चिन्तयन्नार्तवन्धेन पुत्रमाहूतवान्मुहुः।
नारायणेति क्रोशन्वै यत्परं ब्रह्म सनातम्।।
பாகவத புராணத்தில் இடம்பெறும் அஜாமிளன் உபாக்யானம், ஒருவர் எவ்வளவு பெரிய பாவம் செய்தவராக இருந்தாலும், இறுதி நேரத்தில் பகவானின் திருநாமத்தை உச்சரித்தால், அவர் முக்தி பெறுவார் என்பதை விளக்கும் தெய்வீக கதையாகும்.
அஜாமிள உபாக்யானம் என்பது ஸ்ரீமத் பாகவத புராணத்தின் ஆறாவது ஸ்கந்தத்தில் உள்ள ஒரு புகழ்பெற்ற கதையாகும். இது இறைவனின் திருநாமத்தை எப்பேர்ப்பட்ட சூழ்நிலையில் உச்சரித்தாலும் முழுமையான பலனைத் தரும் என்ற பக்தி தத்துவத்தை விளக்குகிறது.
கன்னோஜ் நகரத்தில் அஜாமிளன் என்ற பிராமணன் வாழ்ந்தான். நல்ல ஒழுக்கமான பிராமணக் குடும்பத்தில் பிறந்தவன். வேதம் கற்றவன், நன்னெறி கொண்டவன், பெற்றோர், குருமார்களுக்கும் விருந்தினர்களுக்கும் சேவை செய்து வந்தான்.
தந்தையின் கட்டளைப்படி காட்டில் சமித்து, புஷ்பம் சேகரிக்கச் சென்றபோது, ஓர் ஆணும் வேசியும் மோகத்தில் திளைப்பதைக் கண்டான். அதைக் கண்டதும் அவன் மனம் குழப்பமடைந்தது. திரும்பும் வழியில் ஒழுக்கமற்ற ஒரு பெண்ணின் தொடர்பு ஏற்பட்டு, தன் நல்லொழுக்கங்களை இழந்தான்.
அந்த வேசி மீது மயங்கிய அஜாமிளன், அவளைத் தன் வீட்டிற்கு அழைத்து வந்து, நற்குணங்கள் நிறைந்த மனைவியைக் கைவிட்டான்.
குடும்பத்தை விட்டுப் பிரிந்து, அந்தப் பெண்ணுடன் வாழ்ந்து, அவளுக்காகத் தன் செல்வங்களை எல்லாம் செலவழித்தான். அவளுக்குப் பிறந்த குழந்தைகளைக் காப்பாற்றத் திருடுதல் போன்ற பல பாவச் செயல்களைச் செய்தான்.
அவன் தன் பிராமணத் தகுதியையும், தர்மத்தையும் முழுமையாக இழந்து, பாவங்களின் பாதையில் சென்றான்.
அந்த வேசிக்கு அஜாமிளனுக்குப் பத்துப் புதல்வர்கள் பிறந்தனர். அவர்களில் அவனுக்கு மிகுந்த பாசம் கொண்ட கடைசி மகன், அவனது மிகவும் அன்பான குழந்தையாக இருந்தான். தன் பாசத்தால் அந்த இளைய மகனுக்கு 'நாராயணா' என்று பெயரிட்டு அழைத்தான். அந்த பெயர்தான் பின்னாளில் அவனது முக்தியின் காரணமாக அமைந்தது.
எண்பத்தெட்டு ஆண்டுகள் வயதான அஜாமிளன் முதுமையடைந்து, நோயுற்று படுக்கையில் இருந்தபோது, அவனது ஆயுள் முடிவுக்கு வந்தது.

மூன்று பயங்கரமான வடிவத்துடன் யமதூதர்கள் வந்தனர் — அஜாமிளனின் பாவங்களைக் கணக்கிட்டுத் தூக்கிச் செல்வதற்காக. அவர்களின் கொடூர தோற்றத்தைக் கண்டு அஜாமிளன் அச்சமடைந்தான்.
பயத்தில் நடுங்கிய அஜாமிளன், தன் கடைசி மகனான நாராயணனை "நாராயணா!" என்று உரக்கக் கூவினான். தன் மகனைக் கூப்பிட்டாலும், பகவானின் திருநாமமான 'நாராயணா' என்ற சொல்லைச் சொன்ன மாத்திரத்தில் விஷ்ணுவின் தூதர்கள் விரைந்து வந்தனர்.
அந்த திருநாமத்தை உச்சரித்ததும், அகிலத்தையே ஆட்கொண்டிருக்கும் பகவான் விஷ்ணுவின் கவனம் அவன் மீது விழுந்தது.
நாராயணா என்ற பெயரை அஜாமிளன் உச்சரித்தபோது, எமதூதர்களிடமிருந்து அவனைக் காப்பதற்காக நான்கு விஷ்ணு தூதர்கள் அங்கே தோன்றினர். அவர்கள் தெய்வீக ஒளியுடன், அழகிய தோற்றத்துடன் வந்தனர்.
விஷ்ணு பார்ஷதர்கள் நான்கு கரங்களுடன், சங்கு, சக்கரம், கதை, பத்மம் ஏந்தி, அழகிய ஆபரணங்களுடன் தோன்றினர்.
"நில்லுங்கள்! இவனை நீங்கள் அழைத்துச் செல்ல முடியாது" என்று யமதூதர்களை உறுதியாகத் தடுத்தனர்.
सकृदुच्चारितं येन हरिरित्यक्षरद्वयम्।
बद्ध्वा तु नरकं याति तत्पापं हि च संक्षयम्।।"ஹரி என்ற இரு எழுத்துக்களை ஒருமுறை உச்சரித்தவனின் பாவங்கள் அனைத்தும் அழிந்துவிடும்."
ஒரு முறை திருநாமத்தை உச்சரித்தால் போதும், பாவங்கள் அழியும்
எவ்வளவு பெரிய பாவங்களாக இருந்தாலும் நாம சங்கீர்த்தனம் முழுமையாக மன்னிக்கும்
பகவான் நாமத்தின் சக்தி எல்லையற்றது, அளவிட முடியாதது
விஷ்ணு தூதர்களின் வார்த்தைகளைக் கேட்ட அஜாமிளன் தன் வாழ்வை உணர்ந்தான்
தான் செய்த பாவங்களை எண்ணி மனம் நொந்தான், மனம் திருந்தினான்
தன் தீய வாழ்வைத் துறந்து, கங்கைக் கரைக்குச் சென்று தவம் மேற்கொண்டான்
பத்து ஆண்டுகள் கடுமையான தவமிருந்து, பகவானை நினைத்து பக்தி செய்தான்

