தமிழ் மொழியின் பக்தி இலக்கியத்தில் ஆழ்வார்கள் என்பது ஒளிரும் நட்சத்திரங்களைப் போன்றவர்கள். இவர்கள் தமிழகத்தின் ஆன்மீக மரபில் ஆழமான அடையாளத்தை பதித்துள்ளனர்.
ஆழ்வார்கள் என்போர் கிபி 6 முதல் 9 ஆம் நூற்றாண்டுகளில் தமிழகத்தின் பல்வேறு பகுதிகளில் வாழ்ந்த பன்னிரு வைஷ்ணவ பக்தர்கள் ஆவர். இவர்கள் திருமாலை மட்டுமே தங்கள் வாழ்வின் உச்ச குறிக்கோளாகக் கொண்டு, அவரை போற்றி தமிழில் அற்புதமான பாசுரங்களைப் பாடினர்.
இவர்களின் பாடல்கள் இறைவனின் பல்வேறு அவதாரங்களையும், அவரது திருக்கோலங்களையும், குணங்களையும் சித்தரிக்கின்றன. ஆழ்வார்கள் வெறும் கவிஞர்கள் மட்டுமல்ல; அவர்கள் இறைவனுடன் நேரடியான ஆன்மீக தொடர்பு கொண்டவர்கள்.
ஆழ்வார்கள் இயற்றிய நான்காயிரம் பாசுரங்களும் ஒன்று சேர்ந்து "நாலாயிர திவ்ய பிரபந்தம்" என்று அழைக்கப்படுகின்றன. இந்த பிரபந்தம் தமிழ் வைணவ இலக்கியத்தின் அடிப்படை நூலாக விளங்குகிறது.
இது வடமொழி வேதங்களுக்கு நிகரான முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது என்பதால் "திராவிட வேதம்" என்றும் போற்றப்படுகிறது. ஒவ்வொரு ஆழ்வாரின் பாடல்களும் தனித்துவமான பக்தி உணர்வுகளையும், இறை அனுபவங்களையும் வெளிப்படுத்துகின்றன.
ஆழ்வார்களின் காலம் தமிழகத்தின் பக்தி இயக்கத்தின் பொற்காலமாக விளங்குகிறது. அவர்களின் பாடல்கள் சாதி, மத, இன வேறுபாடுகளை கடந்து அனைத்து மக்களையும் ஒருங்கிணைக்கும் சக்தி வாய்ந்தவை.
"ஆழ்வார்" என்ற சொல்லுக்கு "ஆழ்ந்து இறைவனில் ஈடுபடுபவர்" என்ற அர்த்தம் உண்டு. இவர்கள் இறைவனின் குணங்களில் முழுமையாக ஆழ்ந்து, அவரது திவ்ய ஸ்வரூபத்தை உணர்ந்தவர்கள்.
ஆழ்வார்கள் பக்தி வழிபாட்டிற்கு ஒரு புதிய பரிமாணத்தை அளித்தனர். அவர்கள் சிக்கலான வேத சடங்குகளைக் காட்டிலும், இதயத்திலிருந்து உருவாகும் தூய பக்தியையே முக்கியமாக கருதினர்.
ஆழ்வார்களின் பாசுரங்கள் திருமாலின் கருணை, அழகு, வீரம், பரம்பொருள் தன்மை ஆகிய பல குணங்களை அழகாக சித்தரிக்கின்றன. ஒவ்வொரு பாசுரமும் இறைவனின் ஒரு தனிப்பட்ட அம்சத்தை வெளிப்படுத்துகிறது.
ஆழ்வார்களின் ஆன்மீக பங்களிப்பு வெறும் பாடல்களோடு நின்றுவிடவில்லை. அவர்கள் தங்கள் வாழ்க்கையின் மூலமே பக்தி வழிபாட்டின் உன்னதத்தை காட்டினர். ஒவ்வொரு ஆழ்வாரும் தனித்துவமான வழியில் இறைவனை அடைந்து, அந்த அனுபவத்தை மற்றவர்களுக்கு பகிர்ந்து கொண்டனர். அவர்களின் பாடல்கள் இன்றும் கோவில்களில் தினசரி வழிபாட்டின் ஒரு அங்கமாக ஒலித்து, பக்தர்களின் உள்ளங்களை தொடுகின்றன.
முதல் மூவர் ஆழ்வார்கள் - பொய்கையாழ்வார், பூதத்தாழ்வார், பேயாழ்வார் தோன்றிய காலம்
நடுப்பகுதி ஆழ்வார்கள் வாழ்ந்த காலம் - திருமழிசையாழ்வார், குலசேகர ஆழ்வார், பெரியாழ்வார்
ஆண்டாள், நம்மாழ்வார், மதுரகவி ஆழ்வார், திருமங்கை ஆழ்வார் ஆகியோர் வாழ்ந்த காலம்
நாதமுனி ஆச்சார்யர் நாலாயிர திவ்ய பிரபந்தத்தை தொகுத்த காலம்
ஆழ்வார்கள் தென்னிந்தியாவின் பல்வேறு பகுதிகளில் பிறந்தவர்கள். காஞ்சிபுரம், மயிலாப்பூர், மாமல்லபுரம், திருவிந்தளூர், ஸ்ரீவில்லிபுத்தூர், ஆழ்வார் திருநகரி, திருக்குறையலூர் போன்ற திருத்தலங்கள் ஆழ்வார்களின் அவதாரத் தலங்களாக விளங்குகின்றன.
பாண்டிய, சோழ, சேர நாடுகளின் பல்வேறு பகுதிகளில் ஆழ்வார்கள் பிறந்ததால், தமிழகம் முழுவதும் அவர்களின் செல்வாக்கு பரவியது. ஒவ்வொரு ஆழ்வாரும் தங்கள் பகுதியின் கலாச்சார மற்றும் மொழி பாணியை தங்கள் பாசுரங்களில் பிரதிபலித்தனர்.
நாதமுனி ஆச்சார்யர் 10 ஆம் நூற்றாண்டில் பல்வேறு இடங்களில் சிதறிக்கிடந்த ஆழ்வார்களின் பாசுரங்களை தொகுத்து நாலாயிர திவ்ய பிரபந்தமாக வழங்கினார்.
ஆழ்வார்களின் காலம் தமிழகத்தின் வரலாற்றில் குறிப்பிடத்தக்க காலகட்டமாகும். இந்த காலத்தில் பக்தி இயக்கம் வேகமாக பரவி, சமூகத்தில் பல மாற்றங்களை ஏற்படுத்தியது. ஆழ்வார்களின் பாசுரங்கள் சாதி, பால், வயது வேறுபாடுகளை கடந்து அனைத்து மக்களையும் ஒருங்கிணைக்கும் சக்தியாக செயல்பட்டன.
இம்மூவரும் ஒரே காலத்தில் ஒரே மாதத்தில் வெவ்வேறு நாட்களில் அவதரித்தார்கள் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. அவர்கள் மனிதப் பிறவியில் பிறக்காமல், நேரடியாக இறைவனின் ஆயுதங்களின் அம்சமாக தோன்றினார்கள் என்பது தனித்துவமானது. மூவரும் சமஸ்கிருதம் அறியாமல் தூய தமிழில் மட்டுமே பாடல்கள் இயற்றினர். இவர்களின் அந்தாதி பாடல்கள் ஒரு பாசுரத்தின் கடைசி சொல் அடுத்த பாசுரத்தின் முதல் சொல்லாக அமைந்திருக்கும் சிறப்பு பெற்றவை.
புராண கதையின்படி, ஒரு மழை நிறைந்த இரவில் இம்மூவரும் திருக்கோவிலூரில் சந்தித்தனர். ஒரு சிறிய அறையில் ஒரு நபருக்கு மட்டுமே இடம் இருந்த போது, முதலில் பொய்கையாழ்வார் நுழைந்தார். பின்னர் பூதத்தாழ்வார் வந்தபோது, இருவரும் நிற்க இடம் இருந்தது.
பேயாழ்வார் மூன்றாவதாக வந்தபோது, மூவரும் நிற்க இடம் இருந்தது. பின்னர் நான்காவதாக ஒரு நபர் வந்தபோது மூவரும் நெருக்கடியை உணர்ந்தனர். அவர் திருமால் என்பதை உணர்ந்து, மூவரும் அவரை போற்றி பாசுரங்கள் பாடினர்.

"வையம் தகளியா வார்கடலே நெய்யாக, வெய்ய கதிரோன் விளக்காக, செய்ய சுடராழி யான் தீப ஏற்றினேன்" - உலகமே விளக்குத் தகட்டாகவும், கடலே நெய்யாகவும், சூரியனே விளக்காகவும் திருமாலுக்கு தீபம் ஏற்றினேன்.
"அன்பே தகளியா ஆர்வமே நெய்யாக, இன்புருகு சிந்தை இடுதிரியா, நன்புருகி நாரணனுள் நாட்டினேன்" - அன்பே விளக்குத் தகட்டாகவும், ஆர்வமே நெய்யாகவும், இனிமையான சிந்தையே திரியாகவும் திருமாலுக்கு விளக்கேற்றினேன்.
"திருக்கண்டேன் பொன்மேனி கண்டேன் திகழும் அருக்கன் அணிநிறமும் கண்டேன்" - திருமாலின் திவ்ய மங்கள விக்ரகத்தை கண்டேன், அவரது பொன்னிற திருமேனியை கண்டேன், ஒளி வீசும் அழகிய நிறத்தை கண்டேன்.
இம்மூவரும் பல திவ்ய தேசங்களுக்கு சென்று, அங்குள்ள திருமாலை போற்றி பாடல்கள் பாடினர். 108 திவ்ய தேசங்கள் என்பது ஆழ்வார்களால் தங்கள் பாசுரங்களில் போற்றப்பட்ட திருத்தலங்கள் ஆகும். இவர்களின் பாடல்கள் ஒவ்வொரு கோவிலின் தனித்துவத்தையும், அங்குள்ள இறைவனின் சிறப்பையும் அழகாக சித்தரிக்கின்றன. மூவரின் அந்தாதிகளும் தமிழ் இலக்கியத்தின் அற்புதமான படைப்புகளாக திகழ்கின்றன, அவற்றின் சொல்நயமும், பொருள்நயமும் இன்றும் பக்தர்களை கவர்கின்றன.
