்பவம் என்பது சிவபெருமானின் நிர்குண நிராகார வடிவத்தை குறிக்கிறது. இது பேரொளியாக — ஆதியும் அந்தமும் இல்லாத பரம்பொருளாக — உலகிற்கு தோன்றும் கொள்கையை வெளிப்படுத்துகிறது.

இத்தலத்தை தரிசிப்பதன் மூலம் ஏழு ஜென்மங்களின் பாவங்கள் நீங்கும் என்பது ஐதீகம். ஜம்புகேஸ்வரர் மற்றும் அகிலாண்டேஸ்வரி அம்மன் இருவரின் அருளையும் ஒரே தலத்தில் பெற முடியும்.

ஆன்மீக வளர்ச்சிக்காக இந்த க்ஷேத்திரம் மோட்சத்தின் வாயில் என்று போற்றப்படுகிறது. நேர்மையான மனதுடன் வழிபடுவோர் முக்தி நிலையை அடைவர் என்பது நம்பிக்கை.