பத்தாண்டுகள் தவமிருந்த பிறகு, அஜாமிளன் மரித்தபோது, விஷ்ணு தூதர்கள் அவனை கருட வாகனத்தில் ஏற்றிக்கொண்டு வைகுண்டத்துக்கு அழைத்துச் சென்றனர்.
ஒரு பாவியாக வாழ்ந்த அஜாமிளன், இறுதியில் முக்தி அடைந்து, பகவான் விஷ்ணுவின் பரம பதத்தை அடைந்தான். இது திருநாமத்தின் அளவற்ற சக்தியை உறுதிப்படுத்துகிறது.
எவ்வளவு பெரிய பாவி ஆனாலும், உண்மையான மனந்திருந்துதலால் மன்னிப்பு கிடைக்கும்
பகவான் நாமத்தை உச்சரிப்பது மட்டுமே அனைத்து பாவங்களையும் போக்கும்
எந்த நேரத்திலும் மனிதன் நல்வழிக்கு திரும்ப முடியும் என்ற நம்பிக்கை
அஜாமிளன் கதை முதல் மூன்று அத்தியாயங்களில் விவரிக்கப்படுகிறது
திருநாமத்தின் சக்தியை விளக்கும் முக்கிய பகுதியாக உள்ளது
கர்ம சித்தாந்தம், பக்தி, முக்தி பற்றிய ஆழமான விளக்கங்கள்
திருநாமத்தை தொடர்ந்து உச்சரிப்பது மனதை தூய்மைப்படுத்தும், பாவங்களை அழிக்கும்
பக்தியுடன் நாமத்தை சொல்வது மோக்ஷத்திற்கான எளிய வழி
நாமம் பிரபஞ்சத்தின் அதிர்வுகளை மாற்றி நம்மை உயர்த்தும்
"ஹரே கிருஷ்ணா ஹரே கிருஷ்ணா கிருஷ்ணா கிருஷ்ணா ஹரே ஹரே
ஹரே ராம ஹரே ராம ராம ராம ஹரே ஹரே"
செயல்களின் விளைவுகள்
இறைவன் மீதான அன்பு
இறைவனின் கருணை
பிறவிப் பிணியிலிருந்து விடுதலை
தவறுகளை உணர்தல்
இன்றைய உலகில் நாம் அனைவரும் பல்வேறு சவால்களை எதிர்கொள்கிறோம். அஜாமிளன் கதை நமக்கு நம்பிக்கையை அளிக்கிறது.

நாம ஜபம் மற்றும் பக்தி வழியாக நம் வாழ்க்கையை மாற்றிக்கொள்ளலாம். அஜாமிளனின் கதை ஒவ்வொரு மனிதனுக்கும் பொருந்தும் உலகளாவிய செய்தியாகும்.
பல நாடக நிகழ்ச்சிகளில் அஜாமிளன் கதை மேடையேற்றப்பட்டுள்ளது. பாத்திர வளர்ச்சியும், உணர்வு பூர்வமான காட்சிகளும் பார்வையாளர்களை ஈர்க்கின்றன.
பரதநாட்டியம், கதகளி போன்ற பாரம்பரிய நடனங்களில் இக்கதை அழகாக வெளிப்படுத்தப்படுகிறது. தூதர்களின் வருகை, விவாதம் போன்றவை நடன மொழியில் சித்தரிக்கப்படுகின்றன.
கர்நாடக இசையிலும், பஜனை பாடல்களிலும் அஜாமிளன் கதை பாடப்படுகிறது. "நாராயணா" என்ற நாமத்தை இசையுடன் இணைத்து பக்தி ரசத்தை வளர்க்கும்.
"அஜாமிளன் கதையைப் படித்தபின் என் வாழ்க்கையே மாறிவிட்டது. தினமும் நாம ஜபம் செய்கிறேன். மனதில் அமைதி கிடைத்துள்ளது."
அஜாமிளன் உபாக்யானம்: கருணையின் அதிசயம்