திருமாலின் சக்கரம் அம்சம். திருச்சந்த விருத்தம், நான்முகன் திருவந்தாதி ஆகிய நூல்களை இயற்றினார். 128 பாசுரங்கள் பாடியவர். மாசி மாதம் மகம் நட்சத்திரத்தில் திருமழிசையில் பிறந்தவர். பல்லவ மன்னனுடன் அதிசயமான நிகழ்வுகள் நடந்தவர். "போதும் புகழுமுடை அரசே" என்ற பாசுரம் மிகவும் புகழ் பெற்றது.
ஸ்ரீவட்சம் (திருமாலின் மார்பின் அடையாளம்) அம்சம். ஊரகமெல்ல எழு நீர்மை என்று தொடங்கும் 10 பாசுரங்களை இயற்றினார். கார்த்திகை மாதம் ரோகிணி நட்சத்திரத்தில் உறையூர் அருகில் அவதரித்தவர். ஸ்ரீரங்கம் பெருமாளை கண்டு பரவசமடைந்து பாடியவர். "அமலனாதிபிரான்" என்ற பாசுரம் மிகவும் பிரசித்தம்.
வைஜயந்தி மாலை அம்சம். திருமாலை, திருப்பள்ளியெழுச்சி என்ற இரு நூல்களை இயற்றினார். 55 பாசுரங்கள் கொண்டவை. மார்கழி மாதம் கேட்டை நட்சத்திரத்தில் மண்டங்குடியில் பிறந்தவர். திருமாலுக்கு மாலை தொடுத்து அலங்கரிப்பதில் சிறந்தவர். "நாயினேன் நமனுக்கிங்கு யாதொரு கிங்கரனாய்" என்ற பாசுரம் மிகவும் பிரபலம்.
சார்ங்கம் வில் அம்சம். பெரிய திருமொழி, திருக்குறுந்தாண்டகம், திருநெடுந்தாண்டகம், திருவெழுக்கூற்றிருக்கை என 1253 பாசுரங்கள் பாடியவர். கார்த்திகை மாதம் கார்த்திகை நட்சத்திரத்தில் திருக்குறையலூரில் அவதரித்தவர். ஆரம்பத்தில் கள்வராக இருந்தவர், பின்னர் திருமாலின் அருளால் மாறியவர். மிகவும் வீரமும் பக்தியும் கொண்டவர்.
இந்த நால்வரும் வெவ்வேறு சாதிகளில் பிறந்தவர்கள், ஆனால் பக்தியில் அனைவரும் ஒன்றே. அவர்கள் சமூக வேறுபாடுகளை கடந்து இறைவனை அடைய முடியும் என்பதற்கு சிறந்த உதாரணங்கள். ஒவ்வொருவரின் பாசுரங்களும் தனித்துவமான பாணியில் அமைந்துள்ளன.
இந்த நால்வரின் பாசுரங்களும் திருக்கோவில்களில் தினசரி அறைச்சீர் மற்றும் விசேஷ காலங்களில் ஓதப்படுகின்றன. அவர்களின் பாடல்கள் தமிழ் இலக்கியத்தின் சிறந்த படைப்புகளாகவும், பக்தி இலக்கியத்தின் முத்துக்களாகவும் திகழ்கின்றன.
நம்மாழ்வார் அனைத்து ஆழ்வார்களிலும் மிக முக்கியமான இடத்தை பெற்றவர். இவர் விஷ்வக்சேனர் (திருமாலின் செனாதிபதி) அம்சம். வைகாசி மாதம் விசாக நட்சத்திரத்தில் தூத்துக்குடி மாவட்டத்தில் உள்ள ஆழ்வார் திருநகரியில் அவதரித்தவர். இவர் சோழ நாட்டின் கார நம்பி என்ற பெரியாரின் மகன்.
நம்மாழ்வார் இயற்றிய திருவாய்மொழியில் உள்ள பாசுரங்களின் எண்ணிக்கை. இது நாலாயிர திவ்ய பிரபந்தத்தின் மிக முக்கியமான பகுதி.
நான்கு நூல்களில் நம்மாழ்வார் இயற்றிய மொத்த பாசுரங்களின் எண்ணிக்கை - திருவாய்மொழி, திருவாசிரியம், திருவிருத்தம், பெரிய திருவந்தாதி.
நம்மாழ்வார் பிறந்ததிலிருந்து சமாதி அடைந்த வயது. இவ்வளவு குறுகிய காலத்தில் இத்தனை ஆழமான பாசுரங்களை இயற்றியது அதிசயமானது.
திருவாய்மொழி என்பது தமிழ் வைணவ இலக்கியத்தின் மிக முக்கியமான படைப்பு. இது வடமொழி வேதங்களுக்கு இணையாக கருதப்படுகிறது. பத்து பகுதிகளாக (பத்துகள்) பிரிக்கப்பட்டு, ஒவ்வொரு பத்தும் பத்து திருமொழிகளை கொண்டது. ஒவ்வொரு திருமொழியும் பத்து பாசுரங்களை அல்லது அதற்கு மேற்பட்டவற்றை கொண்டது.
திருவாய்மொழி இறைவனின் குணங்கள், அவதாரங்கள், திவ்ய தேசங்கள், பக்தர்களின் உணர்வுகள் ஆகிய அனைத்தையும் உள்ளடக்கியது. இது வேதாந்த தத்துவங்களை தமிழில் எளிமையாக விளக்குகிறது. "உயர்வற உயர்நலம் உடையவன்" என்று தொடங்கும் முதல் பத்து மிகவும் பிரசித்தமானது.

நம்மாழ்வார் பிறந்த உடனேயே பேசாமல், சாப்பிடாமல் கண்ணை மூடியபடி புளிய மரத்தடியில் யோக நிலையில் இருந்தார். 16 வருடங்கள் வரை இப்படியே தொடர்ந்தார். இந்த காலத்தில் இவர் இறைவனுடன் ஆன்மீக தொடர்பில் இருந்து, அனுபவங்களை பாசுரங்களாக வெளிப்படுத்தினார்.
திருவாய்மொழியைத் தவிர, நம்மாழ்வார் திருவாசிரியம் (7 பாசுரங்கள்), திருவிருத்தம் (100 பாசுரங்கள்), பெரிய திருவந்தாதி (87 பாசுரங்கள்) ஆகிய மூன்று நூல்களையும் இயற்றினார். ஒவ்வொரு நூலும் வெவ்வேறு யாப்பில் அமைந்துள்ளன, இது நம்மாழ்வாரின் இலக்கிய திறமையை காட்டுகிறது. அவரது பாசுரங்கள் தத்துவ ஆழம், கவித்துவ அழகு, பக்தி உணர்வு ஆகியவற்றின் அற்புத கலவை. நம்மாழ்வார் "வேதாந்த ஆச்சாரியர்களில் முதன்மையானவர்" என்று ஸ்ரீ வைஷ்ணவ மரபில் போற்றப்படுகிறார்.

மதுரகவி ஆழ்வார் மற்ற அனைத்து ஆழ்வார்களிலிருந்தும் வேறுபட்டவர். இவர் திருமாலை நேரடியாக போற்றி பாடவில்லை, மாறாக நம்மாழ்வாரையே இறைவனாக கருதி போற்றி பாடினார். இவர் சித்திரை மாதம் சித்திரை நட்சத்திரத்தில் திருக்கோவிலூரில் பிறந்தவர்.
மதுரகவி ஆழ்வார் "கண்ணிநுண் சிறுத்தாம்பு" என்ற ஒரு பாசுரத் தொகுப்பை மட்டுமே இயற்றியுள்ளார், அதில் 11 பாசுரங்கள் உள்ளன. இந்த பாசுரங்கள் அனைத்தும் நம்மாழ்வாரின் மகத்துவத்தையும், அவரது அருளையும் போற்றுபவை.
மதுரகவி ஆழ்வார் ஆரம்பத்தில் திருவாரூரில் தங்கியிருந்தார். இவர் பல திவ்ய தேசங்களுக்கு சென்று திருமாலை வழிபட்டு வந்தார்.
ஒரு நாள் மதுரகவி ஆழ்வார் வடதிசையில் ஒரு அதிசயமான ஒளியை கண்டார். அந்த ஒளி திருக்குறுங்குடியில் உள்ள நம்மாழ்வார் இருந்த புளிய மரத்திலிருந்து வந்தது.
அந்த ஒளியை நோக்கி பயணம் செய்து, மதுரகவி ஆழ்வார் நம்மாழ்வாரை அடைந்தார். நம்மாழ்வார் அப்போது புளிய மரத்தடியில் யோக நிலையில் இருந்தார்.
நம்மாழ்வார் அசையாமல் இருப்பதை கண்ட மதுரகவி, "சிறியதொரு அமுதம் குறள் ரவுத்தில் பிறந்தால் எங்ஙனம் பெயரிடுவது?" என்று கேட்டார். அதற்கு நம்மாழ்வார் "அதை தின்று அதன் பெயரிடுவான்" என்று பதிலளித்தார்.
அன்று முதல் மதுரகவி ஆழ்வார் நம்மாழ்வாரின் சீடராகி, அவரையே தனது குருவாகவும் இறைவனாகவும் கருதினார். "மறைகளோடு வல்லார் பெருமாற்கு அடியேன் அடியே" என்ற பாசுரம் அவரது பணிவையும் பக்தியையும் காட்டுகிறது. நம்மாழ்வார் சமாதியடைந்த பின்னரும், மதுரகவி ஆழ்வார் அவரது போதனைகளை பரப்பினார். இவர் குரு பக்தியின் சிறந்த உதாரணமாக திகழ்கிறார். ஸ்ரீ வைஷ்ணவ மரபில் குரு பக்தியின் முக்கியத்துவத்தை வலியுறுத்த மதுரகவி ஆழ்வாரின் வாழ்க்கை சிறந்த எடுத்துக்காட்டாக கருதப்படுகிறது.
