திருக்குறளின் இந்த அற்புதமான குறள் (2), கல்வியின் உண்மையான நோக்கத்தையும் அதன் பயன்பாட்டையும் ஆழமாக வெளிப்படுத்துகிறது. வள்ளுவர் இங்கே கேட்கும் கேள்வி நமது சமூகத்திற்கு இன்றும் மிகவும் பொருத்தமானது. கல்வி என்பது வெறும் தகவல் சேகரிப்பு அல்ல; அது நம்மை உயர்ந்த மனிதர்களாக மாற்றும் ஒரு மாற்றுசக்தியாகும்.
கற்றதனால் கிடைக்கும் உண்மையான பயன் என்ன? வெறும் பட்டங்களா, வேலை வாய்ப்புகளா? வள்ளுவர் சொல்லும் பதில் இதைவிட ஆழமானது.
நற்றாள் தொழுதல் என்பது வெறும் மத சடங்கு அல்ல. அது பணிவையும், அறிவின் எல்லையை உணர்தலையும் குறிக்கிறது.
வாலறிவன் என்பவன் வெறும் அறிவாளி அல்ல. தெளிவான அறிவும், ஞானமும் கொண்ட உயர்ந்த சிந்தனையாளன்.
கல்வி கற்பதால் கிடைக்கும் பயன் என்ன என்ற கேள்வியை வள்ளுவர் எழுப்புகிறார். இது ஒரு சாதாரண கேள்வி அல்ல. நமது வாழ்வின் முழு நோக்கத்தையும் கேள்விக்குள்ளாக்கும் ஒரு தத்துவார்த்தமான விசாரணை. கல்வி என்பது பொருள் ஈட்டுவதற்கான கருவி மட்டுமா? அல்லது ஆன்மீக விடுதலைக்கான பாதையா?
நற்றாள் தொழாமல் இருந்தால், அந்த கல்வியின் பயன் என்ன என்று வள்ளுவர் கேட்கிறார். இங்கு 'தொழுதல்' என்பது இறைவனை மட்டுமல்ல, நல்லறிவுடையோரையும், குருமார்களையும், பெற்றோர்களையும் குறிக்கலாம். பணிவு இல்லாத கல்வி உண்மையான ஞானத்திற்கு வழிவகுக்காது.
இன்றைய உலகில், நாம் பல்வேறு பட்டங்களையும், சான்றிதழ்களையும் பெறுகிறோம். தொழில்நுட்ப அறிவில் மேம்பட்டவர்களாக இருக்கிறோம். ஆனால் வள்ளுவர் சுட்டிக்காட்டும் அந்த உள்ளார்ந்த பணிவு, மரியாதை, ஆன்மீக வளர்ச்சி ஆகியவை நமது கல்வி முறையில் எங்கே? நவீன கல்வி அமைப்பு அறிவை வழங்குகிறது, ஆனால் ஞானத்தை வழங்குகிறதா?
குருகுலங்களில் ஆசிரியர் பாதங்களில் அமர்ந்து, பணிவுடன் கற்றல்
கோயில்களிலும், மடங்களிலும் ஆன்மீகத்துடன் இணைந்த கல்வி
பல்கலைக்கழகங்களில் தொழில்முக, அறிவியல் சார்ந்த கல்வி
மரபுசார் ஞானமும் நவீன அறிவியலும் இணைந்த முழுமையான கல்வி
வெறும் புத்தக அறிவு நம்மை முழுமையான மனிதர்களாக மாற்றாது. அது ஒரு கருவி மட்டுமே. அந்த கருவியை எவ்வாறு பயன்படுத்துவது என்பதை தொழுதல் - அதாவது பணிவும், மரியாதையும் - கற்றுத்தருகிறது.
நற்றாள் தொழுதல் என்பது நமது அகங்காரத்தை கரைக்கும் செயல். அறிவு அகந்தையை உண்டாக்கலாம், ஆனால் தொழுதல் அந்த அகந்தையை அழிக்கிறது. உண்மையான ஞானி தான் அறியாதவை எவ்வளவு இருக்கின்றன என்பதை உணர்ந்தவன்.
கல்வியும் தொழுதலும் இரண்டும் சேர்ந்தால் மட்டுமே ஒரு மனிதன் முழுமையடைகிறான். அறிவு நமக்கு வலிமை தருகிறது, பணிவு அந்த வலிமையை சரியாக பயன்படுத்த வழிகாட்டுகிறது.
இந்த குறளை நமது அன்றாட வாழ்வில் எவ்வாறு பயன்படுத்துவது? முதலில், நாம் பெற்ற கல்வியை வெறும் பொருள் சேகரிப்புக்கு மட்டும் பயன்படுத்தாமல், சமூக நலனுக்காகவும் பயன்படுத்த வேண்டும். இரண்டாவதாக, நாம் எவ்வளவு கற்றிருந்தாலும், எப்போதும் பணிவுடன் இருக்க வேண்டும். மூன்றாவதாக, நமது ஆசிரியர்களையும், பெரியோர்களையும், இறைவனையும் மதிக்க வேண்டும்.
உங்களுக்கு கல்வி கற்பித்த அனைவருக்கும், வாய்ப்புகளை வழங்கியவர்களுக்கும் நன்றி செலுத்துங்கள். இது பணிவை வளர்க்கும்.
உங்களுக்கு கிடைத்த கல்வியை மற்றவர்களுக்கும் கற்பியுங்கள். இது கல்வியின் உண்மையான பயனை உணர வைக்கும்.
புறநோக்கிய கல்வியுடன் அகநோக்கிய ஞானத்தையும் வளர்த்துக்கொள்ளுங்கள். தியானம், பிரார்த்தனை, சேவை போன்றவை உதவும்.
எவ்வளவு கற்றிருந்தாலும், இன்னும் கற்க வேண்டியவை இருக்கின்றன என்ற மனநிலையுடன் இருங்கள்.
"கற்றதனால் ஆய பயனென்கொல் வாலறிவன் நற்றாள் தொழாஅர் எனின்" என்ற இந்த குறள் காலத்தால் அழியாத ஒரு உண்மையை வெளிப்படுத்துகிறது. கல்வி என்பது வெறும் தகவல் அல்ல, மாற்றம். அது நம்மை சிறந்த மனிதர்களாக, பணிவுள்ள ஞானிகளாக மாற்ற வேண்டும். அப்போது மட்டுமே கல்வி அதன் உண்மையான பயனை அடைகிறது.
இன்றைய போட்டி நிறைந்த உலகில், நாம் பலரும் கல்வியை வெறும் தொழில் வாய்ப்பாக மட்டுமே பார்க்கிறோம். ஆனால் வள்ளுவரின் பார்வையில், கல்வி நம்மை முழுமையான மனிதர்களாக்கும் ஒரு வழி. அது நமக்கு அறிவு மட்டுமல்ல, ஞானத்தையும், பணிவையும், மரியாதையையும் கற்றுத்தர வேண்டும். இந்த உண்மையை உணர்ந்து, அதன்படி வாழ்பவனே உண்மையான கல்வியாளன். மற்றவர்கள் வெறும் தகவல் சேகரிப்பாளர்கள் மட்டுமே.
கற்றதனால் ஆய பயனென்கொல் வாலறிவன் நற்றாள் தொழாஅர் எனின்