குலசேகர ஆழ்வார் சேர நாட்டை ஆண்ட ஒரு சக்தி வாய்ந்த மன்னர். இவர் கௌஸ்துப மணி அம்சம். மாசி மாதம் புனர்பூச நட்சத்திரத்தில் திருவஞ்சிக்களத்தில் பிறந்தவர். மன்னராக இருந்தும், அரசாட்சியை விட திருமாலிடம் பக்தியே முக்கியம் என்று கருதினார்.
குலசேகர ஆழ்வார் "பெருமாள் திருமொழி" என்ற நூலை இயற்றியவர். இதில் 105 பாசுரங்கள் உள்ளன. இந்த பாசுரங்கள் ராமாயண, மகாபாரத கதா பாத்திரங்களின் மனோபாவங்களை அழகாக சித்தரிக்கின்றன.
குலசேகர ஆழ்வார் வீரம் மற்றும் பக்தி இரண்டிலும் சிறந்து விளங்கினார். போர்க்களத்தில் வீரராகவும், கோவிலில் தாழ்மையான பக்தராகவும் திகழ்ந்தார். "பெருமாள் வாசல் காப்பாளனாக பிறக்க வேண்டும்" என்ற ஆசையை வெளிப்படுத்தினார்.
குலசேகர ஆழ்வாரின் பாசுரங்கள் ராமாயண மற்றும் மகாபாரத கதாபாத்திரங்களின் உணர்வுகளை அவர்களின் நிலையில் நின்று பாடுவது போல அமைந்துள்ளன. உதாரணமாக, "மலையை எடுத்த மண்வளர்த்தான் வாழியே" என்று கிருஷ்ணனை கோவர்தன கிரியை தூக்கிய நிலையில் போற்றுகிறார்.
அவர் தசரதன், பரத சக்ரவர்த்தி போன்ற கதாபாத்திரங்களாக தன்னை கற்பனை செய்து, அவர்களின் உணர்வுகளை வெளிப்படுத்தினார். "துயர் இன்றி நெஞ்சம் துணிவு படைக்கும்" என்ற பாசுரங்கள் ஆழ்ந்த பக்தி உணர்வுகளை வெளிப்படுத்துகின்றன.
குலசேகர ஆழ்வார் கேரளாவில் உள்ள திருவஞ்சிக்களத்தில் பிறந்தார். இது இன்றும் அவரது நினைவிடமாக திகழ்கிறது. அங்குள்ள பெருமாளை வழிபட்டு பாடல்கள் இயற்றினார்.

குலசேகர ஆழ்வார் ஒரு மன்னராக இருந்தபோதிலும், அரசாட்சியை விட பக்தியையே முக்கியமாக கருதினார் என்பது அவரது வாழ்க்கையின் சிறப்பு. "கோட்டியூர் வந்த கோலவில்லி ராமன்" என்ற பாசுரத்தில் ராமரின் மீதுள்ள அளவற்ற பக்தியை வெளிப்படுத்துகிறார். அவரது பாசுரங்கள் இன்றும் ராம நவமி, கிருஷ்ண ஜயந்தி போன்ற விழாக்களில் விசேஷமாக பாடப்படுகின்றன. குலசேகர ஆழ்வார் ராஜ்ய பாரத்தை விட்டு விட்டு, இறுதியில் ரங்கநாதரின் சேவையிலேயே தன் வாழ்க்கையை முடித்தார் என்ற புராண கதைகள் உள்ளன.
பெரியாழ்வார் திருமாலின் கருட வாகனத்தின் அம்சம். ஆனி மாதம் சுவாதி நட்சத்திரத்தில் வில்லிபுத்தூரில் பிறந்தவர். இவர் "விஷ்ணுசித்தர்" என்ற பெயரில் அழைக்கப்பட்டார். பின்னர் திருமாலின் அருளால் "பெரியாழ்வார்" என்ற பட்டம் பெற்றார். இவர் திருமாலுக்கு மாலை தொடுத்து அலங்கரிப்பதில் சிறந்து விளங்கினார்.
ஆரம்பத்தில் விஷ்ணுசித்தர் என்ற பெயரில் வாழ்ந்தார். திருமாலுக்கு பூமாலை தொடுத்து அர்ப்பணிப்பது அவரது தினசரி கடமையாக இருந்தது.
பாண்டிய நாட்டு மன்னன் "எந்த தெய்வமே உயர்ந்தது?" என்ற கேள்விக்கு பதில் அளிக்க சவால் விட்டான். விஷ்ணுசித்தர் அந்த விவாதத்தில் கலந்து கொண்டார்.
விவாத சபையில், விஷ்ணுசித்தர் "பல்லாண்டு பல்லாண்டு" என்று திருமாலை போற்றி பாடினார். அப்போது மன்னனும் அனைவரும் திருமாலின் திவ்ய தரிசனத்தை கண்டனர்.
திருமாலே விஷ்ணுசித்தருக்கு "பெரியாழ்வார்" என்ற பட்டத்தை வழங்கினார். மன்னன் அவருக்கு பல பரிசுகளை வழங்கி கௌரவித்தான்.
பெரியாழ்வார் இயற்றிய "திருப்பள்ளாண்டு" ஒரு மிக சிறப்பான நூல். இதில் 12 பாசுரங்கள் உள்ளன. இவை எல்லாம் "பல்லாண்டு பல்லாண்டு பல்லாயிரத்தாண்டு" என்று தொடங்கி, திருமாலின் நீண்ட ஆயுளை வாழ்த்துபவை.
இந்த பாடல்கள் மங்களாசாசனம் செய்யும் பாடல்கள் - அதாவது இறைவனின் நலனை வேண்டி பாடப்படுபவை. இவை இன்றும் அனைத்து கோவில்களிலும் தினசரி அபிஷேகத்தின் போது பாடப்படுகின்றன.

பெரியாழ்வார் இயற்றிய மற்றொரு முக்கிய நூல் "பெரியாழ்வார் திருமொழி". இதில் 473 பாசுரங்கள் உள்ளன. இந்த பாசுரங்கள் கிருஷ்ண லீலைகளை அழகாக விவரிக்கின்றன. குறிப்பாக, பாலகிருஷ்ணனின் குழந்தைப் பருவ செயல்களை யசோதை மற்றும் நந்தகோபரின் பார்வையில் பாடியுள்ளார். "அம்மா! உன் மக்கள் எவர்?" என்று தொடங்கும் பாசுரங்கள் மிகவும் இனிமையானவை. பெரியாழ்வாரின் பாடல்களில் வாத்சல்ய பாவம் (பெற்றோர் பாசம்) மிக அழகாக வெளிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. அவர் கண்ணனின் அழகை, குறும்புகளை, லீலைகளை ஒரு தந்தையின் கண்ணோட்டத்தில் பார்த்து பாடியுள்ளார். இது தமிழ் இலக்கியத்தில் வாத்சல்ய பாவத்தின் சிறந்த எடுத்துக்காட்டாகும்.
ஆண்டாள் பன்னிரு ஆழ்வார்களில் ஒரே பெண் ஆழ்வார். இவர் பூமி பிராட்டியின் அவதாரம் என்று நம்பப்படுகிறது. ஆடி மாதம் பூர நட்சத்திரத்தில் வில்லிபுத்தூரில் பெரியாழ்வாரின் துளசி தோட்டத்தில் குழந்தையாக தோன்றினார். பெரியாழ்வார் அவரை "கோதை" என்ற பெயரில் வளர்த்தார். பின்னர் திருமாலுக்கு மாலை அணிவித்த பெருமையால் "சூடிக்கொடுத்த நாச்சியார்" என்று அழைக்கப்பட்டார்.
ஆண்டாள் இயற்றிய "திருப்பாவை" தமிழ் இலக்கியத்தின் முத்து. 30 பாசுரங்கள் கொண்ட இந்த நூல், மார்கழி மாதத்தில் கண்ணனை அடைவதற்காக பெண்கள் நோன்பு நோற்கும் கதையை சொல்கிறது. இது இன்றும் மார்கழி மாதத்தில் தினசரி பாடப்படுகிறது.
ஆண்டாளின் மற்றொரு முக்கிய நூல் "நாச்சியார் திருமொழி". இதில் 143 பாசுரங்கள் உள்ளன. இந்த பாசுரங்கள் ஆண்டாளின் கண்ணனிடம் உள்ள ஆழ்ந்த பக்தியையும், அவரை அடைய வேண்டும் என்ற ஆவலையும் வெளிப்படுத்துகின்றன.
ஆண்டாள் குழந்தையாக இருந்தபோதே கண்ணனை மணம் செய்து கொள்ள வேண்டும் என்று விரும்பினார். அவர் தினசரி கண்ணனுக்கு தொடுக்கும் மாலைகளை முதலில் தானே அணிந்து பார்த்துவிட்டு அனுப்புவாராம். இதை அறிந்த பெரியாழ்வார் முதலில் கவலைப்பட்டாலும், பின்னர் திருமாலே அந்த மாலைகளை விரும்புவதாக அறிந்து மகிழ்ந்தார்.
ஆண்டாள் வளர்ந்த பின்னர், அவர் வேறு யாரையும் மணம் செய்ய விரும்பவில்லை. திருமாலையே மணம் செய்து கொள்ள விரும்பினார். திருமாலின் கட்டளையின்படி, ஆண்டாள் ஸ்ரீரங்கத்திற்கு அழைத்து செல்லப்பட்டார். அங்கு அவர் ரங்கநாதரின் சந்நிதியில் நுழைந்து, பெருமாளுடன் ஒன்றானார் என்று புராணம் கூறுகிறது.
ஆண்டாள் மட்டுமே ஆழ்வார்களில் ஒரு பெண் என்பது சிறப்பு. அவர் தன்னை கிருஷ்ணனின் மனைவியாக கருதி பாடியுள்ளார். இது மதுர பக்தியின் (காதல் பக்தி) சிறந்த எடுத்துக்காட்டு. திருப்பாவையில் "வையத்து வாழ்வீர்காள்" என்று தொடங்கி, எல்லா பெண்களையும் தன்னுடன் சேர அழைக்கிறார். நாச்சியார் திருமொழியில் "கற்றுக் கரவை" என்ற பாசுரம், கண்ணனை காண வேண்டும் என்ற ஆவலை கனவின் மூலம் வெளிப்படுத்துகிறது. ஆண்டாள் வில்லிபுத்தூரில் "ரங்க மன்னார்" என்ற திருநாமத்துடன் வழிபடப்படுகிறார். இன்றும் வில்லிபுத்தூர் ஆண்டாள் கோவில் ஒரு பெரிய யாத்திரை தலமாக விளங்குகிறது.
நாலாயிர திவ்ய பிரபந்தத்தில் உள்ள மொத்த பாசுரங்களின் எண்ணிக்கை (உண்மையில் 3892 பாசுரங்கள்)
நாலாயிர திவ்ய பிரபந்தத்தை இயற்றிய ஆழ்வார்களின் எண்ணிக்கை
ஆழ்வார்களால் பாசுரங்களில் போற்றப்பட்ட திருமால் கோவில்களின் எண்ணிக்கை
நாலாயிர திவ்ய பிரபந்தம் என்பது பன்னிரு ஆழ்வார்களும் இயற்றிய அனைத்து பாசுரங்களின் தொகுப்பு. இது 24 பிரபந்தங்களாக பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. முதல் ஆயிரம் "திருப்பல்லாண்டு" முதல் தொடங்குகிறது. இரண்டாம் ஆயிரம் "பெரியாழ்வார் திருமொழி"யில் தொடங்குகிறது. மூன்றாம் ஆயிரம் "திருச்சந்த விருத்தம்" முதல் ஆரம்பிக்கிறது. நான்காம் ஆயிரம் முழுவதும் நம்மாழ்வாரின் "திருவாய்மொழி"யே.
ஒவ்வொரு ஆயிரத்திலும் சுமார் 1000 பாசுரங்கள் உள்ளன (சரியாக அல்ல, தோராயமாக). முழு பிரபந்தமும் மிக அழகான தமிழ் இலக்கியம். இதில் வேதாந்த தத்துவங்கள், இறைவனின் குணங்கள், திவ்ய தேசங்களின் சிறப்பு, பக்தர்களின் உணர்வுகள் என எல்லாமே அடங்கியுள்ளது.

நாலாயிர திவ்ய பிரபந்தம் "திராவிட வேதம்" என்று அழைக்கப்படுகிறது. வடமொழி வேதங்களுக்கு நிகரான முக்கியத்துவம் இதற்கு உண்டு. தமிழில் எளிமையாக பக்தி வழிபாட்டை விளக்குகிறது.
திருப்பல்லாண்டு, பெருமாள் திருமொழி, திருப்பாள்ளெழுச்சி, திருமொழி ஆகியவை அடங்கும்
பெரியாழ்வார் திருமொழி, திருப்பாவை, நாச்சியார் திருமொழி அடங்கும்
திருச்சந்த விருத்தம், திருமாலை, பெரிய திருமொழி ஆகியவை அடங்கும்
முழுவதும் நம்மாழ்வாரின் திருவாய்மொழி - 1102 பாசுரங்கள்
நாலாயிர திவ்ய பிரபந்தம் ஸ்ரீ வைஷ்ணவ மரபில் மிக முக்கியமான இடத்தை பெற்றுள்ளது. இது தினசரி கோவில் வழிபாட்டின் அங்கமாகும். "அறைச்சீர்" என்று சொல்லப்படும் சிறப்பு பாடல்கள் தினசரி பாடப்படுகின்றன. மார்கழி மாதம் முழுவதும் திருப்பாவை பாடப்படுகிறது. திருவாய்மொழி வேதங்களுக்கு நிகரான மரியாதை பெறுகிறது. இந்த பிரபந்தம் தமிழ் மொழியின் செழுமையை, இலக்கிய அழகை, ஆன்மீக ஆழத்தை அனைத்தையும் காட்டுகிறது.
108 திவ்ய தேசங்கள் என்பவை ஆழ்வார்கள் தங்கள் பாசுரங்களில் மங்களாசாசனம் செய்த திருக்கோவில்கள். இந்த கோவில்கள் தமிழகம், கேரளா, கர்நாடகா மற்றும் சில இடங்களில் உள்ளன.
மங்களாசாசனம் என்றால் இறைவனின் நலனை வேண்டி, அவரை போற்றி பாடுதல் என்று பொருள். ஆழ்வார்கள் ஒவ்வொரு திவ்ய தேசத்திற்கும் சென்று அங்குள்ள பெருமாளை பாடினர்.
அறைச்சீர் என்பது ஒவ்வொரு நாளும் கோவில்களில் பாடப்படும் குறிப்பிட்ட ஆழ்வார் பாசுரங்கள். காலை, மதியம், மாலை, இரவு என்று வெவ்வேறு நேரங்களில் வெவ்வேறு பாசுரங்கள் பாடப்படும்.
ஆழ்வார்களின் திருநட்சத்திரங்கள், மார்கழி மாதம், புரட்டாசி மாதம் போன்ற விசேஷ காலங்களில் தனிப்பட்ட பாசுரங்கள் சிறப்பாக பாடப்படுகின்றன.
108 திவ்ய தேசங்களில் முக்கியமானவை: ஸ்ரீரங்கம், திருவரங்கம், திருக்கோவலூர், திருவேங்கடம் (திருப்பதி), காஞ்சிபுரம், அயோத்யா, மதுரா, துவாரகா, பத்ரி, நைமிசாரண்யம், சாளக்ராமம் போன்றவை. தமிழகத்தில் பல திவ்ய தேசங்கள் உள்ளன. ஒவ்வொரு திவ்ய தேசமும் ஒரு தனித்துவமான வரலாற்றையும், சிறப்பையும் கொண்டுள்ளது.
பக்தர்கள் 108 திவ்ய தேசங்களுக்கும் சென்று வழிபடுவது ஒரு புனித யாத்திரையாக கருதப்படுகிறது. ஒவ்வொரு திவ்ய தேசத்திலும் ஆழ்வார்கள் எந்த பாசுரங்களை பாடினார்கள் என்பது குறிப்பிடப்பட்டிருக்கும்.
பெரும்பாலான திவ்ய தேச கோவில்களில் ஆழ்வார்களுக்கென தனி சந்நிதிகள் உள்ளன. குறிப்பாக நம்மாழ்வார் மற்றும் ஆண்டாளின் விக்ரகங்கள் பல கோவில்களில் உள்ளன. பெரிய திருமொழி, திருவாய்மொழி போன்ற நூல்கள் வாசிக்கப்படும் சிறப்பு விழாக்கள் நடத்தப்படுகின்றன. ஆழ்வார்களின் திருநட்சத்திர நாட்களில் அவர்களுக்கு சிறப்பு வழிபாடுகள் செய்யப்படுகின்றன. நாலாயிர திவ்ய பிரபந்தம் முழுவதும் படிக்கும் "அத்யயன உத்சவம்" மார்கழி மாதத்தில் பல கோவில்களில் நடைபெறுகிறது. இவ்வாறு ஆழ்வார்களின் பாடல்கள் இன்றும் கோவில் வழிபாட்டின் உயிர் நாடியாக விளங்குகின்றன.
ஆழ்வார்கள் தமிழ் மொழியை ஒரு புதிய உயரத்திற்கு கொண்டு சென்றனர். அவர்களின் பாசுரங்கள் தமிழின் இலக்கிய செழுமையை வெளிப்படுத்துகின்றன. சாதாரண மக்களும் எளிதில் புரிந்து கொள்ளும் வகையில் எழுதப்பட்டன. வடமொழி வேதங்களை தமிழில் கொண்டு வந்து அனைவருக்கும் கிடைக்க செய்தனர்.
ஆழ்வார்களில் பல்வேறு சாதிகளைச் சேர்ந்தவர்கள் இருந்தனர். இது சாதி வேறுபாடுகள் இல்லாமல் எவரும் இறைவனை அடையலாம் என்பதை நிரூபித்தது. பக்தி மட்டுமே முக்கியம், பிறப்பு அல்ல என்ற செய்தியை பரப்பினர். இது சமூகத்தில் ஒரு புரட்சிகரமான மாற்றமாக இருந்தது.
ஆழ்வார்களின் பாசுரங்கள் இசைக்கு ஏற்ற வகையில் அமைந்துள்ளன. பல பாசுரங்கள் கர்நாடக இசையில் பாடப்படுகின்றன. பரதநாட்டியம் போன்ற நடனங்களிலும் ஆழ்வார் பாசுரங்கள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. இவை தமிழ் கலை வளர்ச்சிக்கு பெரும் பங்களிப்பு செய்தன.
ஆழ்வார்களின் காலம் பக்தி இயக்கத்தின் பொற்காலம். இந்த இயக்கம் மக்களை மதம் சார்ந்த சிக்கலான சடங்குகளிலிருந்து விடுவித்து, எளிமையான பக்தி வழிபாட்டை நோக்கி அழைத்துச் சென்றது. கோவிலுக்கு செல்ல முடியாதவர்கள் தங்கள் வீட்டிலேயே பாசுரங்களை பாடி வழிபடலாம் என்ற நம்பிக்கையை ஊட்டியது.
பெண்களும், குழந்தைகளும் சேர்ந்து பக்தி பாடல்களை பாடுவது ஒரு பண்பாடாக மாறியது. குடும்ப வழிபாடுகளில் ஆழ்வார் பாசுரங்கள் இடம் பெற்றன. இது தமிழ் சமூகத்தின் மத மற்றும் கலாச்சார அடையாளத்தை உருவாக்க உதவியது.

ஆழ்வார்களின் பாசுரங்கள் தமிழ் இலக்கியத்தின் கருவூலம். இவை பல்வேறு யாப்பு இலக்கணங்களில் எழுதப்பட்டுள்ளன - அந்தாதி, விருத்தம், திருமொழி, கலி, வெண்பா என பல. இவை தமிழ் இலக்கிய வளர்ச்சிக்கு பெரும் பங்களிப்பு செய்தன. அரங்கேற்ற காவியங்கள், திரைப்படங்கள், நாடகங்கள் ஆகியவற்றில் ஆழ்வார் பாசுரங்கள் இன்றும் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. பல பள்ளிகள் மற்றும் கல்லூரிகளில் ஆழ்வார் இலக்கியம் கற்பிக்கப்படுகிறது. ஆழ்வார்களின் வாழ்க்கை வரலாறுகளும், அவர்களின் போதனைகளும் பல நூல்களில் விவரிக்கப்பட்டுள்ளன. இவ்வாறு ஆழ்வார்கள் தமிழ் சமூகத்தின் மத, மொழி, கலாச்சார, இலக்கிய அடையாளத்தை உருவாக்குவதில் மகத்தான பங்களிப்பு செய்துள்ளனர்.
ஒவ்வொரு ஆழ்வாரின் வாழ்க்கையிலும் பல அதிசயமான நிகழ்வுகள் நடந்துள்ளன. இந்த நிகழ்வுகள் அவர்களின் பக்தி சக்தியையும், இறைவனின் அருளையும் காட்டுகின்றன. இந்த கதைகள் "திவ்ய சூரி சரித்திரம்" போன்ற நூல்களில் விவரிக்கப்பட்டுள்ளன.
முதல் மூன்று ஆழ்வார்கள் மலர்களில் தோன்றினர் - தாமரை, மல்லிகை, செங்கழுநீர். ஆண்டாள் துளசி தோட்டத்தில் குழந்தையாக தோன்றினார். இவை எல்லாம் இயல்பான பிறவிகள் அல்ல, திருமாலின் அம்சங்களாக நேரடியாக அவதரித்தவர்கள்.
பல ஆழ்வார்கள் திருமாலை நேரடியாக தரிசித்தனர். பெரியாழ்வார் விவாத சபையில் திருமாலை கண்டார். ஆண்டாள் ஸ்ரீரங்கத்தில் பெருமாளுடன் ஒன்றானார். திருமங்கை ஆழ்வார் திருநாராயணபுரத்தில் திருமாலின் தரிசனம் பெற்றார்.
திருமழிசையாழ்வார் பல்லவ மன்னனனின் ஆணையை மீறி, "உடையாய் நீ கிடையாய்" என்று சொல்லி பெருமாளை பூட்டிய கதவுடன் எடுத்துச் சென்றார். திருமங்கை ஆழ்வார் கள்வராக இருந்தபோது பல அதிசயங்கள் நடந்தன.
நம்மாழ்வார் பிறந்த பின்னர் 16 வருடங்கள் வரை ஒரு வார்த்தை கூட பேசவில்லை, எதுவும் சாப்பிடவில்லை, கண்களை மூடியபடி புளிய மரத்தடியில் யோக நிலையில் இருந்தார். மதுரகவி ஆழ்வார் அவரை "சிறிய அமுது குறள் ரவுத்தில் பிறந்தால் எப்படி?" என்று கேட்டபோது மட்டுமே பேச ஆரம்பித்தார். அன்று முதல் அவர் பாசுரங்களை பாட ஆரம்பித்தார்.
திருப்பாணாழ்வார் ஸ்ரீரங்கம் கோவிலுக்குள் நுழைய முடியாத நிலையில் இருந்தார். ஆனால் அவரது பக்தியை அறிந்த பெருமாள், கோவிலின் வெளிச்சுவரை உடைத்துக்கொண்டு அவருக்கு தரிசனம் அளித்தார். திருப்பாணாழ்வார் "அமலனாதிபிரான்" என்று பாடினார். இது பக்தியின் உன்னத சக்தியை காட்டுகிறது.
பெரும்பாலான ஆழ்வார்கள் தங்கள் வாழ்வின் இறுதியில் திருமாலுடன் ஒன்றானார்கள் என்று நம்பப்படுகிறது. அவர்களின் உடல்கள் மறைந்து, இறைவனுடன் இணைந்ததாக புராணங்கள் கூறுகின்றன. நம்மாழ்வார் ஆழ்வார் திருநகரியில் சமாதி அடைந்தார். அவரது விக்ரகம் அங்கு தற்போது வழிபடப்படுகிறது. ஆண்டாள் ஸ்ரீரங்கம் பெருமாளின் சந்நிதியில் நுழைந்து மறைந்தார். திருமங்கை ஆழ்வார் ஸ்ரீரங்கத்தில் வைகுண்டம் அடைந்தார். இந்த நிகழ்வுகள் அனைத்தும் ஆழ்வார்களின் வாழ்க்கையை மேலும் மகிமைப்படுத்துகின்றன. அவர்களின் வாழ்க்கை கதைகள் இன்றும் பக்தர்களுக்கு உத்வேகம் அளிக்கின்றன.
ஆழ்வார்கள் பக்தி யோகத்தை முதன்மையான வழியாக கருதினர். இது இறைவனிடம் உண்மையான அன்பு கொண்டு, அவரை சரணடைதல் என்று பொருள். ஞான யோகம் அல்லது கர்ம யோகத்தை விட பக்தி யோகம் எளிமையானது மற்றும் எல்லோருக்கும் சாத்தியமானது.
ஆழ்வார்கள் சரணாகதி அல்லது பிரபத்தி என்ற கொள்கையை வலியுறுத்தினர். இது தன்னை முழுமையாக இறைவனிடம் ஒப்படைத்தல் என்று பொருள். "நாராயண" என்று சொல்லி சரணடைந்தால் போதும், மற்ற எதுவும் தேவையில்லை என்ற நம்பிக்கை.
ஆழ்வார்கள் திருமாலின் பல குணங்களை பாடினர் - சௌலப்யம் (எளிமை), வாத்சல்யம் (பாசம்), சௌந்தர்யம் (அழகு), வீரம், கருணை. இறைவன் பரம்பொருளாக இருப்பதோடு, பக்தர்களுக்கு எளிதில் அணுகக்கூடியவராகவும் உள்ளார்.
ஆன்மாக்கள் இறைவனுக்கு அடிமைகள் (சேஷம்) என்று ஆழ்வார்கள் கூறினர். ஆனால் இது அடிமைத்தனம் அல்ல, அன்பின் உறவு. "அடியேன்" என்று தன்னை அழைத்துக்கொள்வது ஒரு பெருமையாக கருதப்பட்டது.
ஆழ்வார்களின் பாசுரங்கள் விசிஷ்டாத்வைத தத்துவத்தின் அடிப்படையாக அமைந்தன. இந்த தத்துவத்தை பின்னர் ராமானுஜர் முறைப்படுத்தினார். விசிஷ்டாத்வைதம் என்பது "குணங்களுடன் கூடிய ஒருமைப்பாடு" என்று பொருள். இறைவன் ஒருவரே, ஆனால் உலகமும் ஆன்மாக்களும் அவரது உடலின் பகுதிகள்.
பிரபஞ்சம் உண்மையானது, மாயை அல்ல என்பது இந்த தத்துவத்தின் முக்கிய கருத்து. இறைவன், உலகம், ஆன்மாக்கள் - மூன்றும் உண்மையானவை. ஆன்மாக்கள் இறைவனிடம் சேரும்போது, தனித்தன்மையை இழப்பதில்லை, மாறாக முழுமையான ஆனந்தத்தை அடைகின்றன.

ஆழ்வார்களின் பாசுரங்கள் பல்வேறு வகையான பக்தி இரசங்களை வெளிப்படுத்துகின்றன. தாஸ்ய பாவம் (அடிமை உணர்வு), சக்ய பாவம் (நட்பு உணர்வு), வாத்சல்ய பாவம் (பெற்றோர் பாசம்), மதுர பாவம் (காதல் உணர்வு), சாந்த பாவம் (அமைதி உணர்வு) ஆகியவை. குறிப்பாக ஆண்டாளின் பாசுரங்களில் மதுர பாவமும், பெரியாழ்வாரின் பாசுரங்களில் வாத்சல்ய பாவமும் மிக அழகாக வெளிப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. நம்மாழ்வாரின் பாசுரங்களில் அனைத்து வகையான இரசங்களும் காணப்படுகின்றன. இவை இந்திய பக்தி இலக்கியத்தின் சிறந்த எடுத்துக்காட்டுகள். ஆழ்வார்களின் தத்துவம் மிக ஆழமானது, ஆனால் எளிய தமிழில் சொல்லப்பட்டதால் சாதாரண மக்களும் புரிந்து கொள்ள முடிந்தது.

நாதமுனி (கிபி 823-924) ஸ்ரீ வைஷ்ணவ மரபின் முதல் ஆச்சார்யர். இவர் திருநாராயணபுரத்தில் (வீரநாராயணபுரம்) பிறந்தவர். ஒரு சமயம் ஒரு பக்தர் பாடிய "ஆராவமுதே" என்ற பாசுரத்தை கேட்டு, நாதமுனி அந்த பாசுரத்தின் முழு தொகுப்பையும் தேட ஆரம்பித்தார்.
நாதமுனி "ஆராவமுதே" பாசுரத்தின் மூலத்தை தேடி, நம்மாழ்வாரின் அவதார ஸ்தலமான ஆழ்வார் திருநகரிக்கு சென்றார். அங்கு நம்மாழ்வார் வழிபடப்படும் புளிய மரத்தடியில் தியானம் செய்ய ஆரம்பித்தார்.
கடுமையான தவத்தின் பின்னர், நம்மாழ்வார் நாதமுனிக்கு தரிசனம் அளித்து, முழு திவ்ய பிரபந்தத்தையும் உபதேசித்தார். நம்மாழ்வாரே நாதமுனிக்கு பாசுரங்களின் அர்த்தங்களையும், அவற்றை பாடும் முறையையும் கற்றுக் கொடுத்தார்.
நாதமுனி பல்வேறு இடங்களில் சிதறிக்கிடந்த ஆழ்வார்களின் பாசுரங்களை தொகுத்து, "நாலாயிர திவ்ய பிரபந்தம்" என்ற ஒரு முழுமையான தொகுப்பாக்கினார். இதை இசைக்கு ஏற்ப அமைத்து, கோவில்களில் பாடும் முறையை நிறுவினார்.
நாதமுனி ஸ்ரீ வைஷ்ணவ சம்பிரதாயத்தின் அடிப்படையை நிறுவினார். இவர் யோக, தத்துவம், இசை ஆகியவற்றில் வல்லவர். "ந்யாய தத்வம்" என்ற நூலை இயற்றினார்.
நாதமுனியிலிருந்து தொடங்கி ஒரு நீண்ட ஆச்சார்ய பரம்பரை தோன்றியது. நாதமுனியின் பேரன் ஆளவந்தார் (யமுனாச்சார்யர்), அவருக்கு பின் ராமானுஜர், பின்னர் ஸ்வாமி எம்பார், பராசர பட்டர் என்று தொடர்கிறது. இந்த ஆச்சார்யர்கள் அனைவரும் ஆழ்வார்களின் போதனைகளை விளக்கி, பரப்பினர். ராமானுஜர் (11 ஆம் நூற்றாண்டு) ஆழ்வார்களின் தத்துவத்தை முறைப்படுத்தி விசிஷ்டாத்வைத தத்துவமாக உருவாக்கினார். பிள்ளை லோகாச்சார்யர், வேதாந்த தேசிகர் போன்றவர்கள் ஆழ்வார் பாசுரங்களுக்கு விரிவான விளக்கங்களை எழுதினர். இவ்வாறு ஆழ்வார்களின் பாரம்பரியம் தலைமுறை தலைமுறையாக பாதுகாக்கப்பட்டு, வளர்க்கப்பட்டு வந்துள்ளது.
இன்றும் அனைத்து வைஷ்ணவ கோவில்களிலும் ஆழ்வார்களின் பாசுரங்கள் தினசரி பாடப்படுகின்றன. காலை, மதியம், மாலை, இரவு என்று ஒவ்வொரு காலத்திற்கும் குறிப்பிட்ட பாசுரங்கள் உண்டு. "சுப்ரபாதம்", "அறைச்சீர்", "எக்காலம்" போன்ற பாடல்கள் தவறாமல் ஓதப்படுகின்றன.
மார்கழி மாதம் முழுவதும் திருப்பாவை, புரட்டாசி மாதம் திருமாலை, பங்குனி மாதம் சில சிறப்பு பாசுரங்கள் என்று வெவ்வேறு காலங்களில் வெவ்வேறு பாசுரங்கள் சிறப்பாக பாடப்படுகின்றன. ஆழ்வார்களின் திருநட்சத்திர நாட்களில் சிறப்பு வழிபாடுகள் நடக்கின்றன.
பல வைஷ்ணவ குடும்பங்கள் தங்கள் வீடுகளில் தினசரி ஆழ்வார் பாசுரங்களை பாடுகிறார்கள். குழந்தைகளுக்கு திருப்பாவை, பெரிய திருமொழி போன்றவற்றை கற்றுக் கொடுக்கப்படுகிறது. திருமணம், சடங்குகள் போன்ற சமயங்களில் பாசுரங்கள் பாடப்படுகின்றன.
இன்று ஆழ்வார் பாசுரங்கள் பல வழிகளில் பரப்பப்படுகின்றன. தொலைக்காட்சி, வானொலி, இணையதளங்கள், YouTube, Spotify போன்ற தளங்களில் பாசுரங்கள் கிடைக்கின்றன. பல புகழ்பெற்ற பாடகர்கள் ஆழ்வார் பாசுரங்களை பதிவு செய்துள்ளனர். நித்யானுசந்தானம் செய்யும் பயிற்சி வகுப்புகள் நடத்தப்படுகின்றன.
மொபைல் செயலிகள் மூலம் தினசரி ஒரு பாசுரம் படிக்கும் வசதி உள்ளது. ஆழ்வார்களின் பாசுரங்களுக்கு ஆங்கிலம், இந்தி போன்ற மொழிகளில் மொழிபெயர்ப்புகள் செய்யப்பட்டுள்ளன. இதனால் உலகம் முழுவதும் உள்ள மக்கள் இந்த பாசுரங்களை அனுபவிக்க முடிகிறது.
பல பல்கலைக்கழகங்கள் மற்றும் ஆராய்ச்சி நிறுவனங்கள் ஆழ்வார்களின் இலக்கியம் மற்றும் தத்துவம் குறித்து ஆராய்ச்சி செய்கின்றன. PhD மாணவர்கள் ஆழ்வார் பாசுரங்களை ஆய்வு செய்கின்றனர். புதிய விளக்க நூல்கள் எழுதப்படுகின்றன. சர்வதேச மாநாடுகளில் ஆழ்வார்கள் பற்றிய கட்டுரைகள் சமர்ப்பிக்கப்படுகின்றன.
1300 ஆண்டுகள் கடந்தபின்னும், ஆழ்வார்களின் பாசுரங்கள் இன்றும் புதியதாக, தொடர்புடையதாக இருக்கின்றன. இவை காலத்தைக் கடந்து நிற்கும் படைப்புகள். நவீன மன அழுத்தத்திலிருந்து நிம்மதி தேடும் மக்கள் இந்த பாசுரங்களில் ஆறுதல் காண்கிறார்கள். பக்தி யோக மற்றும் தியானத்தில் ஆர்வம் உள்ளவர்கள் இந்த பாசுரங்களை பயன்படுத்துகின்றனர். தமிழ் மொழியின் அழகை அனுபவிக்க விரும்புபவர்கள் இந்த பாசுரங்களை படிக்கின்றனர். இவ்வாறு ஆழ்வார்களின் பாசுரங்கள் இன்றும் தமிழ் சமூகத்தின் ஆன்மீக மற்றும் கலாச்சார வாழ்க்கையின் ஒருங்கிணைந்த பகுதியாக இருக்கின்றன.
திருநாமம்: சரோயோகி, கஷயர்ப முனி, பத்மாமுனி
அவதாரம்: ஐப்பசி, திருவோணம்
அம்சம்: பாஞ்சஜன்யம் (சங்கு)
பாசுரங்கள்: முதல் திருவந்தாதி - 100
சிறப்பு: எக்காச் சக்கரவர்த்தி திருமகன், யதோக்தகாரி (யானை பூட்டிய கதை)
திருநாமம்: பூதயோகி, பூதத்தாண்டாதி
அவதாரம்: ஐப்பசி, ஆவிட்டம்
அம்சம்: கௌமோதகி (கதை)
பாசுரங்கள்: இரண்டாம் திருவந்தாதி - 100
சிறப்பு: ஸ்தலசயனப்பெருமாள் (மாமல்லபுரம்) வழிபாடு
திருநாமம்: மகத்சயனர், மஹத சேனர்
அவதாரம்: ஐப்பசி, சதயம்
அம்சம்: நந்தகம் (வாள்)
பாசுரங்கள்: மூன்றாம் திருவந்தாதி - 100
சிறப்பு: பார்த்தசாரதி (சென்னை) வழிபாடு
திருநாமம்: பக்திசாரர், பரகாலர், சோமியான் திருமழிசைப் பிரான்
அவதாரம்: தை/மாசி, மகம்
அம்சம்: சுதர்சனம் (சக்கரம்)
பாசுரங்கள்: நான்முகன் திருவந்தாதி (96), திருச்சந்த விருத்தம் (120)
சிறப்பு: உடையாய் நீ கிடையாய் (பல்லவ மன்னன் கதை)
திருநாமம்: சடகோபன், பராங்குசர், வகுள பரணர், மாறன்
அவதாரம்: வைகாசி, விசாகம்
அம்சம்: விஷ்வக்சேனர் (செனாதிபதி)
பாசுரங்கள்: திருவாய்மொழி (1102), மற்றும் மூன்று நூல்கள் - மொத்தம் 1296
சிறப்பு: திராவிட வேத பிரவர்த்தகர், வேதாந்த தத்துவ ஆச்சார்யர்
திருநாமம்: ஈசுவர முனி
அவதாரம்: சித்திரை, சித்திரை
அம்சம்: மகரகுண்டலம் (காதணி)
பாசுரங்கள்: கண்ணிநுண் சிறுத்தாம்பு - 11
சிறப்பு: நம்மாழ்வாரையே போற்றி பாடியவர், குரு பக்தி உதாரணம்
திருநாமம்: குலசேகரப் பெருமாள், விலாவராயன்
அவதாரம்: மாசி, புனர்பூசம்
அம்சம்: கௌஸ்துபம் (மணி)
பாசுரங்கள்: பெருமாள் திருமொழி - 105
சிறப்பு: சேர நாட்டு மன்னர், ராம கதா ஆராதகர்
திருநாமம்: விஷ்ணுசித்தர், பட்டர் பிரான், பல்லாண்டான்
அவதாரம்: ஆனி, சுவாதி
அம்சம்: கருடன் (திவ்ய வாகனம்)
பாசுரங்கள்: பெரியாழ்வார் திருமொழி (473), திருப்பள்ளாண்டு (12)
சிறப்பு: பாண்டிய மன்னனின் விவாதத்தில் வெற்றி, வாத்சல்ய பாவம்
திருநாமம்: கோதை, சூடிக்கொடுத்த நாச்சியார், சூடிக்கொடுத்த சுடர்க்கொடி
அவதாரம்: ஆடி, பூரம்
அம்சம்: பூமி பிராட்டியார்
பாசுரங்கள்: திருப்பாவை (30), நாச்சியார் திருமொழி (143)
சிறப்பு: ஒரே பெண் ஆழ்வார், ரங்கமன்னார் மனைவி, மதுர பக்தி
திருநாமம்: விப்ர நாராயணர், பக்த வத்சலர்
அவதாரம்: மார்கழி, கேட்டை
அம்சம்: வைஜயந்தி மாலை
பாசுரங்கள்: திருமாலை (45), திருப்பள்ளியெழுச்சி (10)
சிறப்பு: மாலை கட்டும் பெருமை, ரங்கநாதர் அனுக்ரஹம்
திருநாமம்: பாணர் பெருமாள், முனிவாகன சேவகர்
அவதாரம்: கார்த்திகை, ரோகிணி
அம்சம்: ஸ்ரீவத்சம் (திருமார்பு அடையாளம்)
பாசுரங்கள்: அமலனாதிபிரான் - 10
சிறப்பு: ரங்கநாதர் சுவர் உடைத்து தரிசனம், ஏகாந்த பக்தி
திருநாமம்: கலிகன், பரகாலன், அலிக்கண்ணன், நீலன்
அவதாரம்: கார்த்திகை, கார்த்திகை
அம்சம்: சார்ங்கம் (வில்)
பாசுரங்கள்: பெரிய திருமொழி (1084), மற்ற நூல்கள் - மொத்தம் 1253
சிறப்பு: கள்வர் முதல் ஆழ்வார் வரை, 86 திவ்ய தேசங்கள் மங்களாசனம்
ஆழ்வார்களின் பாசுரங்கள் இசைக்கு ஏற்ற வகையில் அமைந்துள்ளன. நாதமுனி தான் முதன்முதலாக இந்த பாசுரங்களுக்கு இசை அமைப்பை உருவாக்கினார். ஒவ்வொரு திவ்ய பிரபந்த பாசுரத்திற்கும் குறிப்பிட்ட ராகம், தாளம் உண்டு. கர்நாடக இசையின் பல ராகங்களில் இந்த பாசுரங்கள் பாடப்படுகின்றன.
திருப்பாவை "நாதநாமக்ரியா" என்ற ராகத்தில் பாடப்படுகிறது. திருப்பள்ளியெழுச்சி "பூர்வி" ராகத்தில். திருவாய்மொழி வெவ்வேறு பத்துகளுக்கு வெவ்வேறு ராகங்கள். மார்கழி மாதத்தில் காலையில் பாடப்படும் பாசுரங்கள் இன்னும் இனிமையாக ஒலிக்கின்றன.

ஆழ்வார்கள் பல்வேறு வகையான யாப்பு இலக்கணங்களில் பாடல்கள் இயற்றினர். அந்தாதி, விருத்தம், கலித்துறை, வெண்பா, ஆசிரிய விருத்தம் என பல. ஒவ்வொரு யாப்பும் தனித்துவமான சீர் அமைப்பையும், எதுகை மோனை முதலிய அணிகளையும் கொண்டது.
ஆழ்வார் பாசுரங்களில் உருவகம், உபமை, பிரதிவஸ்து அலங்காரம், பின்னிரு அணி போன்ற பல அலங்காரங்கள் காணப்படுகின்றன. இவை பாசுரங்களை மேலும் அழகாக்குகின்றன. "மண்ணின் மன்னன்" "மழை காலத்து மேகம்" போன்ற உவமைகள் மிக அழகானவை.
ஆழ்வார்கள் இறைவனின் திருக்கோலங்களை மிக விவரமாக சித்தரிக்கிறார்கள். அவரது அழகு, ஆயுதங்கள், அலங்காரங்கள், நின்ற கோலம், அமர்ந்த கோலம் என அனைத்தையும் நம் கண் முன்னே காட்டுகிறார்கள். "கரிய திருமேனி", "செங்கமல கண்கள்", "பூம்பட்டு புடைவை" போன்ற விவரிப்புகள்.
ஆழ்வார்களின் பாசுரங்கள் தமிழ் இலக்கியத்தின் பொக்கிஷம். இவை சங்க இலக்கியத்தின் பின்னர் தோன்றிய முக்கிய படைப்புகள். சிலப்பதிகாரம், மணிமேகலை போன்ற காவியங்களோடு ஒப்பிடக்கூடிய இலக்கிய மதிப்பு பெற்றவை. தமிழின் பல பழைய சொற்களும், பாணிகளும் இந்த பாசுரங்களில் பாதுகாக்கப்பட்டுள்ளன. நம்மாழ்வாரின் திருவாய்மொழி "தமிழ் வேதம்" என்று அழைக்கப்படுவதால், அது தமிழ் இலக்கியத்தின் உச்சமாக கருதப்படுகிறது. ஆழ்வார் பாசுரங்கள் பக்தி இலக்கிய வகையில் மட்டுமல்ல, தமிழ் இலக்கியத்தின் ஒட்டுமொத்த வரலாற்றிலும் முக்கிய இடம் பெறுகின்றன.
ஸ்ரீ வைஷ்ணவ சம்பிரதாயம் ஆழ்வார்களின் போதனைகளை அடிப்படையாகக் கொண்டது. ராமானுஜர், ஸ்வாமி எம்பார், வேதாந்த தேசிகர், பிள்ளை லோகாச்சார்யர் போன்ற ஆச்சார்யர்கள் இந்த மரபை வளர்த்தனர். நாலாயிர திவ்ய பிரபந்தம் இந்த சம்பிரதாயத்தின் உயிர் நாடி.
ISKCON (இஸ்கான்) போன்ற நவீன வைஷ்ணவ இயக்கங்கள் ஆழ்வார்களின் போதனைகளை உலகம் முழுவதும் பரப்புகின்றன. அவர்கள் திருப்பாவை, திருவாய்மொழி போன்றவற்றை பல மொழிகளில் மொழிபெயர்த்துள்ளனர். ஆங்கிலத்தில் "Divya Prabandham" பரவலாக அறியப்படுகிறது.
இன்று பல பஜன் மற்றும் கீர்த்தனை குழுக்கள் உள்ளன. அவை ஆழ்வார் பாசுரங்களை இசைக்கு ஏற்ப பாடுகின்றன. "ரிலாக்ஸேஷன் மியூசிக்", "தியானம்" போன்ற பிரிவுகளிலும் இந்த பாசுரங்கள் இடம் பெறுகின்றன. Spotify, YouTube Music போன்றவற்றில் ஆழ்வார் பாசுரங்கள் கிடைக்கின்றன.
தமிழ் திரைப்படங்களில் ஆழ்வார் பாசுரங்கள் அடிக்கடி பயன்படுத்தப்படுகின்றன. "திருமால் பெருமை பாடும் காட்சிகளில்", "திருமண காட்சிகளில்", "ஆன்மீக சூழல் காட்சிகளில்" இந்த பாசுரங்கள் இடம்பெறுகின்றன. நடிகர்கள் பாசுரங்களை பாடும் காட்சிகள் மக்களை ஈர்க்கின்றன.
பல புகழ்பெற்ற கர்நாடக இசை வித்வான்கள் ஆழ்வார் பாசுரங்களை கச்சேரிகளில் பாடுகின்றனர். M.S. சுப்புலட்சுமி, சீர்காழி கோவிந்தராஜன், ஸ்ரீனிவாச பத்தர் போன்றவர்களின் பாசுர பதிவுகள் மிக பிரசித்தமானவை. திருப்பாவை, திருப்பள்ளியெழுச்சி போன்றவை கச்சேரிகளின் சிறப்பு பாடல்களாக இருக்கின்றன.
மார்கழி மாதத்தில் சென்னை மற்றும் பல நகரங்களில் "மார்கழி இசை விழா" நடைபெறுகிறது. அதில் பல கலைஞர்கள் ஆழ்வார் பாசுரங்களை பாடுகின்றனர். இது ஒரு பெரிய கலாச்சார நிகழ்வாக மாறியுள்ளது.

இன்று பல சமூக ஊடக பக்கங்கள் தினசரி ஒரு ஆழ்வார் பாசுரத்தை பகிர்கின்றன. Facebook, Instagram, Twitter, WhatsApp போன்றவற்றில் பாசுர மேற்கோள்கள் பகிரப்படுகின்றன. இது பாசுரங்களை இளைஞர்களுக்கு எட்டவைக்கிறது. "#திருப்பாவை", "#திருவாய்மொழி" போன்ற hashtag-களில் மக்கள் தங்கள் அனுபவங்களை பகிர்கின்றனர். YouTube சேனல்கள் தினசரி பாசுர வீடியோக்களை வெளியிடுகின்றன. Podcast-கள் பாசுர விளக்கங்களை வெளியிடுகின்றன. மொபைல் செயலிகள் தினசரி பாசுர நினைவூட்டல்களை அனுப்புகின்றன. இவ்வாறு நவீன தொழில்நுட்பத்துடன் ஆழ்வார் பாசுரங்கள் புதிய தலைமுறைகளை சென்றடைகின்றன.
நாலாயிர திவ்ய பிரபந்தம் பல பதிப்புகளில் வெளியிடப்பட்டுள்ளது. வ்யாக்யானங்கள் (விளக்கங்கள்) உடன் கூடிய பதிப்புகள், ஒலிப்பு குறிப்புகள் உடன் கூடிய பதிப்புகள், ஆங்கில மொழிபெயர்ப்புகள் உடன் கூடிய பதிப்புகள் என பல வகைகளில் கிடைக்கின்றன.
பல ஆராய்ச்சி நிறுவனங்கள் ஆழ்வார்களின் இலக்கியம், தத்துவம், வரலாறு ஆகியவை பற்றி ஆய்வு செய்கின்றன. French Institute of Pondicherry, அண்ணாமலைப் பல்கலைக்கழகம், மத்ரெஸ் பல்கலைக்கழகம் போன்றவை முக்கிய ஆய்வுகளை மேற்கொண்டுள்ளன.
பல வேத பாட சாலைகள், குருகுலங்கள் குழந்தைகளுக்கு ஆழ்வார் பாசுரங்களை கற்பிக்கின்றன. திவ்ய பிரபந்த கோஷ்டி வகுப்புகள், வார இறுதி பயிற்சி முகாம்கள் நடத்தப்படுகின்றன. பள்ளிகளில் பாசுர ஸ்லோக போட்டிகள் நடைபெறுகின்றன.
முழு நாலாயிர திவ்ய பிரபந்தமும் இணையத்தில் கிடைக்கிறது. www.divyaprabandham.koyil.org, www.srivaishnavam.com போன்ற இணையதளங்கள் முழு பாசுரங்களையும், விளக்கங்களையும், ஒலி பதிவுகளையும் வழங்குகின்றன.
108 திவ்ய தேசங்களில் பல புனரமைப்பு மற்றும் பாதுகாப்பு முயற்சிகள் நடைபெறுகின்றன. தொல்லியல் துறை, கோவில் அறநிலையத் துறை, தன்னார்வ அமைப்புகள் இணைந்து இந்த கோவில்களை பாதுகாக்கின்றன. பழைய சிற்பங்கள், கல்வெட்டுகள், சுவரோவியங்கள் ஆகியவை பாதுகாக்கப்படுகின்றன.
நாலாயிர திவ்ய பிரபந்தம் பல மொழிகளில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளது. ஆங்கிலம், இந்தி, தெலுங்கு, கன்னடம், மலையாளம், சமஸ்கிருதம் போன்ற மொழிகளில் மொழிபெயர்ப்புகள் கிடைக்கின்றன. இது உலகம் முழுவதும் உள்ள மக்களுக்கு பாசுரங்களை எட்டவைக்கிறது.
ஆழ்வார்களின் பாரம்பரியத்தை அடுத்த தலைமுறைக்கு கொண்டு செல்ல பல திட்டங்கள் உள்ளன. AI மூலம் பாசுர விளக்கங்களை உருவாக்குதல், Virtual Reality மூலம் திவ்ய தேச தரிசனம், Gamification மூலம் குழந்தைகளுக்கு கற்பித்தல், Animation மூலம் ஆழ்வார் கதைகள் சொல்லுதல் போன்றவை. பல தன்னார்வ அமைப்புகள் இந்த திசையில் உழைக்கின்றன. அரசாங்கங்களும் ஆழ்வார் மரபை பாதுகாக்க மானியங்கள் வழங்குகின்றன. தமிழ் அரசு "தமிழ் மொழி மற்றும் கலாச்சார வளர்ச்சி திட்டம்" மூலம் ஆழ்வார் இலக்கிய ஆய்வுகளை ஆதரிக்கிறது. UNESCO போன்ற சர்வதேச அமைப்புகள் இந்த மரபை "Intangible Cultural Heritage" என்று அங்கீகரிக்க முயற்சிகள் நடைபெறுகின்றன.
பிண்பழகிய பெருமாள் ஜீயர் எழுதிய நூல். ஆழ்வார்கள் மற்றும் ஆச்சார்யர்களின் வாழ்க்கை வரலாறு விவரிக்கப்பட்டுள்ளது. இது 12 ஆம் நூற்றாண்டில் எழுதப்பட்ட முக்கிய ஆதார நூல்.
கரனாலும்பூர் வரதாசார்யர் எழுதிய நூல். ஆழ்வார்களின் விரிவான வாழ்க்கை வரலாறு, அவர்களின் போதனைகள், அதிசயங்கள் ஆகியவை விவரிக்கப்பட்டுள்ளன.
அழகிய மணவாள பெருமாள் நாயனார் எழுதிய விரிவான வ்யாக்யானம். ஆழ்வார்கள் மற்றும் ஆச்சார்யர்களின் வாழ்க்கையை 6000 படிகளில் (வசனங்களில்) விவரிக்கிறது.
திருக்குருகைப் பிரான் பிள்ளான், நம்பிள்ளை, பெரியவாச்சான் பிள்ளை, வடக்கு திருவீதிப் பிள்ளை போன்றவர்களின் விளக்கங்கள். ஒவ்வொரு பாசுரத்திற்கும் ஆழமான விளக்கங்கள்.
20 மற்றும் 21 ஆம் நூற்றாண்டுகளில் பல ஆராய்ச்சி நூல்கள் வெளியாகியுள்ளன. "Hymns for the Drowning" (A.K. Ramanujan), "Songs of the Tamil Saints" (Prabhavananda), "The Alvars" (Vasudha Narayanan) போன்ற ஆங்கில நூல்கள் முக்கியமானவை.
தமிழில் மு.அருணாசலம், அ.ச. ஞானசம்பந்தன், ஸ்ரீ U.Ve. சாமிநாதன், திரு.வி.க. போன்றவர்கள் முக்கிய ஆய்வுகளை மேற்கொண்டுள்ளனர். பல்கலைக்கழக பேராசிரியர்கள் PhD ஆய்வுகளை செய்து வருகின்றனர்.

ஆழ்வார் பாசுரங்களின் சொல்நயம், பொருள்நயம், யாப்பு இலக்கணம், அணிகள் ஆகியவை பற்றிய ஆய்வுகள்
ஆழ்வார்களின் வேதாந்த தத்துவம், விசிஷ்டாத்வைத கொள்கைகள், பக்தி யோகம் ஆகியவை பற்றிய ஆய்வுகள்
ஆழ்வார்களின் காலத்தில் தமிழகத்தின் சமூக நிலை, பக்தி இயக்கத்தின் தாக்கம், சாதி வேறுபாடுகளை உடைத்தல் போன்றவை பற்றிய ஆய்வுகள்
ஆழ்வார் பாசுரங்களின் இசை அம்சங்கள், சிற்ப சாஸ்திர தொடர்பு, கோவில் கட்டிடக்கலை போன்றவை பற்றிய ஆய்வுகள்
ஆழ்வார்களின் வரலாற்றை ஆராய்வதில் சில சவால்கள் உள்ளன. அவர்களின் காலம் குறித்து துல்லியமான தகவல்கள் குறைவு. பல புராண கதைகள் வரலாற்று உண்மைகளுடன் கலந்துள்ளன. ஆனால் இவை எல்லாம் ஆராய்ச்சியாளர்களுக்கு சவால்களாகவும், வாய்ப்புகளாகவும் இருக்கின்றன. பழைய கல்வெட்டுகள், கோவில் பதிவேடுகள், பனை ஓலை சுவடிகள் ஆகியவை புதிய தகவல்களை வழங்குகின்றன. கார்பன் டேட்டிங், மரபணு ஆய்வு போன்ற நவீன அறிவியல் முறைகள் ஆழ்வார் ஆராய்ச்சியில் பயன்படுத்தப்படலாம். இன்னும் பல இரகசியங்கள் வெளிவர காத்திருக்கின்றன!
கிபி 6 முதல் 9 ஆம் நூற்றாண்டுகளில் வாழ்ந்த பன்னிரு ஆழ்வார்களின் பங்களிப்பு தமிழ் மற்றும் இந்திய ஆன்மீக வரலாற்றில் அழியாத தடம் பதித்துள்ளது. அவர்களின் பாடல்கள் வெறும் இலக்கிய படைப்புகள் அல்ல; அவை ஆழ்ந்த ஆன்மீக அனுபவங்களின் வெளிப்பாடுகள். ஒவ்வொரு ஆழ்வாரும் தனித்துவமான வழியில் திருமாலை அடைந்து, அந்த அனுபவத்தை தூய தமிழில் பகிர்ந்து கொண்டனர்.
ஆழ்வார்கள் நிறுவிய பக்தி மரபு இன்றும் வாழ்கிறது. உலகம் முழுவதும் உள்ள கோவில்களில் அவர்களின் பாசுரங்கள் ஒலிக்கின்றன.
நாலாயிர திவ்ய பிரபந்தம் தமிழ் இலக்கியத்தின் அரிய செல்வம். இது தமிழ் மொழியின் வளத்தை உலகுக்கு காட்டுகிறது.
ஆழ்வார்கள் சாதி வேறுபாடுகளை கடந்து, அனைவரும் இறைவனை அடையலாம் என்ற செய்தியை பரப்பினர்.
ஆழ்வார் பாசுரங்கள் வேதாந்த தத்துவத்தை எளிய தமிழில் விளக்குகின்றன. இது அனைவருக்கும் புரியும் வகையில் அமைந்துள்ளது.
ஆழ்வார்களின் போதனைகள் இன்று உலகம் முழுவதும் பரவி, பல்வேறு மொழிகளில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளன.
ஆழ்வார்களின் பாரம்பரியம் இன்றும் தொடர்கிறது. ஒவ்வொரு தலைமுறையும் இந்த பாசுரங்களை கற்று, பாடி, அடுத்த தலைமுறைக்கு கடத்துகிறது. குழந்தைகள் திருப்பாவை கற்றுக்கொள்கிறார்கள். இளைஞர்கள் திருவாய்மொழியின் ஆழத்தை அறிகிறார்கள். பெரியவர்கள் இந்த பாசுரங்களில் ஆறுதல் காண்கிறார்கள். முதியவர்கள் இந்த பாடல்களுடன் தங்கள் வாழ்வை நிறைவு செய்கிறார்கள்.
நவீன தொழில்நுட்பம் இந்த பாரம்பரியத்தை பாதுகாக்கவும், பரப்பவும் உதவுகிறது. இணையதளங்கள், செயலிகள், சமூக ஊடகங்கள் மூலம் இந்த பாசுரங்கள் எல்லா இடங்களையும் சென்றடைகின்றன.

இன்றைய அவசர உலகில், ஆழ்வார்களின் பாசுரங்கள் நமக்கு ஆன்மீக நிறைவையும், மன அமைதியையும் அளிக்கின்றன. அவை நம்மை நாம் யார் என்பதை நினைவூட்டுகின்றன - உலக விஷயங்களில் சிக்கிய ஆன்மாக்கள் அல்ல, இறைவனை நோக்கி பயணிக்கும் ஆத்மாக்கள். ஆழ்வார்களின் பாடல்களை படிப்போம், பாடுவோம், அவற்றின் அர்த்தங்களை சிந்திப்போம். அவர்களின் பக்தி வழியில் நடப்போம். இறைவனிடம் உண்மையான அன்பு கொண்டு, மற்றவர்களிடம் கருணை காட்டுவோம். இதுவே ஆழ்வார்கள் நமக்கு விட்டுச் சென்ற மிக பெரிய பரிசு.
ஆழ்வார்களின் வாக்குகள் என்றும் வாழ்க! அவர்களின் பாடல்கள் என்றும் ஒலிக்க! அவர்களின் போதனைகள் தலைமுறை தலைமுறையாக தொடர்க!
"நாராயணன் திருவடிகளே சரணம்!"
ஆழ்வார்கள் வரலாறு: தமிழ் பக்தி இலக்கியத்தின் ஒளிரும் நட்சத்திரங்கள்